საგადასახადო რეზიდენტობა ტაივანში და საქართველოში
ტაივანი უცხოელს რეზიდენტად თვლის, თუ კალენდარულ წელს იქ 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდა; უცხოელისთვის საცხოვრებელსა და ინტერესების ცენტრს მნიშვნელობა არ აქვს. ტაივანის მოქალაქეებს შინამეურნეობის რეგისტრაციით 31 დღეც საკმარისია, ხოლო თუ მათი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა — უფრო ნაკლებიც. რეზიდენტიც ტაივანში ჩვეულებრივ გადასახადს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე იხდის, ქართული შემოსავალი კი მხოლოდ მინიმალურ (საბაზო) გადასახადში შეიძლება მოხვდეს. საქართველო რეზიდენტად გთვლით, თუ ამ წელს დასრულებულ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღე იმყოფებოდით, და მხოლოდ ქართული წყაროს შემოსავალს გიბეგრავთ. საქართველოსა და ტაივანს შორის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმება არ არის: ორმაგ რეზიდენტობას არაფერი წყვეტს, ხოლო საქართველო ტაივანურ გადასახადს არ ჩაითვლის.
უფასოდ, რეგისტრაციის გარეშე, დაახლოებით 3 წუთი. დასკვნა — საქართველოს საგადასახადო კოდექსით, ტაივანის კანონმდებლობასთან და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებასთან შედარებით.
როდის გთვლით ტაივანი საგადასახადო რეზიდენტად
ტაივანს რეზიდენტობის ორი კრიტერიუმი აქვს. პირველი — დომიცილი და ჩვეულებრივი ცხოვრება: ფინანსთა სამინისტრო მას შინამეურნეობის რეგისტრაციას (戶籍) უკავშირებს, რომელიც მხოლოდ ტაივანის შინამეურნეობების რეესტრში შეყვანილ მოქალაქეებს აქვთ. ამიტომ ტაივანის მოქალაქეებს ჯერ რეგისტრაციის შესახებ ეკითხებიან; უცხოელებზე (მათ შორის ბინადრობის ნებართვით — ARC) მხოლოდ მეორე კრიტერიუმი მოქმედებს — კალენდარულ წელს 183 დღე ყოფნა.
თუ საგადასახადო წელს ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ, ყოფნის დღეების რაოდენობა წყვეტს: 31 დღე და მეტი — რეზიდენტი ხართ; 1-დან 30 დღემდე — რეზიდენტი ხართ, თუ თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა. რეგისტრაციის გარეშე მხოლოდ 183 დღის კრიტერიუმი მოქმედებს.
შინამეურნეობის რეგისტრაციის მქონე პირი რეზიდენტია, თუ კალენდარულ წელს ტაივანზე ჯამში 31 დღე ან მეტი იმყოფებოდა. დღეები შესვლისა და გასვლის თარიღებით ითვლება: მოგზაურობის პირველი დღე არ ითვლება, ბოლო — ითვლება; მოგზაურობები ჯამდება.
შინამეურნეობის რეგისტრაციით 1-დან 30 დღემდე ყოფნისას რეზიდენტი მხოლოდ მაშინ ხართ, თუ თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა. თუ ამ წელს ტაივანზე ერთი დღეც არ ყოფილხართ, ფინანსთა სამინისტროს განკარგულების არცერთი კრიტერიუმი არ სრულდება.
ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრს ტაივანის საგადასახადო ორგანოები ერთობლივად აფასებენ: სარგებლობთ თუ არა ტაივანის სოციალური დაზღვევით (კერძოდ, ეროვნული სამედიცინო დაზღვევით), ცხოვრობენ თუ არა ტაივანზე მეუღლე ან არასრულწლოვანი შვილები, ეწევით თუ არა იქ ბიზნესს, მართავთ თუ არა ქონებას, მუშაობთ თუ არა ან გიკავიათ თუ არა დირექტორის ან ხელმძღვანელის თანამდებობა.
დღეების ზუსტი რაოდენობა არ იცით. თუ თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა, ერთი დღის ყოფნაც საკმარისია; სხვა შემთხვევაში 31 დღეა საჭირო, და დღეების რაოდენობის გარეშე სტატუსი ვერ დადგინდება.
არ ხართ დარწმუნებული, გქონდათ თუ არა შინამეურნეობის რეგისტრაცია. 183 დღე ყოფნა რეზიდენტად გაქცევთ მის მიუხედავად; ნაკლები დღეებისას შედეგი რეგისტრაციაზეა დამოკიდებული — შეამოწმეთ შინამეურნეობების რეესტრის ამონაწერით.
ამ წელს ტაივანზე ერთი დღეც თუ არ ყოფილხართ, რეზიდენტი არ ხართ — არც შინამეურნეობის რეგისტრაციით, არც დღეებით. თუ დღეები იყო, შედეგი იმაზეა დამოკიდებული, გქონდათ თუ არა რეგისტრაცია.
დომიცილის (შინამეურნეობის რეგისტრაციის) გარეშე ტაივანის რეზიდენტი ხართ, თუ კალენდარულ წელს იქ ჯამში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით. ყოფნის მიზეზს მნიშვნელობა არ აქვს; ყველა მოგზაურობის დღეები ჯამდება, თანაც თითოეული მოგზაურობის პირველი დღე არ ითვლება, ბოლო კი ითვლება. 183 დღის გარეშე ტაივანზე არც საცხოვრებელი, არც ოჯახი და არც სამსახური რეზიდენტად არ გაქცევთ. საქართველოსგან განსხვავებით, ტაივანი მხოლოდ კალენდარულ წელს ითვლის და 12-თვიან მოცურავე პერიოდს არ იყენებს.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ და ამ წელს იქ 31 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ საშემოსავლო გადასახადის კანონის მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტის 1-ლი ქვეპუნქტით. ტაივანი რეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს — შკალით 5 %-დან 40 %-მდე; ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებული შემოსავალი ჩვეულებრივ გადასახადში არ შედის და მხოლოდ მინიმალურ (საბაზო) გადასახადში შეიძლება მოხვდეს, თუ წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ, იქ 1-დან 30 დღემდე იმყოფებოდით, ხოლო თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა: სავარაუდოდ, ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ. ინტერესების ცენტრის შეფასება ფაქტების ერთობლიობაზეა დამოკიდებული. ტაივანი რეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს — შკალით 5 %-დან 40 %-მდე; ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებული შემოსავალი ჩვეულებრივ გადასახადში არ შედის და მხოლოდ მინიმალურ (საბაზო) გადასახადში შეიძლება მოხვდეს, თუ წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ, ხოლო თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა: თუ ამ წელს იქ ერთი დღე მაინც იმყოფებოდით, ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ. დღეები პასპორტის აღნიშვნებით დაითვალეთ. ტაივანი რეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს — შკალით 5 %-დან 40 %-მდე; ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებული შემოსავალი ჩვეულებრივ გადასახადში არ შედის და მხოლოდ მინიმალურ (საბაზო) გადასახადში შეიძლება მოხვდეს, თუ წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია.
- ამ კალენდარულ წელს ტაივანზე ჯამში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ საშემოსავლო გადასახადის კანონის მე-7 მუხლის მე-2 პუნქტის მე-2 ქვეპუნქტით, მთელი წლისთვის. ტაივანი რეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს — შკალით 5 %-დან 40 %-მდე; ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებული შემოსავალი ჩვეულებრივ გადასახადში არ შედის და მხოლოდ მინიმალურ (საბაზო) გადასახადში შეიძლება მოხვდეს, თუ წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია. თუ წლის განმავლობაში საბოლოოდ მიდიხართ, ამ წლის დეკლარაცია წასვლამდე წარადგინეთ.
როდის ხართ არარეზიდენტი
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ, მაგრამ იქ 31 დღეზე ნაკლები იმყოფებოდით, ხოლო თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზე არ არის: სავარაუდოდ, ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი არ ხართ. ტაივანი არარეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს, ძირითადად წყაროსთან დაკავებით: ხელფასი — 18 % (6 % თვეში NT$44 250-მდე ხელფასისას), დივიდენდი — 21 %, პროცენტი, ქირა, როიალტი, პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება — 20 %.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ და იქ 1-დან 30 დღემდე იმყოფებოდით; ტაივანზეა თუ არა თქვენი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი, არ დადგენილა. თუ არა — ტაივანის არარეზიდენტი ხართ, თუ კი — რეზიდენტი. საგადასახადო ორგანოები ითვალისწინებენ სოციალურ დაზღვევას ტაივანზე, მეუღლისა და არასრულწლოვანი შვილების საცხოვრებელ ადგილს, ბიზნესს, ქონებასა და სამუშაოს ტაივანზე.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია გქონდათ, მაგრამ ამ წელს იქ ერთი დღეც არ ყოფილხართ — ფინანსთა სამინისტროს 2012 წლის განკარგულების კრიტერიუმებით ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი არ ხართ. ტაივანი არარეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს, ძირითადად წყაროსთან დაკავებით: ხელფასი — 18 % (6 % თვეში NT$44 250-მდე ხელფასისას), დივიდენდი — 21 %, პროცენტი, ქირა, როიალტი, პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება — 20 %.
- ამ წელს ტაივანზე ერთი დღეც არ ყოფილხართ — ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი არ ხართ არც შინამეურნეობის რეგისტრაციით, არც 183 დღის კრიტერიუმით. ტაივანი არარეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს, ძირითადად წყაროსთან დაკავებით: ხელფასი — 18 % (6 % თვეში NT$44 250-მდე ხელფასისას), დივიდენდი — 21 %, პროცენტი, ქირა, როიალტი, პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება — 20 %.
- ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაციის გარეშე და ამ კალენდარულ წელს 183 დღეზე ნაკლები ყოფნით ტაივანის საგადასახადო რეზიდენტი არ ხართ. ტაივანი არარეზიდენტებს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს, ძირითადად წყაროსთან დაკავებით: ხელფასი — 18 % (6 % თვეში NT$44 250-მდე ხელფასისას), დივიდენდი — 21 %, პროცენტი, ქირა, როიალტი, პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება — 20 %. უცხოელი დამსაქმებლის ხელფასი ტაივანზე შესრულებული სამუშაოსთვის იქ არ იბეგრება, თუ წელიწადში არაუმეტეს 90 დღე იმყოფებოდით ტაივანზე.
სად განსხვავდება ტაივანის კანონმდებლობა ქართული წესებისგან
- კოლიზია: ორივე იურისდიქციის რეზიდენტი, შეთანხმების გარეშე. ტაივანი რეზიდენტობას დღეებით ადგენს (კალენდარულ წელს 183 დღე, შინამეურნეობის რეგისტრაციის მქონე პირებისთვის — 31 დღე), საქართველო — ამ წელს დასრულებულ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღით ან მინიჭებული სტატუსით. ორივე პირობა ერთ წელს შეიძლება შესრულდეს — მაგალითად, გადასვლის წელს ან შინამეურნეობის რეგისტრაციის მქონე ტაივანელისთვის, რომელიც საქართველოში ცხოვრობს. შეთანხმების გარეშე კოლიზია არ წყდება, მაგრამ ორივე იურისდიქცია ტერიტორიულად ბეგრავს: საქართველო — ქართული წყაროს შემოსავალს (მათ შორის საქართველოდან შესრულებულ დისტანციურ სამუშაოს), ტაივანი ჩვეულებრივი გადასახადით — ტაივანური წყაროს შემოსავალს (ტაივანზე შესრულებული სამუშაო, ტაივანური ქირა და დივიდენდი). ორმაგი დაბეგვრა ძირითადად ტაივანის მინიმალური გადასახადით წარმოიშობა: თუ არატაივანური შემოსავალი (მათ შორის ქართული) წელიწადში NT$1 000 000-ს აღწევს, ის საბაზო შემოსავალს ემატება, და ქართული გადასახადი მხოლოდ საბაზო გადასახადის ნამატის ფარგლებში ჩაითვლება. საქართველო ტაივანურ გადასახადს არ ჩაითვლის, მაგრამ ტაივანურ შემოსავალს არც ბეგრავს.
- კოლიზია: საქართველოს რეზიდენტის სტატუსი და ტაივანის რეზიდენტობა. საქართველოს რეზიდენტის სტატუსი, რომელიც 183 დღის გარეშე მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს ენიჭება (34-ე მუხლის მე-6 ნაწილი), ტაივანის რეზიდენტობას არ აუქმებს: შეთანხმების გარეშე ტაივანი ქართულ სტატუსს საერთოდ არ ითვალისწინებს და თავისი დღეების წესებით გბეგრავთ. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა ტაივანში შემცირებული განაკვეთების ან გათავისუფლების საფუძველი ვერ იქნება.
კიდევ რა უნდა იცოდეთ
- საქართველოსა და ტაივანს შორის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმება არ არის. საქართველოსა და ტაივანს შორის შეთანხმება არ არსებობს: ტაივანი არც საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს ნუსხაშია და არც საქართველო — ტაივანის ფინანსთა სამინისტროს ნუსხაში (36 კომპლექსური შეთანხმება 04.09.2026-ის მდგომარეობით). ამიტომ არ არსებობს წესები, რომლებიც ორმაგ რეზიდენტობას გადაწყვეტდა, მოკლე მივლინების ხელფასს გაათავისუფლებდა ან დივიდენდზე, პროცენტსა და როიალტიზე განაკვეთებს შეამცირებდა; ურთიერთშეთანხმების პროცედურაც არ არსებობს. საქართველო ტაივანურ გადასახადს არ ჩაითვლის (124-ე მუხლი ფიზიკურ პირებს არ ეხება), მაგრამ ტაივანურ შემოსავალს საქართველოს რეზიდენტს ისედაც არ უბეგრავს.
- ტაივანი ჩვეულებრივი გადასახადით ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებულ შემოსავალს არ ბეგრავს. ტაივანის რეზიდენტადაც ჩვეულებრივ გადასახადს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე იხდით. საქართველოდან და სხვა ქვეყნებიდან მიღებული შემოსავალი (ტაივანის ფარგლებს გარეთ შესრულებული სამუშაოს ხელფასი, დივიდენდი, პროცენტი, ქირა, ქონების გაყიდვა) მხოლოდ მინიმალური გადასახადისთვის ითვალისწინება: თუ შინამეურნეობის დეკლარაციით წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია, საბაზო შემოსავალს ემატება, და NT$7 500 000-ის ზემოთ საბაზო შემოსავლის 20 % ჩვეულებრივ გადასახადს შეედრება — სხვაობა დამატებით იხდება. ამ შემოსავლიდან საქართველოში გადახდილი გადასახადი საბაზო გადასახადის ნამატის ფარგლებში ჩაითვლება. ეს შემოსავალი თავად უნდა დეკლარირდეს — საგადასახადო ორგანოს მონაცემებში ის არ არის.
- ორივე იურისდიქციაში კალენდარული წელი, მაგრამ დღეები სხვადასხვაგვარად ითვლება. საქართველოცა და ტაივანიც სტატუსს მთელ კალენდარულ წელზე ადგენენ და ჩამოსვლის ან წასვლის წელს არ ყოფენ. საქართველო 183 დღეს ითვლის ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, და დღის ნებისმიერი ნაწილი სრული დღეა. ტაივანი მხოლოდ კალენდარულ წელს ითვლის, პასპორტში შესვლისა და გასვლის თარიღებით: მოგზაურობის პირველი დღე არ ითვლება, ბოლო — ითვლება. შინამეურნეობის რეგისტრაციის გარეშე პირი ტაივანის რეზიდენტი 183 დღიდან ხდება (და არა 183-ზე მეტიდან) — მთელი წლისთვის.
- მუშაობა ტაივანზე საქართველოს რეზიდენტად: 90 დღემდე უცხოელი დამსაქმებლის ხელფასი არ იბეგრება. ტაივანზე შესრულებული სამუშაოს ანაზღაურება ტაივანური წყაროს შემოსავალია, მიუხედავად იმისა, ვინ და სად იხდის. თუ ტაივანის არარეზიდენტი ხართ და წელიწადში არაუმეტეს 90 დღე იმყოფებოდით ტაივანზე, უცხოელი (მათ შორის ქართველი) დამსაქმებლის ხელფასი იქ არ იბეგრება. 90 დღეზე მეტისას ტაივანი მას 18 %-ით ბეგრავს, და მას თავად დეკლარირებთ წასვლამდე ან დეკლარაციების ვადაში; ტაივანელი დამსაქმებლის ხელფასი პირველივე დღიდან იბეგრება. საქართველოში ტაივანზე შესრულებული სამუშაოს ხელფასი უცხოური წყაროს შემოსავალია და რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია, ამიტომ ტაივანის გადასახადი საბოლოოა — შეთანხმების მსგავსი 183-დღიანი გათავისუფლება არ არსებობს.
- ტაივანიდან დისტანციური მუშაობა ქართველი დამსაქმებლისთვის ან დამკვეთისთვის. სამუშაო, რომელსაც ფიზიკურად ტაივანზე ასრულებთ, ტაივანური წყაროს შემოსავალს იძლევა, თუნდაც ქართული კომპანია ან დამკვეთი იხდიდეს. ტაივანის რეზიდენტად ასეთი ხელფასიდან კონსოლიდირებულ გადასახადს 5–40 %-იანი შკალით იხდით. საქართველოსთვის საზღვარგარეთ შესრულებული სამუშაო ქართული წყაროს შემოსავალი არ არის (104-ე მუხლი): საქართველოს რეზიდენტისთვის ის გათავისუფლებულია, არარეზიდენტისთვის — არ იბეგრება. ამიტომ ამ შემოსავალზე ორმაგი დაბეგვრა შეთანხმების გარეშეც არ წარმოიშობა.
- ტაივანის არარეზიდენტი: წყაროსთან დაკავება შემცირებული განაკვეთების გარეშე. არარეზიდენტად ტაივანზე გადასახადს მხოლოდ ტაივანურ შემოსავალზე იხდით, ძირითადად წყაროსთან დაკავებით: დივიდენდი — 21 %, პროცენტი — 20 % (ობლიგაციებიდან და მოკლევადიანი თამასუქებიდან — 15 %), ქირა, როიალტი და პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება — 20 %, ხელფასი — 18 % (ან 6 %). ტაივანზე საცხოვრებლის ან მიწის გაყიდვა — 45 % ან 35 % ფლობის ვადის მიხედვით. საქართველოსთან შეთანხმება არ არის, ამიტომ ეს განაკვეთები არ მცირდება. საქართველო ტაივანურ შემოსავალს რეზიდენტს არ უბეგრავს, ამიტომ ტაივანის გადასახადი საბოლოოა.
- შინამეურნეობის რეგისტრაციის მქონე ტაივანის მოქალაქეები: 31 დღე საკმარისია. ვისაც ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია აქვს, მას ფინანსთა სამინისტრო დომიცილისა და ჩვეულებრივი ცხოვრების მქონედ თვლის უკვე წელიწადში 31 დღე ყოფნიდან — ან თუნდაც 1 დღიდან, თუ ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა (სოციალური დაზღვევა, მეუღლე ან არასრულწლოვანი შვილები, ბიზნესი, ქონება, სამუშაო). ამიტომ საქართველოში ხანგრძლივი ცხოვრებაც არ გიკარგავთ ტაივანის რეზიდენტობას, სანამ რეგისტრაცია რჩება და ტაივანზე წელიწადში 31 დღეს მაინც ატარებთ — და ამავე დროს საქართველოს რეზიდენტიც შეიძლება იყოთ.
- ტაივანიდან წასვლა: დეკლარაცია წასვლამდე. თუ რეზიდენტად წლის განმავლობაში ტაივანს საბოლოოდ ტოვებთ, ამ წლის დეკლარაციას წასვლამდე წარადგენთ და გადასახადს იხდით (71¹ მუხლის მე-2 პუნქტი). არარეზიდენტი, რომელმაც ტაივანური შემოსავალი გადასახადის დაკავების გარეშე მიიღო და დეკლარაციების ვადის დაწყებამდე მიდის, მასაც წასვლამდე დეკლარირებს (73-ე მუხლის პირველი პუნქტი). ფიზიკური პირებისთვის ცალკე გასვლის გადასახადი განხილულ წყაროებში ვერ მოიძებნა; საქართველოშიც ის არ არსებობს. საქართველოში დაბრუნების წელს საქართველოს რეზიდენტი მთელი წლისთვის გახდებით, თუ 12-თვიანი პერიოდი, რომელიც ამ წელს მთავრდება, 183 დღეს შეიცავს.
- საქართველოს ინდივიდუალური მეწარმე და ტაივანის რეზიდენტობა. ტაივანი ტაივანზე გაწეული მომსახურების ანაზღაურებას ტაივანური წყაროს შემოსავლად ბეგრავს — მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში ინდივიდუალური მეწარმე ხართ და დამკვეთი ქართულია. ტაივანის ფარგლებს გარეთ (მაგალითად, საქართველოში) გაწეული მომსახურება ჩვეულებრივი გადასახადით არ იბეგრება (მხოლოდ მინიმალურით). მცირე ბიზნესის 1 %-იანი გადასახადი საქართველოში მხოლოდ ქართული წყაროს შემოსავალზე ვრცელდება; ტაივანზე შესრულებული სამუშაო ქართული წყარო არ არის. შეთანხმება არ არის: ჩაითვლის თუ არა ტაივანი 1 %-იან გადასახადს მინიმალური გადასახადის გაანგარიშებისას, ოფიციალურად დადასტურებული არ არის, ხოლო ტაივანური წყაროს შემოსავალზე ფიზიკური პირისთვის უცხოური გადასახადის ჩათვლას კანონი არ ითვალისწინებს.
- შეღავათი განსაკუთრებული კვალიფიკაციის უცხოელი სპეციალისტებისთვის. აღიარებული განსაკუთრებული კვალიფიკაციის მქონე უცხოელები (მათ შორის Employment Gold Card-ით), რომლებსაც ტაივანზე სამუშაოდ ბინადრობა პირველად მიეცათ და წინა 5 წელს ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია და რეზიდენტობა არ ჰქონიათ, 5 წლის განმავლობაში გადასახადს NT$3 000 000-ის ზემოთ ხელფასის მხოლოდ ნახევარზე იხდიან, ხოლო ტაივანის ფარგლებს გარეთ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის ქართული) მინიმალური გადასახადის საბაზო შემოსავალში არ შედის. ათვლა იწყება პირველი წლიდან, როცა ტაივანზე 183 დღე იმყოფებოდით და ხელფასი NT$3 000 000-ს გადააჭარბა.
როგორ წყდება ორმაგი რეზიდენტობა
საქართველოსა და ამ სახელმწიფოს შორის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმება არ მოქმედებს.
ტერმინები, რომლებსაც ტაივანში შეხვდებით
- 所得稅法
- ტაივანის საშემოსავლო გადასახადის კანონი: მე-7 მუხლი რეზიდენტობას განსაზღვრავს, მე-2 მუხლი დაბეგვრას ტაივანური წყაროს შემოსავლით ზღუდავს
- 住所
- დომიცილი: რეზიდენტობის პირველი კრიტერიუმი, რომელსაც ფინანსთა სამინისტრო შინამეურნეობის რეგისტრაციას უკავშირებს
- 戶籍
- შინამეურნეობის რეგისტრაცია: მხოლოდ რეესტრში შეყვანილ მოქალაქეებს აქვთ; მასთან ერთად 31 დღე ყოფნა რეზიდენტად გაქცევთ
- 綜合所得稅
- კონსოლიდირებული საშემოსავლო გადასახადი: 2026 წელს 5 %-დან 40 %-მდე, მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე
- 所得基本稅額條例
- საბაზო (მინიმალური) გადასახადის კანონი: არატაივანური შემოსავალი NT$1 000 000-დან ემატება, 20 % NT$7 500 000-ის ზემოთ
- 各類所得扣繳率標準
- წყაროსთან დაკავების განაკვეთები არარეზიდენტებისთვის: ხელფასი 18 % (6 %), დივიდენდი 21 %, პროცენტი, ქირა, როიალტი 20 %
კითხვები
როგორ ითვლის ტაივანი 183 დღეს?
მხოლოდ კალენდარულ წელს, პასპორტში შესვლისა და გასვლის თარიღებით: მოგზაურობის პირველი დღე არ ითვლება, ბოლო — ითვლება, მოგზაურობები ჯამდება. 183 დღე (და არა 183-ზე მეტი) მთელი წლის რეზიდენტად გაქცევთ. საქართველო კი 183 დღეს ითვლის ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, და დღის ნებისმიერი ნაწილი სრული დღეა.
ტაივანიდან დისტანციურად ვმუშაობ ქართველი დამსაქმებლისთვის. სად ვიხდი გადასახადს?
ტაივანზე ფიზიკურად შესრულებული სამუშაო ტაივანური წყაროს შემოსავალია და ტაივანის რეზიდენტად 5–40 %-იანი შკალით იბეგრება, თუნდაც ქართული კომპანია იხდიდეს. საქართველოსთვის საზღვარგარეთ შესრულებული სამუშაო ქართული წყარო არ არის, ამიტომ საქართველო მას არ ბეგრავს.
არის თუ არა ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმება საქართველოსა და ტაივანს შორის?
არა. ტაივანი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შეთანხმებების ნუსხაში არ არის, საქართველო კი — ტაივანის ნუსხაში. ორმაგ რეზიდენტობას არაფერი წყვეტს, ტაივანის დაკავების განაკვეთები (დივიდენდი 21 %, პროცენტი და როიალტი 20 %) არ მცირდება, ხოლო საქართველო ტაივანურ გადასახადს არ ჩაითვლის — თუმცა ტაივანურ შემოსავალს საქართველოს რეზიდენტს ისედაც არ უბეგრავს.
წყაროები
კანონმდებლობა და ოფიციალური განმარტებები
- ტაივანის საშემოსავლო გადასახადის კანონის (所得稅法) მე-7 მუხლის მე-2–მე-3 პუნქტები — ტაივანის რეზიდენტია (中華民國境內居住之個人) ფიზიკური პირი, რომელსაც (1) ტაივანზე აქვს დომიცილი (住所) და ჩვეულებრივ იქ ცხოვრობს, ან (2) ტაივანზე დომიცილი არ აქვს, მაგრამ საგადასახადო წელს იქ ჯამში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდა. ყველა სხვა პირი არარეზიდენტია.
- ტაივანის ფინანსთა სამინისტროს 27.09.2012-ის განკარგულება № 台財稅字第10104610410號 (სამინისტროს ცნობარის „როგორ განვასხვავოთ რეზიდენტები და არარეზიდენტები“ მიხედვით) — დომიცილი და ჩვეულებრივი ცხოვრება ტაივანზე აქვს პირს, რომელსაც საგადასახადო წელს ტაივანზე შინამეურნეობის რეგისტრაცია (戶籍) ჰქონდა და (1) იქ ჯამში 31 დღე ან მეტი იმყოფებოდა, ან (2) 1-დან 30 დღემდე იმყოფებოდა, ხოლო მისი ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრი ტაივანზეა. ცენტრი ერთობლივად ფასდება (ოჯახური და სოციალური კავშირები, პროფესია, ბიზნესისა და ქონების ადგილი), კერძოდ: ტაივანის სოციალურ დაზღვევაში მონაწილეობა (ეროვნული სამედიცინო დაზღვევა, შრომის დაზღვევა, ეროვნული საპენსიო დაზღვევა ან ფერმერთა დაზღვევა); ტაივანზე მეუღლის ან არასრულწლოვანი შვილების ცხოვრება; ტაივანზე ბიზნესის ან პროფესიული პრაქტიკის წარმოება, ქონების მართვა, დაქირავებით მუშაობა, დირექტორის, ზედამხედველის ან ხელმძღვანელის თანამდებობა.
- ქ. ტაიპეის ეროვნული საგადასახადო სამმართველო — „ყოფნის დღეების დათვლა“ (計算居留天數) — უცხოელის ყოფნის დღეები პასპორტში შესვლისა და გასვლის თარიღებით ან ეროვნული საიმიგრაციო სააგენტოს ცნობით ითვლება: პირველი დღე არ ითვლება, ბოლო — ითვლება; საგადასახადო წელს რამდენიმე მოგზაურობა ჯამდება.
- ტაივანის ფინანსთა სამინისტრო, ცნობარი უცხოელებისთვის „როგორ განვასხვავოთ რეზიდენტები და არარეზიდენტები“ (განახლებულია 27.04.2026) — იგივე დაყოფა: (1) შინამეურნეობის რეგისტრაცია ტაივანზე და 31 დღე ყოფნა, ან 1–30 დღე ტაივანზე ცხოვრებისა და ეკონომიკური ინტერესების ცენტრით; (2) დომიცილის გარეშე — საგადასახადო წელს 183 დღე ან მეტი ყოფნა. ვინც არცერთ შემთხვევაში არ ხვდება, არარეზიდენტია.
- საშემოსავლო გადასახადის კანონის მე-2 და 73-ე მუხლები (73-ე მუხლის პირველი პუნქტი) — ფიზიკური პირები კონსოლიდირებულ საშემოსავლო გადასახადს მხოლოდ ტაივანური წყაროს შემოსავალზე იხდიან. არარეზიდენტისგან გადასახადს წყაროსთან საგადასახადო აგენტი დადგენილი განაკვეთებით აკავებს და დეკლარაცია არ წარედგინება; შემოსავალს, რომელზეც გადასახადი არ დაკავებულა, არარეზიდენტი თავად დეკლარირებს — წასვლამდე, თუ დეკლარაციების წარდგენის ვადის დაწყებამდე მიდის.
- საბაზო საშემოსავლო გადასახადის კანონის (所得基本稅額條例) მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის მე-5 ქვეპუნქტი, მე-4 მუხლი, მე-12 მუხლის პირველი პუნქტის 1-ლი ქვეპუნქტი და მე-13 მუხლი — რეზიდენტის საბაზო შემოსავალს ემატება არატაივანური წყაროს შემოსავალი, თუ შინამეურნეობის დეკლარაციით ის წელიწადში ჯამში NT$1 000 000 ან მეტია. საბაზო გადასახადი — საბაზო შემოსავლის 20 % დადგენილი თანხის გამოკლებით (კანონში — NT$6 000 000 ინდექსაციით; ფინანსთა სამინისტრო 2024 წლიდან NT$7 500 000-ს იყენებს, 2026 წლისთვის უცვლელია). თუ ჩვეულებრივი გადასახადი საბაზოზე ნაკლებია, სხვაობა დამატებით იხდება. უცხოური შემოსავლიდან საზღვარგარეთ გადახდილი გადასახადი ჩაითვლება იმ ნამატის ფარგლებში, რომელიც საბაზო გადასახადს ამ შემოსავლის გამო გაუჩნდა. არარეზიდენტები საბაზო გადასახადს არ იხდიან.
- კონსოლიდირებული საშემოსავლო გადასახადის შკალა 2026 წლისთვის (ქ. ტაიპეის ეროვნული საგადასახადო სამმართველო; ფინანსთა სამინისტროს 27.11.2025-ის განცხადება) — წმინდა კონსოლიდირებული შემოსავალი: NT$610 000-მდე — 5 %; 610 001–1 380 000 — 12 %; 1 380 001–2 770 000 — 20 %; 2 770 001–5 190 000 — 30 %; 5 190 000-ზე მეტი — 40 %. 2026 წლისთვის დაუბეგრავი თანხა — NT$101 000 ერთ პირზე, სტანდარტული გამოქვითვა — NT$136 000 (მეუღლეებისთვის — ორმაგი), ხელფასის სპეციალური გამოქვითვა — NT$227 000.
- საშემოსავლო გადასახადის კანონის 71¹ მუხლის მე-2 პუნქტი — რეზიდენტი, რომელიც წლის განმავლობაში ტაივანზე დომიცილს ან საცხოვრებელ ადგილს აუქმებს და მიდის, ამ წლის დეკლარაციას წასვლამდე წარადგენს და გადასახადს იხდის; თუ მეუღლე რეზიდენტია და ტაივანზე რჩება, დეკლარაციას მეუღლე წარადგენს.
- წყაროსთან დაკავების განაკვეთების სტანდარტები (各類所得扣繳率標準), მე-3 მუხლი — ფინანსთა სამინისტროს ცნობარი უცხოელებისთვის (განახლებულია 27.04.2026) — არარეზიდენტი ფიზიკური პირები: ხელფასი 18 % (6 %, თუ თვიური ხელფასი თვიური მინიმალური ხელფასის 1,5-ს არ აღემატება); დივიდენდი 21 %; პროცენტი 20 % (15 % — სახელმწიფო, კორპორაციული და საბანკო ობლიგაციებიდან, მოკლევადიანი თამასუქებიდან, სეკურიტიზებული ფასიანი ქაღალდებიდან, რეპო ოპერაციებიდან); ქირა, როიალტი, პროფესიული მომსახურების ანაზღაურება, საკომისიო, პრიზები — 20 %; სამსახურიდან გათავისუფლებისას და საპენსიო გასაცემლები (退職所得) — 18 % დაუბეგრავი თანხის ზემოთ. უცხოელი დამსაქმებლის ანაზღაურება 90 დღეზე მეტი ყოფნისას — 18 %, თავად დეკლარირდება.
- საშემოსავლო გადასახადის კანონის მე-8 მუხლის მე-3 პუნქტი — ტაივანზე გაწეული მომსახურების (შრომის) ანაზღაურება ტაივანური წყაროს შემოსავალია. გამონაკლისი: არარეზიდენტი, რომელიც საგადასახადო წელს ტაივანზე ჯამში არაუმეტეს 90 დღე იმყოფებოდა, უცხოელი დამსაქმებლისგან მიღებულ ანაზღაურებასთან მიმართებით.
- ტაივანის ფინანსთა სამინისტროს 26.03.2026-ის შეტყობინება არარეზიდენტების ხელფასზე 6 %-იანი ზღვრის შესახებ — თვიური მინიმალური ხელფასი 01.01.2026-დან — NT$29 500; შესაბამისად, არარეზიდენტის ხელფასი თვეში NT$44 250-მდე 6 %-ით იბეგრება, უფრო მაღალი — 18 %-ით.
- ტაივანის ფინანსთა სამინისტრო — საშემოსავლო გადასახადების შეთანხმებების ნუსხა (გამოქვეყნებულია 04.09.2026) — 36 კომპლექსური შეთანხმება (მათ შორის ნიდერლანდებთან, გაერთიანებულ სამეფოსთან, შვედეთთან, უნგრეთთან, საფრანგეთთან, ინდოეთთან, შვეიცარიასთან, გერმანიასთან, ავსტრიასთან, იტალიასთან, იაპონიასთან, კანადასთან, პოლონეთთან, ჩეხეთთან, სინგაპურთან, მალაიზიასთან) და მხოლოდ საზღვაო და საჰაერო ტრანსპორტის შეთანხმებები; საქართველო ნუსხაში არ არის (შემოწმებულია 13.11.2026).
- საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებების ნუსხა — ნუსხაში 58 შეთანხმებაა. სერვისის 30 ქვეყნიდან მოქმედებს შეთანხმებები უკრაინასთან, პოლონეთთან, ჩეხეთთან, რუმინეთთან, უნგრეთთან, თურქეთთან, ჩინეთთან, ინდოეთთან, იაპონიასთან, გერმანიასთან, ავსტრიასთან, საფრანგეთთან, ესპანეთთან, პორტუგალიასთან, იტალიასთან, სინგაპურთან, შვედეთთან, შვეიცარიასთან, გაერთიანებულ სამეფოსთან და ნიდერლანდთან. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, კანადასთან, მექსიკასთან, ბრაზილიასთან, არგენტინასთან, ინდონეზიასთან, მალაიზიასთან, ტაივანთან, პაკისტანთან და ბანგლადეშთან შეთანხმება არ არის.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 124-ე მუხლი — საქართველოს ფარგლების გარეთ გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის უფლება აქვს საწარმოს — იმ შემოსავალზე, რომელიც საქართველოში არსებული წყაროდან არ არის მიღებული, და არა უმეტეს იმ თანხისა, რომელიც ამ მოგებაზე საქართველოში იქნებოდა დარიცხული. ფიზიკური პირისთვის უცხოეთში გადახდილი გადასახადის ცალმხრივ ჩათვლას კოდექსი არ ითვალისწინებს.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი (2010 წლის 17 სექტემბრის №3591 კანონი) — საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო (კალენდარული) წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს, ან რომელიც ამ წლის განმავლობაში იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში (მე-2 ნაწილი). ფაქტობრივად ყოფნის დროს ემატება დრო, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლების გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (მე-3 ნაწილი); არ ითვლება საქართველოში ყოფნა დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლად ან უცხო ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში (საქართველოს მოქალაქის გარდა), ტრანზიტით, აგრეთვე სამკურნალოდ ან დასასვენებლად (მე-4 ნაწილი). დღედ ითვლება დღე, რომლის განმავლობაშიც პირი საქართველოში იმყოფებოდა, ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად (მე-5 ნაწილი). სტატუსი დგინდება ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის; დღეები, რომელთა მიხედვითაც პირი წინა პერიოდში ჩაითვალა რეზიდენტად, მომდევნო პერიოდში არ გაითვალისწინება (მე-8 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი და 104-ე მუხლი — გადასახადისაგან თავისუფლდება რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის, სარგებელი), რომელიც არ განეკუთვნება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი). საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს განეკუთვნება (104-ე მუხლი): საქართველოში დაქირავებით მუშაობით მიღებული შემოსავალი; საქართველოში მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის, როცა მომსახურების გამწევი და მიმღები სხვადასხვა სახელმწიფოში არიან და გამწევი საქართველოს რეზიდენტია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომსახურება უცხო ქვეყანაში მისი მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ხორციელდება (პირველი ნაწილის „გ.ზ“ ქვეპუნქტი); რეზიდენტი იურიდიული პირისაგან მიღებული დივიდენდი; რეზიდენტის მიერ გადახდილი პროცენტი, როიალტი, პენსია ან სტიპენდია; საქართველოში არსებული უძრავი ქონებით მიღებული შემოსავალი და სხვა.
- ტაივანის ფინანსთა სამინისტრო — „რა არის საბაზო გადასახადი და როგორ ითვლება“ (1733) — საბაზო გადასახადი = (საბაზო შემოსავალი − NT$7 500 000) × 20 % — 2024 საგადასახადო წლიდან; ფინანსთა სამინისტროს 27.11.2025-ის განცხადებით ფიზიკური პირებისთვის 2026 წლის თანხა არ შეცვლილა.
- საშემოსავლო გადასახადის კანონის 14⁴ მუხლი (საცხოვრებლისა და მიწის გაყიდვის შემოსავლის გადასახადი) — ფინანსთა სამინისტროს ცნობარი უცხოელებისთვის — რეზიდენტები: 45 % (ფლობა 2 წლამდე), 35 % (2–5 წელი), 20 % (5–10 წელი), 15 % (10 წელზე მეტი), შეღავათი საკუთარი საცხოვრებლისთვის. არარეზიდენტები: 45 % (2 წლამდე) და 35 % (2 წელზე მეტი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6, 6¹ და 6² ნაწილები — მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, საქართველოს რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით (მე-6 ნაწილი), ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს — მინისტრის მიერ განსაზღვრულ სხვა შემთხვევებში (6² ნაწილი). თუ ფიზიკური პირის რეზიდენტობა არცერთი ქვეყნის მიმართ არ დგინდება, საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის შემთხვევაში იგი ჩაითვლება საქართველოს რეზიდენტად, თუ საქართველოს მოქალაქეა (6¹ ნაწილი).
- საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2023 წლის 1 მარტის №60 ბრძანება (საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6 ნაწილის საფუძველზე; გამოქვეყნდა 02.03.2023, ძალაშია 15.04.2023) — არაოფიციალური წყარო: BDO Georgia, Tax Newsletter, 2023 წლის აპრილი; REVERA — არაოფიციალური წყარო (საგადასახადო კონსულტანტები; ბრძანების ოფიციალური ტექსტი matsne.gov.ge-ზე ვერ მოიძებნა). მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირი: დადასტურებული ქონება 3 000 000 ლარზე მეტი ან განცხადებამდე 3 წლის განმავლობაში წლიური შემოსავალი 200 000 ლარზე მეტი. რეზიდენტად ცნობისთვის დამატებით საჭიროა (1) ბინადრობის ნებართვა, ბინადრის მოწმობა ან საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა, ან (2) განცხადების წინა საგადასახადო წელს საქართველოში არსებული წყაროდან არანაკლებ 25 000 ლარის შემოსავალი; ორივე შემთხვევაში — საქართველოში არანაკლებ 500 000 აშშ დოლარის ეკვივალენტი ლარში ღირებულების უძრავი ქონება საკუთრებაში (შემოსავლების სამსახურის განმარტებით, Revera). განცხადების წარდგენა შესაძლებელია წარმომადგენლის მეშვეობითაც. REVERA-ს ცნობით, სტატუსი მხოლოდ იმ წლისთვის ენიჭება, რომელშიც განცხადება წარადგინეს.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 84–93-ე მუხლები (მიკრო და მცირე ბიზნესი) — მიკრო ბიზნესი: ფიზიკური პირი დაქირავებული შრომის გამოყენების გარეშე, რომლის ერთობლივი შემოსავალი კალენდარულ წელს 30 000 ლარს არ აღემატება, საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება (84-ე, 86-ე მუხლები); დეკლარაცია — მომდევნო წლის 1 აპრილამდე (93-ე მუხლის პირველი ნაწილი). მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს (88-ე, 89-ე მუხლები): დასაბეგრი შემოსავალი — საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი ხელფასის გარდა — იბეგრება 1 %-ით, ხოლო თუ წლის ერთობლივი შემოსავალი 500 000 ლარს გადააჭარბებს — 3 %-ით (90-ე მუხლი); სტატუსი უქმდება, თუ შემოსავალი 500 000 ლარს ორი კალენდარული წლის განმავლობაში, თითოეულ წელს, აღემატება (89-ე მუხლი); დეკლარაციის წარდგენა და გადასახადის გადახდა — არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა (93-ე მუხლის 1¹ ნაწილი). მთავრობას შეუძლია ცალკეული საქმიანობის აკრძალვა ამ რეჟიმში (88-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).
- უცხოელი განსაკუთრებული კვალიფიკაციის სპეციალისტებისთვის საშემოსავლო გადასახადის შემცირების დებულების (外國特定專業人才減免所得稅辦法, 02.03.2026-ის რედაქცია, მოქმედებს 01.01.2026-დან) მე-2–მე-4 მუხლები — აღიარებული განსაკუთრებული კვალიფიკაციის მქონე უცხოელს, რომელსაც ტაივანზე სამუშაოდ ბინადრობა პირველად მიეცა და წინა 5 წლის განმავლობაში შინამეურნეობის რეგისტრაცია არ ჰქონია და რეზიდენტი არ ყოფილა: 5 წლის განმავლობაში, იმ პირველი წლიდან, როცა ტაივანზე 183 დღე იმყოფებოდა და მისი ხელფასი NT$3 000 000-ს გადააჭარბა, NT$3 000 000-ის ზემოთ ხელფასის ნახევარი არ იბეგრება, ხოლო არატაივანური წყაროს შემოსავალი საბაზო შემოსავალში არ შედის.
- საშემოსავლო გადასახადის კანონის მე-15 მუხლის მე-4–მე-5 პუნქტები — რეზიდენტები ტაივანური კომპანიების დივიდენდს კონსოლიდირებულ შემოსავალში რთავენ და გადასახადიდან მისი თანხის 8,5 %-ს აკლებენ (დეკლარაციაზე არაუმეტეს NT$80 000-ისა), ან ირჩევენ შინამეურნეობის ყველა დივიდენდის ცალკე დაბეგვრას 28 %-ით.
განახლდა 17.11.2026. შედეგი მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს საგადასახადო ან იურიდიულ კონსულტაციას. შემოსავლების სამსახურმა და სასამართლოებმა შეიძლება ნორმები სხვაგვარად განმარტონ, მათ შორის აქ გაუთვალისწინებელი გარემოებების გამო, ხოლო კანონმდებლობა იცვლება. გადაწყვეტილების მიღებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ სპეციალისტს.
სხვა ქვეყნები
- გადასახადები ავსტრიაში
- გადასახადები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
- გადასახადები არგენტინაში
- გადასახადები აშშ-ში
- გადასახადები ბანგლადეშში
- გადასახადები ბრაზილიაში
- გადასახადები გაერთიანებულ სამეფოში
- გადასახადები გერმანიაში
- გადასახადები ესპანეთში
- გადასახადები თურქეთში
- გადასახადები იაპონიაში
- გადასახადები ინდოეთში
- გადასახადები ინდონეზიაში
- გადასახადები იტალიაში
- გადასახადები კანადაში
- გადასახადები მალაიზიაში
- გადასახადები მექსიკაში
- გადასახადები ნიდერლანდებში
- გადასახადები პაკისტანში
- გადასახადები პოლონეთში
- გადასახადები პორტუგალიაში
- გადასახადები რუმინეთში
- გადასახადები საფრანგეთში
- გადასახადები სინგაპურში
- გადასახადები უკრაინაში
- გადასახადები უნგრეთში
- გადასახადები შვედეთში
- გადასახადები შვეიცარიაში
- გადასახადები ჩეხეთში
- გადასახადები ჩინეთში