საგადასახადო რეზიდენტობა სინგაპურში და საქართველოში
სინგაპური რეზიდენტად გთვლით, თუ კალენდარულ წელს იქ 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით ან მუშაობდით. სინგაპურის მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი, რომელიც ჩვეულებრივ იქ ცხოვრობს, 183 დღის გარეშეც რეზიდენტია, ხოლო უცხოელებზე IRAS ადმინისტრაციულ წესებს იყენებს: სამი ზედიზედ წლის უწყვეტი ყოფნა ან ორ წელს მოცული სამუშაო არანაკლებ 183-დღიანი უწყვეტი პერიოდით. სინგაპური გადასახადს შეფასების წლისთვის (YA) წინა წლის შემოსავალზე არიცხავს და რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებულ უცხოურ შემოსავალს, როგორც წესი, ათავისუფლებს. საქართველო რეზიდენტად გთვლით, თუ ამ წელს დასრულებულ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღე იმყოფებოდით, და მხოლოდ ქართული წყაროს შემოსავალს გიბეგრავთ. ორმაგ რეზიდენტობას საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს.
უფასოდ, რეგისტრაციის გარეშე, დაახლოებით 3 წუთი. დასკვნა — საქართველოს საგადასახადო კოდექსით, სინგაპურის კანონმდებლობასთან და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებასთან შედარებით.
როდის გთვლით სინგაპური საგადასახადო რეზიდენტად
სინგაპური დღეებს შეფასების წლის წინა კალენდარული წლის მიხედვით ითვლის: არჩეული 2026 წლისთვის — YA 2027. ზღვარი — 183 დღე ან მეტი (ზუსტად 183 დღეც საკმარისია). ითვლება როგორც სინგაპურში ფიზიკური ყოფნის, ისე სინგაპურში დაქირავებით მუშაობის დღეები; IRAS-ის პრაქტიკით დღეებში ითვლება დასვენებისა და უქმე დღეები, აგრეთვე სინგაპურში მუშაობისას დროებითი არყოფნა (შვებულება საზღვარგარეთ, მივლინება). კომპანიის დირექტორად მუშაობა „დაქირავებით მუშაობად“ არ ითვლება. საქართველოსგან განსხვავებით, სინგაპური 12-თვიან მოცურავე პერიოდს არ იყენებს — მხოლოდ კალენდარულ წელს.
სინგაპურის მოქალაქეებსა და მუდმივ რეზიდენტებზე IRAS s. 2(1)-ის პირველ კრიტერიუმს იყენებს: ჩვეულებრივ ცხოვრობს თუ არა პირი სინგაპურში, დროებითი არყოფნის გარდა. უცხოელებზე — 183 დღეს და ორი და სამი წლის ადმინისტრაციულ წესებს.
სინგაპურის მოქალაქეებსა და მუდმივ რეზიდენტებზე IRAS s. 2(1)-ის პირველ კრიტერიუმს იყენებს: ჩვეულებრივ ცხოვრობს თუ არა პირი სინგაპურში, დროებითი არყოფნის გარდა. უცხოელებზე — 183 დღეს და ორი და სამი წლის ადმინისტრაციულ წესებს.
ამ კრიტერიუმისთვის კანონი დღეების ზღვარს არ ადგენს: მნიშვნელოვანია, სად ცხოვრობთ ფაქტობრივად და არის თუ არა თქვენი გასვლები დროებითი (შვებულება, მივლინება, მოკლევადიანი მუშაობა საზღვარგარეთ) და სინგაპურში ცხოვრებასთან შეთავსებადი. საზღვარგარეთ მუდმივად საცხოვრებლად გადასვლა (მაგალითად, საქართველოში) ამ კრიტერიუმს წყვეტს.
IRAS-ის ადმინისტრაციული წესი (არა კანონის ნორმა): უცხოელი, რომელიც სინგაპურში უწყვეტად სამი ზედიზედ კალენდარული წლის განმავლობაში იმყოფება ან მუშაობს, სამივე წლის რეზიდენტად ითვლება, თუნდაც პირველ ან მესამე წელს სინგაპურში 183 დღეზე ნაკლები გაატარა.
IRAS-ის ადმინისტრაციული წესი უცხოელი დასაქმებულებისთვის (2007 წლის 1 იანვრიდან): თუ სინგაპურში სამუშაო ორ კალენდარულ წელს მოიცავს და სამუშაოს უწყვეტი პერიოდი უშუალოდ წინა და მომდევნო ყოფნასთან ერთად არანაკლებ 183 დღეა, დასაქმებული ორივე წლის რეზიდენტად ითვლება. წესი არ ვრცელდება კომპანიების დირექტორებზე, არტისტებსა და სპორტსმენებზე და პროფესიონალებზე (კონსულტანტები, მწვრთნელები, ლექტორები და ა.შ.). უცხოელებს, რომლებსაც სამუშაო ნებართვა არანაკლებ ერთი წლით აქვთ, IRAS წინასწარ რეზიდენტებად ბეგრავს, მაგრამ საბოლოო ანგარიშსწორებისას (tax clearance) 183 დღეზე ნაკლები ყოფნისას ისინი არარეზიდენტები ხდებიან.
IRAS-ის ადმინისტრაციული წესი უცხოელი დასაქმებულებისთვის (2007 წლის 1 იანვრიდან): თუ სინგაპურში სამუშაო ორ კალენდარულ წელს მოიცავს და სამუშაოს უწყვეტი პერიოდი უშუალოდ წინა და მომდევნო ყოფნასთან ერთად არანაკლებ 183 დღეა, დასაქმებული ორივე წლის რეზიდენტად ითვლება. წესი არ ვრცელდება კომპანიების დირექტორებზე, არტისტებსა და სპორტსმენებზე და პროფესიონალებზე (კონსულტანტები, მწვრთნელები, ლექტორები და ა.შ.). უცხოელებს, რომლებსაც სამუშაო ნებართვა არანაკლებ ერთი წლით აქვთ, IRAS წინასწარ რეზიდენტებად ბეგრავს, მაგრამ საბოლოო ანგარიშსწორებისას (tax clearance) 183 დღეზე ნაკლები ყოფნისას ისინი არარეზიდენტები ხდებიან.
სინგაპურის მოქალაქეებსა და მუდმივ რეზიდენტებზე IRAS s. 2(1)-ის პირველ კრიტერიუმს იყენებს: ჩვეულებრივ ცხოვრობს თუ არა პირი სინგაპურში, დროებითი არყოფნის გარდა. უცხოელებზე — 183 დღეს და ორი და სამი წლის ადმინისტრაციულ წესებს.
სინგაპურის მოქალაქეებსა და მუდმივ რეზიდენტებზე IRAS s. 2(1)-ის პირველ კრიტერიუმს იყენებს: ჩვეულებრივ ცხოვრობს თუ არა პირი სინგაპურში, დროებითი არყოფნის გარდა. უცხოელებზე — 183 დღეს და ორი და სამი წლის ადმინისტრაციულ წესებს.
ამ კრიტერიუმისთვის კანონი დღეების ზღვარს არ ადგენს: მნიშვნელოვანია, სად ცხოვრობთ ფაქტობრივად და არის თუ არა თქვენი გასვლები დროებითი (შვებულება, მივლინება, მოკლევადიანი მუშაობა საზღვარგარეთ) და სინგაპურში ცხოვრებასთან შეთავსებადი. საზღვარგარეთ მუდმივად საცხოვრებლად გადასვლა (მაგალითად, საქართველოში) ამ კრიტერიუმს წყვეტს.
IRAS-ის ადმინისტრაციული წესი (არა კანონის ნორმა): უცხოელი, რომელიც სინგაპურში უწყვეტად სამი ზედიზედ კალენდარული წლის განმავლობაში იმყოფება ან მუშაობს, სამივე წლის რეზიდენტად ითვლება, თუნდაც პირველ ან მესამე წელს სინგაპურში 183 დღეზე ნაკლები გაატარა.
IRAS-ის ადმინისტრაციული წესი უცხოელი დასაქმებულებისთვის (2007 წლის 1 იანვრიდან): თუ სინგაპურში სამუშაო ორ კალენდარულ წელს მოიცავს და სამუშაოს უწყვეტი პერიოდი უშუალოდ წინა და მომდევნო ყოფნასთან ერთად არანაკლებ 183 დღეა, დასაქმებული ორივე წლის რეზიდენტად ითვლება. წესი არ ვრცელდება კომპანიების დირექტორებზე, არტისტებსა და სპორტსმენებზე და პროფესიონალებზე (კონსულტანტები, მწვრთნელები, ლექტორები და ა.შ.). უცხოელებს, რომლებსაც სამუშაო ნებართვა არანაკლებ ერთი წლით აქვთ, IRAS წინასწარ რეზიდენტებად ბეგრავს, მაგრამ საბოლოო ანგარიშსწორებისას (tax clearance) 183 დღეზე ნაკლები ყოფნისას ისინი არარეზიდენტები ხდებიან.
- სინგაპურში კალენდარულ წელს 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით ან მუშაობდით — სინგაპურის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ შესაბამისი შეფასების წლისთვის (2026 წლისთვის — YA 2027; Income Tax Act 1947-ის s. 2(1)). სინგაპური სინგაპურში მიღებულ ან სინგაპურული წყაროს შემოსავალს 0–24 %-იანი პროგრესიული შკალით ბეგრავს; რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ სინგაპურში მიღებული უცხოური შემოსავალი, როგორც წესი, გათავისუფლებულია (s. 13(7A)), გარდა სინგაპურში ამხანაგობის მეშვეობით მიღებულისა.
- სინგაპურის მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი ხართ და ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრობთ, მხოლოდ დროებით გადიხართ — სინგაპურის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ (Income Tax Act 1947-ის s. 2(1)) დღეების რაოდენობის მიუხედავად. დასკვნა ფაქტებზეა დამოკიდებული: თუ საზღვარგარეთ საცხოვრებლად გადახვედით, ეს კრიტერიუმი არ მოქმედებს.
- სინგაპურში უწყვეტად სამი ზედიზედ კალენდარული წელი იმყოფებით ან მუშაობთ — IRAS-ის ადმინისტრაციული წესით სინგაპურის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ თითოეული ამ წლისთვის, თუნდაც პირველ ან ბოლო წელს იქ 183 დღეზე ნაკლები გაატარეთ. ეს საგადასახადო ორგანოს პრაქტიკაა და არა კანონის ნორმა; თუ უწყვეტი პერიოდი ადრე შეწყდება, არასრული წლების სტატუსი გადაიხედება.
- სინგაპურში დაქირავებით მუშაობა ორ კალენდარულ წელს მოიცავს, ხოლო სამუშაოს უწყვეტი პერიოდი უშუალოდ წინა და მომდევნო ყოფნასთან ერთად არანაკლებ 183 დღეა — IRAS-ის ადმინისტრაციული წესით სინგაპურის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ ორივე წლისთვის. წესი არ ვრცელდება კომპანიების დირექტორებზე, არტისტებსა და სპორტსმენებზე და პროფესიონალებზე.
როდის ხართ არარეზიდენტი
- სინგაპურში კალენდარულ წელს 183 დღეზე ნაკლები გაატარეთ და სინგაპურის არცერთი სხვა კრიტერიუმი რეზიდენტად არ გაქცევთ (ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრება — მოქალაქეებისა და მუდმივი რეზიდენტებისთვის, ორი ან სამი წლის წესები — უცხოელებისთვის) — სინგაპურის საგადასახადო რეზიდენტი არ ხართ. სინგაპური მხოლოდ სინგაპურული წყაროს შემოსავალს ბეგრავს: ხელფასს — 15 %-ით ან რეზიდენტების შკალით, თუ ეს მეტია (წელიწადში 60 დღემდე მუშაობა თავისუფლდება, გარდა დირექტორების, არტისტების, სპორტსმენებისა და პროფესიონალებისა), დირექტორის ანაზღაურებასა და სხვა შემოსავალს — 24 %-ით.
- სინგაპურში 183 დღეზე ნაკლები გაატარეთ, მაგრამ გაურკვეველია, არის თუ არა სინგაპური თქვენი ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი ან ვრცელდება თუ არა თქვენზე უცხოელებისთვის ორი ან სამი წლის წესები. IRAS ამას ფაქტებით წყვეტს (სად ცხოვრობთ ფაქტობრივად, მუშაობისა და ყოფნის ხანგრძლივობა); თუ ერთ-ერთი კრიტერიუმი სრულდება, რეზიდენტი ხართ. შეინახეთ მოგზაურობის, ხელშეკრულებისა და სამუშაოს თარიღების მტკიცებულებები.
სად განსხვავდება სინგაპურის კანონმდებლობა ქართული წესებისგან
- კოლიზია: 183 დღე სინგაპურში და საქართველოს რეზიდენტობა. სინგაპური რეზიდენტად გთვლით, რადგან კალენდარულ წელს იქ 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით ან მუშაობდით; საქართველო — რადგან ამ წელს დასრულებულ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში საქართველოში 183 დღე დააგროვეთ (ან რეზიდენტობა სხვა საფუძვლით გაქვთ). ორივე ზღვარი ერთსა და იმავე წელს ჩვეულებრივ გადასვლის წელს სრულდება: საქართველო 12-თვიან პერიოდს წინა წლიდანაც ითვლის, სინგაპური კი მხოლოდ კალენდარულ წელს. წყვეტს შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი: მუდმივი საცხოვრებელი მხოლოდ საქართველოში — საქართველოს რეზიდენტი ხართ; მხოლოდ სინგაპურში — სინგაპურის; ორივეში — სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი; შემდეგ ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი, ნაციონალური პირის სტატუსი და ბოლოს — ურთიერთშეთანხმება.
- კოლიზია: სინგაპური 183 დღის გარეშეც გთვლით რეზიდენტად. სინგაპურის რეზიდენტი ხართ 183 დღის გარეშე — როგორც მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი, რომელიც ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრობს, ან უცხოელებისთვის ორი ან სამი წლის IRAS-ის ადმინისტრაციული წესებით. საქართველო კი 12-თვიანი პერიოდის 183 დღით გთვლით რეზიდენტად. ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი ხართ, და შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს: მუდმივი საცხოვრებელი → სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი → ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი → ნაციონალური პირის სტატუსი → ურთიერთშეთანხმება. IRAS-ის ორი და სამი წლის წესები ადმინისტრაციული პრაქტიკაა: თუ წელს სინგაპურში 183 დღეზე ნაკლები იყავით, ხოლო საქართველოში ცხოვრობდით, ამის მტკიცებულებები (საცხოვრებელი, ოჯახი, დღეები) შეინახეთ.
- კოლიზია: საქართველოს რეზიდენტის სტატუსი 183 დღის გარეშე და რეზიდენტობა სინგაპურში. საქართველოს რეზიდენტის სტატუსი, რომელიც 183 დღის გარეშე მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს ენიჭება (34-ე მუხლის მე-6 ნაწილი), შეთანხმებისთვის საქართველოს კანონით რეზიდენტობაა (მე-4 მუხლის პირველი პუნქტი). თუ სინგაპურიც თავის რეზიდენტად გთვლით, მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს: მუდმივი საცხოვრებელი ან სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი სინგაპურში მხოლოდ სინგაპურის რეზიდენტად გტოვებთ, რაც არ უნდა ეწეროს საქართველოს ცნობაში. სტატუსი მხოლოდ იმ საგადასახადო წელზე ვრცელდება, რომლისთვისაც მოითხოვეთ.
კიდევ რა უნდა იცოდეთ
- რომელი შეთანხმება მოქმედებს: საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმება. საქართველოსა და სინგაპურს შორის მოქმედებს შემოსავლებზე ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და გადასახადების გადაუხდელობის აღკვეთის შესახებ შეთანხმება (ხელმოწერილია 17.11.2009; ძალაშია 28.06.2010-დან; საქართველოში გამოიყენება 2011 წლის შემოსავლიდან, სინგაპურში — YA 2012-დან). ორმაგ რეზიდენტობას მისი მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს: მუდმივი საცხოვრებელი, სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი, ნაციონალური პირის სტატუსი და ნებისმიერ სხვა შემთხვევაში — კომპეტენტური ორგანოების ურთიერთშეთანხმება (24-ე მუხლი). 2020 წლიდან შეთანხმებას MLI ავსებს (ახალი პრეამბულა და ძირითადი მიზნის ტესტი), მაგრამ მე-4 და 22-ე მუხლები უცვლელია. ხელფასი — მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი (183 დღე კალენდარულ წელს); დივიდენდი, პროცენტი და როიალტი — მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში (მე-10–მე-12 მუხლები); პენსიები — მე-18 მუხლი; ორმაგი დაბეგვრის გამორიცხვა — 22-ე მუხლი.
- შეფასების წელი: სინგაპური წინა წლის შემოსავალს ბეგრავს. სინგაპურის გადასახადი შეფასების წლისთვის (YA) წინა კალენდარული წლის შემოსავალზე ერიცხება, და რეზიდენტობაც იმავე კალენდარული წლით დგინდება: 2026 წლის შემოსავალი და დღეები — ეს YA 2027-ია. საქართველოს საგადასახადო პერიოდიც კალენდარული წელია, ამიტომ წლები ემთხვევა, მაგრამ სინგაპურულ დოკუმენტებში (საგადასახადო შეტყობინება, ცნობები) ერთით მეტი წელი (YA) წერია. არცერთი სახელმწიფო წელს რეზიდენტობისა და არარეზიდენტობის პერიოდებად არ ყოფს: სტატუსი მთელ კალენდარულ წელზე ვრცელდება.
- არცერთი სახელმწიფო არ ბეგრავს რეზიდენტის უცხოური შემოსავლის უმეტესობას — მაგრამ საქართველოდან მუშაობა ქართული შემოსავალია. საქართველო რეზიდენტ ფიზიკურ პირს მხოლოდ საქართველოში არსებული წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს: სინგაპურული ბანკის პროცენტი, სინგაპურში ბინის ქირა, სინგაპურში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაოს ხელფასი საქართველოში გათავისუფლებულია. სინგაპური ბეგრავს სინგაპურში წარმოშობილ და სინგაპურში მიღებულ შემოსავალს, მაგრამ რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ სინგაპურში მიღებული უცხოური შემოსავალი ათავისუფლებს (s. 13(7A)), გარდა ამხანაგობის მეშვეობით მიღებულისა. ამიტომ ორ სახელმწიფოს შორის გადაფარვა ძირითადად მეორე სახელმწიფოს წყაროს შემოსავალზე წარმოიშობა. საქართველოში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაო და საქართველოდან უცხოელი (მათ შორის სინგაპურელი) დამკვეთებისთვის გაწეული მომსახურება კი ქართული წყაროს შემოსავალია (104-ე მუხლი): 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %. შეთანხმება საქართველოს ტერიტორიულ დაბეგვრაზე არ იცვლება: მე-4 მუხლის პირველ პუნქტში წყაროს შემოსავალზე დაბეგვრის გამორიცხვის მეორე წინადადება საერთოდ არ არის.
- საქართველოს რეზიდენტი ხართ: რას ბეგრავს სინგაპური. თუ საქართველოს რეზიდენტი ხართ (საკუთარი კანონით ან, თუ სინგაპურიც რეზიდენტად გთვლით, — შეთანხმებით), სინგაპური გბეგრავთ როგორც არარეზიდენტს — მხოლოდ სინგაპურული წყაროს შემოსავალზე, პირადი შეღავათების გარეშე და შეთანხმების ფარგლებში: სინგაპურში შესრულებული სამუშაოს ხელფასი (15 % ან რეზიდენტების შკალით; თავისუფლდება, თუ მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის ყველა პირობა სრულდება), სინგაპურული კომპანიის დირექტორის ჰონორარი (მე-16 მუხლი; 24 %), სინგაპურში უძრავი ქონების ქირა (მე-6 მუხლი), SRS ანგარიშიდან გატანილი თანხები (21-ე მუხლის მე-3 პუნქტი). სინგაპურული პროცენტი და როიალტი შეთანხმებით მხოლოდ საქართველოში იბეგრება (მე-11, მე-12 მუხლები), სინგაპურული დივიდენდი სინგაპურში საერთოდ არ იბეგრება. საქართველოში ეს სინგაპურული შემოსავალი უცხოური წყაროსია და რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია, ამიტომ სინგაპურის გადასახადი საბოლოოა — 22-ე მუხლის პირველი პუნქტის ჩათვლა ჩასათვლელს ვერაფერს პოულობს.
- სინგაპურის რეზიდენტი ხართ: რას ბეგრავს საქართველო. თუ შეთანხმებით სინგაპურის რეზიდენტი ხართ, საქართველო გბეგრავთ როგორც არარეზიდენტს — მხოლოდ საქართველოში არსებული წყაროს შემოსავალზე და მხოლოდ შეთანხმების ფარგლებში. ქართული დივიდენდი, პროცენტი და როიალტი მხოლოდ სინგაპურში იბეგრება (მე-10–მე-12 მუხლები), ამიტომ ქართული 5 %-იანი დაკავება არ უნდა გამოიყენებოდეს — გადამხდელს IRAS-ის რეზიდენტობის ცნობა წარუდგინეთ, ან დაკავებული გადასახადის დაბრუნება მოითხოვეთ (125-ე მუხლი, №633 ბრძანება). დამოუკიდებელ მომსახურებას საქართველო ბეგრავს მხოლოდ საქართველოში ფიქსირებული ბაზის არსებობისას ან ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღეზე მეტი ყოფნისას (მე-14 მუხლი), საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასს — თუ მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის პირობები არ სრულდება; ქართული უძრავი ქონების ქირასა და ნამატს, ქართული კომპანიის დირექტორის ჰონორარს, აზარტული თამაშებისა და ლატარიის მოგებას საქართველო ბეგრავს. სინგაპური ქართულ გადასახადს საკუთარი კანონის გათვალისწინებით ჩაითვლის (22-ე მუხლის მე-2 პუნქტი), თუმცა რეზიდენტი ფიზიკური პირისთვის საქართველოდან სინგაპურში მიღებული შემოსავალი, როგორც წესი, ისედაც გათავისუფლებულია (s. 13(7A)).
- სინგაპურში მუშაობა საქართველოს რეზიდენტად: 183 დღე და 60 დღე. სინგაპურში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაოს ხელფასი სინგაპურული წყაროს შემოსავალია; სინგაპურის არარეზიდენტისთვის — 15 % ან რეზიდენტების შკალით, თუ ეს მეტია; წელიწადში 60 დღემდე მუშაობა სინგაპურის კანონით თავისუფლდება (გარდა დირექტორების, არტისტების, სპორტსმენებისა და პროფესიონალებისა). შეთანხმება უფრო შორს მიდის: საქართველოს რეზიდენტის ხელფასი სინგაპურში არ იბეგრება, თუ ერთდროულად — სინგაპურში არაუმეტეს 183 დღე მოცემულ კალენდარულ წელს, დამსაქმებელი სინგაპურის რეზიდენტი არ არის და ხელფასის ხარჯს მისი სინგაპურული მუდმივი დაწესებულება ან ფიქსირებული ბაზა არ ატარებს (მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი). გათავისუფლება IRAS-ს საქართველოს შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობით მოთხოვეთ. საქართველოში ეს ხელფასი უცხოური წყაროს შემოსავალია და რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია.
- საქართველოში ცხოვრობთ და სინგაპურელ დამსაქმებელს ან დამკვეთს უწევთ მომსახურებას. საქართველოში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაოს ხელფასი, თუნდაც სინგაპურელი დამსაქმებელი გიხდიდეთ, მხოლოდ საქართველოში იბეგრება (მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი) და სინგაპურული წყაროს შემოსავალი არ არის. დამოუკიდებელი მომსახურების ჰონორარი სინგაპურში მხოლოდ მაშინ შეიძლება დაიბეგროს, თუ სინგაპურში რეგულარულად ხელმისაწვდომი ფიქსირებული ბაზა გაქვთ ან იქ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღეზე მეტხანს იმყოფებით — და მხოლოდ იქ განხორციელებული საქმიანობის ნაწილში (მე-14 მუხლის პირველი პუნქტი). თუ დამკვეთებთან სამუშაოდ სინგაპურში ჩადიხართ, სინგაპური არარეზიდენტი პროფესიონალის ანაზღაურებიდან გადასახადს აკავებს (მთლიანი შემოსავლის 15 % ან წმინდა შემოსავლის 24 %), თუ გადამხდელს საქართველოს რეზიდენტობის ცნობას არ წარუდგენთ — ის ცნობას IRAS-ს წარუდგენს. საქართველოში ეს შემოსავალი ქართული წყაროსია: 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %.
- სინგაპურიდან წასვლა: საგადასახადო ანგარიშსწორება (IR21). თუ სინგაპურის მოქალაქე არ ხართ და იქ დაქირავებით მუშაობთ, სამსახურის დატოვებისას, საზღვარგარეთ გადაყვანისას ან სინგაპურიდან სამ თვეზე მეტი ხნით წასვლისას დამსაქმებელი IRAS-ს ფორმა IR21-ს სულ მცირე ერთი თვით ადრე წარუდგენს და თქვენთვის გადასახდელ ყველა თანხას აკავებს, სანამ IRAS გადასახადს არ განსაზღვრავს. სწორედ ამ ეტაპზე IRAS წინასწარ რეზიდენტის სტატუსს გადახედავს: თუ ფაქტობრივი ყოფნა 183 დღეზე ნაკლებია და ორი ან სამი წლის წესები არ მოქმედებს, არარეზიდენტად დაგბეგრავთ. გასვლის გადასახადი (exit tax) ფიზიკური პირებისთვის არც სინგაპურში და არც საქართველოში არ არის. საქართველოში დაბრუნების წელს საქართველოს რეზიდენტი შეიძლება მთელი წლისთვის გახდეთ, თუ 12-თვიანი პერიოდი, რომელიც ამ წელს მთავრდება, 183 დღეს შეიცავს.
- პენსიები, სახელმწიფო სამსახური და სტუდენტები. წარსული შრომისთვის გადახდილი პენსია მხოლოდ მიმღების რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება (მე-18 მუხლი): საქართველოს რეზიდენტის სინგაპურული კერძო პენსია — მხოლოდ საქართველოში, რომელიც უცხოურ პენსიას არ ბეგრავს, ხოლო სინგაპურის რეზიდენტის ქართული პენსია — მხოლოდ სინგაპურში. გამონაკლისი (21-ე მუხლის მე-3 პუნქტი, ოქმის მე-3 პუნქტი): სინგაპურის SRS ანგარიშიდან გატანილი თანხები სინგაპურშიც შეიძლება დაიბეგროს, ხოლო საქართველოში — SRS-ის ანალოგიური ან მსგავსი ქართული სქემიდან (კერძო შემნახველი სქემის გარდა) გატანილი თანხები და აზარტული თამაშებისა და ლატარიის მოგება. სახელმწიფო სამსახურის ანაზღაურება (ადგილობრივი ორგანოებისა და საჯარო სამართლის სუბიექტების ჩათვლით) მხოლოდ გადამხდელ სახელმწიფოში იბეგრება, გარდა მეორე სახელმწიფოში მისი რეზიდენტის მიერ გაწეული სამსახურისა, რომელიც მისი ნაციონალური პირია ან მისი რეზიდენტი მხოლოდ სამსახურისთვის არ გამხდარა (მე-19 მუხლი). სტუდენტისა და სტაჟიორის საზღვარგარეთიდან მიღებული თანხები რჩენისა და სწავლისთვის მასპინძელ სახელმწიფოში არ იბეგრება (მე-20 მუხლი).
- საქართველოს სახელმწიფო სამსახური სინგაპურში. თუ სინგაპურში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში ხართ (მაგალითად, საელჩოში), საქართველოს რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად (34-ე მუხლის მე-2 ნაწილი), ხოლო ანაზღაურება შეთანხმებით მხოლოდ საქართველოში იბეგრება (მე-19 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი). მხოლოდ სინგაპურში იბეგრება მაშინ, თუ სინგაპურის რეზიდენტი ხართ და ამავე დროს სინგაპურის ნაციონალური პირი ან სინგაპურის რეზიდენტი მხოლოდ სამსახურის გაწევის მიზნით არ გამხდარხართ (მაგალითად, ადგილზე აყვანილი თანამშრომელი); პროფესიულ საჯარო მოხელედ კი მხოლოდ საქართველოს მოქალაქე შეიძლება იყოს.
- სოციალური დაზღვევა: სინგაპურ–საქართველოს შეთანხმება არ არის. საგადასახადო შეთანხმება მხოლოდ შემოსავლის გადასახადებს ეხება (მე-2 მუხლი); სოციალური შენატანები თითოეული სახელმწიფოს კანონით იხდება. სინგაპურის CPF-ის შენატანები სავალდებულოა მხოლოდ სინგაპურის მოქალაქეებისა და მუდმივი რეზიდენტებისთვის, რომლებიც სინგაპურში მუშაობენ; სხვა უცხოელები, მათ შორის საქართველოს მოქალაქეები სამუშაო ვიზით, CPF-ისგან თავისუფლდებიან. საქართველოში სოციალური გადასახადი არ არის; დაგროვებითი პენსია საქართველოს მოქალაქეებსა და მუდმივი ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელებზე ვრცელდება.
- რეზიდენტობის ცნობები. სინგაპურში შეთანხმებით სარგებლობისთვის საქართველოს რეზიდენტს საქართველოს შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობა სჭირდება (N4 ფორმა ან IRAS-ის ფორმის დადასტურება, №633 ბრძანების მე-5 მუხლი): მისით IRAS-ს მოკლევადიანი მუშაობის ხელფასის გათავისუფლებას სთხოვთ, ხოლო სინგაპურელ გადამხდელს წყაროსთან დაკავებისგან გათავისუფლებისთვის აძლევთ — ცნობას გადამხდელი IRAS-ს მომდევნო წლის 31 მარტამდე წარუდგენს. საქართველოში შეთანხმებით სარგებლობისთვის სინგაპურის რეზიდენტს IRAS-ის რეზიდენტობის ცნობა (Certificate of Residence) სჭირდება — ონლაინ განცხადებით, განხილვა 2–3 კვირა; ქართველი გადამხდელი შეღავათს N1 ფორმით იყენებს, ხოლო ზედმეტად დაკავებულ გადასახადს არარეზიდენტი N2 ფორმით იბრუნებს (125-ე მუხლი).
როგორ წყდება ორმაგი რეზიდენტობა
თუ ორივე სახელმწიფო გთვლით რეზიდენტად, გამოიყენება შეთანხმება (შეთანხმება საქართველოს მთავრობასა და სინგაპურის რესპუბლიკის მთავრობას შორის შემოსავლებზე ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და გადასახადების გადაუხდელობის აღკვეთის შესახებ, ოქმით (2009 წლის 17 ნოემბერი), MLI-ით შეცვლილი რედაქციით, მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი). კრიტერიუმები თანმიმდევრულად მოწმდება — მუდმივი საცხოვრებელი, სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი, მოქალაქეობა და, ბოლოს, საგადასახადო ორგანოების ურთიერთშეთანხმება.
შეთანხმება დეტალურად: შემოსავლები, განაკვეთები, 183 დღის წესი →
ტერმინები, რომლებსაც სინგაპურში შეხვდებით
- Income Tax Act 1947 (ITA)
- სინგაპურის საშემოსავლო გადასახადის კანონი: s. 2(1) რეზიდენტობას განსაზღვრავს, s. 13(7A) რეზიდენტი ფიზიკური პირის უცხოურ შემოსავალს ათავისუფლებს
- IRAS
- სინგაპურის საგადასახადო ორგანო (Inland Revenue Authority of Singapore): გასცემს რეზიდენტობის ცნობას და იყენებს ორი და სამი წლის ადმინისტრაციულ წესებს
- Year of Assessment (YA)
- შეფასების წელი: გადასახადი წინა კალენდარული წლის შემოსავალზე ერიცხება — 2026 წლის შემოსავალი და დღეები YA 2027-ია
- Permanent Resident (PR)
- სინგაპურის მუდმივი რეზიდენტის საიმიგრაციო სტატუსი; ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრებისას რეზიდენტად გაქცევთ 183 დღის გარეშეც
- IR21 (tax clearance)
- უცხოელი დასაქმებულის საგადასახადო ანგარიშსწორება წასვლისას: დამსაქმებელი IRAS-ს ფორმას წარუდგენს და გადასახდელ თანხებს აკავებს
- Certificate of Residence (COR)
- IRAS-ის რეზიდენტობის ცნობა, რომლითაც სინგაპურის რეზიდენტი საქართველოში შეთანხმებით სარგებლობს (№633 ბრძანება, N1/N2 ფორმები)
კითხვები
შეიძლება თუ არა სინგაპურის რეზიდენტი 183 დღეზე ნაკლები ყოფნით გავხდე?
დიახ. სინგაპურის მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი, რომელიც ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრობს, რეზიდენტია დროებითი არყოფნისას. უცხოელი IRAS-ის წესებით რეზიდენტია, თუ სინგაპურში უწყვეტად სამი ზედიზედ წელი იმყოფება, ან თუ მისი სამუშაო ორ კალენდარულ წელს მოიცავს და უწყვეტი პერიოდი არანაკლებ 183 დღეა. თუ ამავე წელს საქართველოს რეზიდენტიც ხართ, შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს.
სინგაპურში ვმუშაობ, საქართველოს რეზიდენტი კი ვარ. სად იბეგრება ხელფასი?
სინგაპურში შესრულებული სამუშაოს ხელფასი სინგაპურში იბეგრება (15 % ან რეზიდენტების შკალით), გარდა შემთხვევისა, როცა მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტის ყველა პირობა სრულდება: კალენდარულ წელს არაუმეტეს 183 დღე სინგაპურში, დამსაქმებელი სინგაპურის რეზიდენტი არ არის და ხარჯს მისი სინგაპურული დაწესებულება არ ატარებს. საქართველოში ეს ხელფასი უცხოური შემოსავალია და არ იბეგრება.
საქართველოდან ვმუშაობ სინგაპურელი კლიენტებისთვის. სად ვიხდი გადასახადს?
საქართველოდან გაწეული მომსახურება ქართული წყაროს შემოსავალია: 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %. სინგაპურს მისი დაბეგვრა შეთანხმებით შეუძლია მხოლოდ სინგაპურში ფიქსირებული ბაზის არსებობისას ან ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღეზე მეტი ყოფნისას (მე-14 მუხლი). სინგაპურში სამუშაოდ ჩასვლისას გადამხდელს საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა წარუდგინეთ, რომ 15 %-იანი დაკავება არ გამოიყენოს.
წყაროები
კანონმდებლობა და ოფიციალური განმარტებები
- s. 2(1) Income Tax Act 1947 (განსაზღვრება „resident in Singapore“, (a) პუნქტი) — ფიზიკური პირი სინგაპურის რეზიდენტია, თუ შეფასების წლის (year of assessment) წინა წელს ის სინგაპურში ცხოვრობს, გარდა დროებითი არყოფნისა, რომელიც გონივრულია და არ ეწინააღმდეგება მის განცხადებას რეზიდენტობის შესახებ; რეზიდენტია აგრეთვე პირი, რომელიც ამ წელს სინგაპურში ფიზიკურად იმყოფებოდა ან იქ დაქირავებით მუშაობდა (კომპანიის დირექტორად მუშაობის გარდა) 183 დღე ან მეტი.
- s. 2(1) ITA 1947 (განსაზღვრებები „year of assessment“, „basis period“); IRAS — დაბეგვრა წინა წლის შემოსავლის მიხედვით — გადასახადი ერიცხება შეფასების წლისთვის (YA) წინა კალენდარული წლის შემოსავალზე: YA 2027 მოიცავს 2026 წლის 1 იანვრიდან 31 დეკემბრამდე მიღებულ შემოსავალს. რეზიდენტობაც იმავე წინა კალენდარული წლის მიხედვით დგინდება, ამიტომ არჩეული 2026 წელი YA 2027-ის საბაზო წელია.
- IRAS — „Working out my tax residency“ (განახლებულია 12.05.2026) — სინგაპურის მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი, რომელიც ჩვეულებრივ სინგაპურში ცხოვრობს, დროებითი არყოფნის გარდა, საგადასახადო რეზიდენტია. უცხოელი შეფასების წლის რეზიდენტია, თუ წინა კალენდარულ წელს სინგაპურში არანაკლებ 183 დღე იმყოფებოდა ან მუშაობდა, ან თუ სინგაპურში უწყვეტად სამი ზედიზედ წელი იმყოფება ან მუშაობს (მაშინ — სამივე წლისთვის, თუნდაც პირველ და მესამე წელს 183 დღეზე ნაკლები ჰქონდეს). უცხოელი დასაქმებული, რომლის სამუშაოც ორ კალენდარულ წელს მოიცავს, ორივე წლის რეზიდენტია, თუ სამუშაოს პერიოდი უშუალოდ წინა და მომდევნო ყოფნასთან ერთად უწყვეტად არანაკლებ 183 დღეა (გარდა კომპანიების დირექტორებისა, არტისტებისა და სპორტსმენებისა და პროფესიონალებისა). დღეებში ითვლება დასვენებისა და უქმე დღეები, აგრეთვე სინგაპურში მუშაობასთან დაკავშირებული დროებითი არყოფნა (შვებულება საზღვარგარეთ, მივლინება).
- s. 13(7A) ITA 1947 — თავისუფლდება სინგაპურის ფარგლებს გარეთ არსებული წყაროებიდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც სინგაპურში მიიღო: (a) არარეზიდენტმა ფიზიკურმა პირმა; (b) 2004 წლის 1 იანვრიდან — რეზიდენტმა ფიზიკურმა პირმა, თუ კომპტროლერი გათავისუფლებას მისთვის ხელსაყრელად მიიჩნევს; გათავისუფლება არ ვრცელდება ასეთ შემოსავალზე, რომელიც სინგაპურში ამხანაგობის (partnership) მეშვეობით არის მიღებული.
- IRAS — არარეზიდენტების განაკვეთები (განახლებულია 27.04.2026); s. 13(6)–(7) ITA 1947 — არარეზიდენტი გადასახადს მხოლოდ სინგაპურში მიღებულ ან სინგაპურული წყაროს შემოსავალზე იხდის, პირადი შეღავათების გარეშე: ხელფასი — 15 % ან რეზიდენტების შკალით, თუ ეს მეტ გადასახადს იძლევა; დირექტორის ანაზღაურება, კონსულტანტის ჰონორარი, ქირა, პენსია და სხვა შემოსავალი — 24 %. სინგაპურში წელიწადში არაუმეტეს 60 დღის მუშაობის ხელფასი თავისუფლდება (s. 13(6)), გარდა კომპანიის დირექტორის ანაზღაურებისა და არტისტებისა და სპორტსმენების შემოსავლისა (s. 13(7)).
- შეთანხმება საქართველოს მთავრობასა და სინგაპურის რესპუბლიკის მთავრობას შორის შემოსავლებზე ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და გადასახადების გადაუხდელობის აღკვეთის შესახებ (17.11.2009) და ოქმი — ოფიციალური ქართული ტექსტი, საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ხელმოწერილია 2009 წლის 17 ნოემბერს ქართულ და ინგლისურ ენებზე; ორივე ტექსტი თანაბრად ავთენტურია, განსხვავებისას საკითხი ინგლისური ტექსტის საფუძველზე წყდება. ძალაშია 28.06.2010-დან. გამოიყენება (28-ე მუხლის მე-2 პუნქტი): საქართველოში — 2011 წლის 1 იანვრიდან მიღებულ შემოსავალზე წყაროსთან დაკავებული გადასახადების მიმართ და 2011 წლის 1 იანვრიდან დაწყებულ საგადასახადო წლებზე; სინგაპურში — 2012 წლის 1 იანვრიდან დაწყებულ შეფასების წლებზე (ანუ 2011 წლის შემოსავალზე).
- მრავალმხრივი კონვენციისა და საქართველო–სინგაპურის შეთანხმების სინთეზირებული ტექსტი — საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — MLI ძალაშია საქართველოსთვის 01.07.2019-დან, სინგაპურისთვის — 01.04.2019-დან; შეთანხმებაზე მისი დებულებები მოქმედებს 2020 წლის 1 იანვრიდან (წყაროსთან დაკავებულ გადასახადებზე — ამ დღიდან წარმოშობილ გადახდებზე, სხვა გადასახადებზე — ამ დღიდან დაწყებულ საგადასახადო პერიოდებზე). ემატება ახალი პრეამბულა (MLI-ის მე-6 მუხლი) და ძირითადი მიზნის ტესტი (მე-7 მუხლი). შეთანხმების მე-4 და 22-ე მუხლები არ შეცვლილა.
- საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებების ნუსხა — ნუსხაში 58 შეთანხმებაა. სერვისის 30 ქვეყნიდან მოქმედებს შეთანხმებები უკრაინასთან, პოლონეთთან, ჩეხეთთან, რუმინეთთან, უნგრეთთან, თურქეთთან, ჩინეთთან, ინდოეთთან, იაპონიასთან, გერმანიასთან, ავსტრიასთან, საფრანგეთთან, ესპანეთთან, პორტუგალიასთან, იტალიასთან, სინგაპურთან, შვედეთთან, შვეიცარიასთან, გაერთიანებულ სამეფოსთან და ნიდერლანდთან. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, კანადასთან, მექსიკასთან, ბრაზილიასთან, არგენტინასთან, ინდონეზიასთან, მალაიზიასთან, ტაივანთან, პაკისტანთან და ბანგლადეშთან შეთანხმება არ არის.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი (2010 წლის 17 სექტემბრის №3591 კანონი) — საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო (კალენდარული) წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს, ან რომელიც ამ წლის განმავლობაში იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში (მე-2 ნაწილი). ფაქტობრივად ყოფნის დროს ემატება დრო, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლების გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (მე-3 ნაწილი); არ ითვლება საქართველოში ყოფნა დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლად ან უცხო ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში (საქართველოს მოქალაქის გარდა), ტრანზიტით, აგრეთვე სამკურნალოდ ან დასასვენებლად (მე-4 ნაწილი). დღედ ითვლება დღე, რომლის განმავლობაშიც პირი საქართველოში იმყოფებოდა, ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად (მე-5 ნაწილი). სტატუსი დგინდება ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის; დღეები, რომელთა მიხედვითაც პირი წინა პერიოდში ჩაითვალა რეზიდენტად, მომდევნო პერიოდში არ გაითვალისწინება (მე-8 ნაწილი).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი — ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი ფიზიკური პირი ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მუდმივი საცხოვრებელი აქვს; ორივეში საცხოვრებლის ქონისას — სადაც სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრია; თუ ეს ვერ დგინდება ან საცხოვრებელი არცერთში არ აქვს — სადაც ჩვეულებრივ ცხოვრობს; შემდეგ — რომლის ნაციონალური პირიცაა; ნებისმიერ სხვა შემთხვევაში საკითხს კომპეტენტური ორგანოები ურთიერთშეთანხმებით წყვეტენ.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი და 104-ე მუხლი — გადასახადისაგან თავისუფლდება რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის, სარგებელი), რომელიც არ განეკუთვნება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი). საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს განეკუთვნება (104-ე მუხლი): საქართველოში დაქირავებით მუშაობით მიღებული შემოსავალი; საქართველოში მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის, როცა მომსახურების გამწევი და მიმღები სხვადასხვა სახელმწიფოში არიან და გამწევი საქართველოს რეზიდენტია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომსახურება უცხო ქვეყანაში მისი მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ხორციელდება (პირველი ნაწილის „გ.ზ“ ქვეპუნქტი); რეზიდენტი იურიდიული პირისაგან მიღებული დივიდენდი; რეზიდენტის მიერ გადახდილი პროცენტი, როიალტი, პენსია ან სტიპენდია; საქართველოში არსებული უძრავი ქონებით მიღებული შემოსავალი და სხვა.
- s. 10(1) ITA 1947 — საშემოსავლო გადასახადი იხდება ნებისმიერი პირის შემოსავალზე, რომელიც სინგაპურში წარმოიშობა ან სინგაპურიდან მიიღება, ანდა სინგაპურის ფარგლებს გარედან სინგაპურში მიიღება — მათ შორის ვაჭრობის, ბიზნესის, პროფესიის, დაქირავებით მუშაობის შემოსავალი, დივიდენდი, პროცენტი, ქირა, როიალტი და პენსია.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის პირველი პუნქტი — „ამ შეთანხმების მიზნებიდან გამომდინარე, ტერმინი „ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტი“ ნიშნავს ნებისმიერ პირს, რომელიც ამ სახელმწიფოს კანონმდებლობის შესაბამისად ექვემდებარება დაბეგვრას მისი მუდმივი საცხოვრებელი ადგილის, ფაქტობრივად ყოფნის ადგილის, მართვის ადგილის ან ანალოგიური შინაარსის მქონე ნებისმიერი სხვა კრიტერიუმის საფუძველზე…“ OECD-ის მოდელისგან განსხვავებით, პუნქტში არ არის მეორე წინადადება იმ პირების გამორიცხვაზე, რომლებიც სახელმწიფოში მხოლოდ იქ არსებული წყაროს შემოსავალზე იბეგრებიან.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი — ერთი სახელმწიფოს რეზიდენტის მიერ მეორე სახელმწიფოში დაქირავებით მუშაობის ანაზღაურება მხოლოდ პირველ სახელმწიფოში იბეგრება, თუ ერთდროულად: (ა) მიმღები მეორე სახელმწიფოში იმყოფება პერიოდით ან პერიოდებით, რომელთა საერთო ხანგრძლივობა არ აღემატება 183 დღეს მოცემულ კალენდარულ წელს; (ბ) ანაზღაურებას იხდის დამქირავებელი, რომელიც მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტი არ არის, ან მისი სახელით იხდება; (ც) ანაზღაურების ხარჯს არ ატარებს დამქირავებლის მუდმივი დაწესებულება ან ფიქსირებული ბაზა მეორე სახელმწიფოში.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-6, მე-10–მე-13 და მე-16 მუხლები — უძრავი ქონების შემოსავალი შეიძლება დაიბეგროს ქონების ადგილსამყოფელ სახელმწიფოში (მე-6 მუხლი). დივიდენდი, პროცენტი და როიალტი, რომლებიც მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტ ბენეფიციურ მფლობელს ეკუთვნის, მხოლოდ ამ მეორე სახელმწიფოში იბეგრება (მე-10, მე-11 და მე-12 მუხლების პირველი პუნქტები), თუ წყაროს სახელმწიფოში მუდმივ დაწესებულებასთან ან ფიქსირებულ ბაზასთან არ არის დაკავშირებული. უძრავი ქონების გასხვისების ნამატი შეიძლება დაიბეგროს ქონების ადგილსამყოფელ სახელმწიფოში, სხვა ქონებისა — მხოლოდ გამსხვისებლის რეზიდენტობის სახელმწიფოში (მე-13 მუხლი). დირექტორთა ჰონორარი, რომელსაც მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტი კომპანია იხდის, შეიძლება იქ დაიბეგროს (მე-16 მუხლი).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების 21-ე მუხლი და ოქმის მე-3 პუნქტი — სხვა მუხლებით განუხილველი შემოსავალი მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება (21-ე მუხლის პირველი პუნქტი), მაგრამ მეორე სახელმწიფოში წარმოშობილი ასეთი შემოსავალი შეიძლება იქაც დაიბეგროს (მე-3 პუნქტი). ოქმის მე-3 პუნქტის მიხედვით ეს ეხება: სინგაპურში — „დამატებითი საპენსიო სქემის“ (Supplementary Retirement Scheme, SRS) ანგარიშიდან თანხის გატანას; საქართველოში — ფიზიკური პირის შემოსავალს აზარტული თამაშებიდან და ლატარიებიდან და საქართველოს ნებისმიერი სქემის ანგარიშიდან თანხის გატანას, თუ ეს სქემა კერძო შემნახველი სქემა არ არის და სინგაპურის „დამატებითი საპენსიო სქემის“ ანალოგიური ან მსგავსია.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-14 მუხლის პირველი პუნქტი და მე-5 მუხლის მე-3 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტი — პროფესიული მომსახურების ან დამოუკიდებელი ხასიათის სხვა საქმიანობის შემოსავალი მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება, გარდა შემთხვევებისა, როცა მეორე სახელმწიფოში (ა) რეგულარულად ხელმისაწვდომი ფიქსირებული ბაზა აქვს — მხოლოდ ამ ბაზისთვის მისაკუთვნებელ ნაწილში, ან (ბ) იქ ყოფნის საერთო ხანგრძლივობა 183 დღეს აღემატება ნებისმიერ თორმეტთვიან პერიოდში — მხოლოდ იქ განხორციელებული საქმიანობის შემოსავალზე. საწარმოს მიერ მომსახურების გაწევა მუდმივ დაწესებულებას ქმნის, თუ მეორე სახელმწიფოში 183 დღეზე მეტ ხანს გრძელდება ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში (მე-5 მუხლის მე-3 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტი).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების 22-ე მუხლი (ორმაგი დაბეგვრის გამორიცხვა) — საქართველოში: როცა საქართველოს რეზიდენტი იღებს შემოსავალს, რომელიც შეთანხმების თანახმად შეიძლება დაიბეგროს სინგაპურში, საქართველო ამ რეზიდენტის გადასახადიდან სინგაპურში გადახდილი გადასახადის ტოლი თანხის გამოქვითვას დაუშვებს, მაგრამ არა უმეტეს ამ შემოსავალზე დარიცხული ქართული გადასახადისა; გათავისუფლებული შემოსავალი დანარჩენი შემოსავლის გადასახადის გაანგარიშებისას შეიძლება გაითვალისწინოს (პირველი პუნქტი). სინგაპურში: სინგაპური, უცხოური გადასახადის ჩათვლის შესახებ თავისი სამართლის გათვალისწინებით, საქართველოდან მიღებულ შემოსავალზე გადახდილ ქართულ გადასახადს სინგაპურის გადასახადში ჩაითვლის, არა უმეტეს ამ შემოსავლის შესაბამისი სინგაპურის გადასახადისა (მე-2 პუნქტი). გადმორიცხვით (remittance) შეღავათის შეზღუდვის დათქმა შეთანხმებაში არ არის.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 130, 131, 132 და 134-ე მუხლები — გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა: დივიდენდი — 5 % (საბოლოო); პროცენტი — 5 % (საბოლოო), ხოლო ლიცენზირებული საფინანსო ინსტიტუტის მიერ გადახდილი პროცენტი არ იბეგრება; რეზიდენტისთვის გადახდილი როიალტი — 20 %. მუდმივი დაწესებულების არმქონე არარეზიდენტს: როიალტი — 5 %, საქართველოში არსებული წყაროდან სხვა გადახდები — 10 %, ხელფასი და ფიზიკური პირისთვის გადახდილი საიჯარო ქირა — 20 %; შეღავათიანი დაბეგვრის ქვეყანაში რეგისტრირებულ პირებს — 15 % (პროცენტი, როიალტი, სხვა გადახდები). არარეზიდენტს, რომელსაც 10 % დაუკავეს, შეუძლია მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია გადასახადის ხარჯების გათვალისწინებით გადაანგარიშებისთვის (134-ე მუხლის მე-3 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 125-ე მუხლი; საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2011 წლის 28 დეკემბრის №633 ბრძანება ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებებით შეღავათების გამოყენებისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების შესახებ (matsne.gov.ge, კონსოლიდირებული 05.12.2024), 1–5 მუხლები — შეთანხმებით გათვალისწინებული შეღავათით სარგებლობისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების წესს ადგენს ფინანსთა მინისტრი (125-ე მუხლი). შეღავათს გადახდის წყაროსთან ქართველი გადამხდელი იყენებს N1 ფორმით, ხოლო შეთანხმების განაკვეთზე მეტად დაკავებული გადასახადის დაბრუნებას არარეზიდენტი ითხოვს N2 ფორმით; ორივეს ერთვის მიმღების სახელმწიფოს უფლებამოსილი ორგანოს რეზიდენტობის ცნობა დამოწმებული ქართული თარგმანით (აპოსტილი ან ლეგალიზაცია არ მოითხოვება); საგადასახადო ორგანო გადაწყვეტილებას 30 კალენდარულ დღეში იღებს. საქართველოს რეზიდენტი რეზიდენტობის ცნობას N4 ფორმით იღებს, ან შემოსავლების სამსახური უცხო ქვეყნის ფორმას ადასტურებს (მე-5 მუხლი).
- IRAS — „Claiming exemptions under Avoidance of Double Taxation Agreements (DTAs)“ (განახლებულია 27.10.2026) — არარეზიდენტ დასაქმებულს, რომელიც შეთანხმების პარტნიორი სახელმწიფოს რეზიდენტია, შეუძლია სინგაპურში მოკლევადიანი მუშაობის ხელფასის გათავისუფლება მოითხოვოს დაქირავებით მუშაობის მუხლით, თუ მისი ყველა პირობა სრულდება; მოთხოვნა IRAS-ს მეორე სახელმწიფოს საგადასახადო ორგანოს მიერ გაცემული რეზიდენტობის ცნობით წარედგინება.
- IRAS — გადახდების სახეები და წყაროსთან დაკავების განაკვეთები (განახლებულია 18.11.2025) — არარეზიდენტებისთვის გადახდებიდან დაკავება: პროცენტი — 15 %, როიალტი — 10 % (ავტორებისთვის შემცირებული ბაზით), მოძრავი ქონების ქირა — 15 %, არარეზიდენტი დირექტორების ანაზღაურება — 24 %, არარეზიდენტი პროფესიონალები — მთლიანი შემოსავლის 15 % ან წმინდა შემოსავლის 24 %, არტისტები და სპორტსმენები — მთლიანი შემოსავლის 15 %.
- IRAS — „Claim of relief under the DTA“ (წყაროსთან დაკავება, განახლებულია 08.01.2026) — შეთანხმებით შემცირებული განაკვეთის ან გათავისუფლების გამოსაყენებლად სინგაპურელი გადამხდელი არარეზიდენტი მიმღებისგან მეორე სახელმწიფოს საგადასახადო ორგანოს რეზიდენტობის ცნობას იღებს (ინგლისურად ან ინგლისური თარგმანით, შეთანხმების მიზნებისთვის რეზიდენტობისა და წლების მითითებით); არარეზიდენტი პროფესიონალები ფორმა IR586-საც ხელს აწერენ. გადამხდელი ცნობას IRAS-ს მომდევნო წლის 31 მარტამდე წარუდგენს, წინააღმდეგ შემთხვევაში შეღავათი შეიძლება გაუქმდეს.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 84–93-ე მუხლები (მიკრო და მცირე ბიზნესი) — მიკრო ბიზნესი: ფიზიკური პირი დაქირავებული შრომის გამოყენების გარეშე, რომლის ერთობლივი შემოსავალი კალენდარულ წელს 30 000 ლარს არ აღემატება, საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება (84-ე, 86-ე მუხლები); დეკლარაცია — მომდევნო წლის 1 აპრილამდე (93-ე მუხლის პირველი ნაწილი). მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს (88-ე, 89-ე მუხლები): დასაბეგრი შემოსავალი — საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი ხელფასის გარდა — იბეგრება 1 %-ით, ხოლო თუ წლის ერთობლივი შემოსავალი 500 000 ლარს გადააჭარბებს — 3 %-ით (90-ე მუხლი); სტატუსი უქმდება, თუ შემოსავალი 500 000 ლარს ორი კალენდარული წლის განმავლობაში, თითოეულ წელს, აღემატება (89-ე მუხლი); დეკლარაციის წარდგენა და გადასახადის გადახდა — არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა (93-ე მუხლის 1¹ ნაწილი). მთავრობას შეუძლია ცალკეული საქმიანობის აკრძალვა ამ რეჟიმში (88-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6, 6¹ და 6² ნაწილები — მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, საქართველოს რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით (მე-6 ნაწილი), ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს — მინისტრის მიერ განსაზღვრულ სხვა შემთხვევებში (6² ნაწილი). თუ ფიზიკური პირის რეზიდენტობა არცერთი ქვეყნის მიმართ არ დგინდება, საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის შემთხვევაში იგი ჩაითვლება საქართველოს რეზიდენტად, თუ საქართველოს მოქალაქეა (6¹ ნაწილი).
- საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2023 წლის 1 მარტის №60 ბრძანება (საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6 ნაწილის საფუძველზე; გამოქვეყნდა 02.03.2023, ძალაშია 15.04.2023) — არაოფიციალური წყარო: BDO Georgia, Tax Newsletter, 2023 წლის აპრილი; REVERA — არაოფიციალური წყარო (საგადასახადო კონსულტანტები; ბრძანების ოფიციალური ტექსტი matsne.gov.ge-ზე ვერ მოიძებნა). მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირი: დადასტურებული ქონება 3 000 000 ლარზე მეტი ან განცხადებამდე 3 წლის განმავლობაში წლიური შემოსავალი 200 000 ლარზე მეტი. რეზიდენტად ცნობისთვის დამატებით საჭიროა (1) ბინადრობის ნებართვა, ბინადრის მოწმობა ან საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა, ან (2) განცხადების წინა საგადასახადო წელს საქართველოში არსებული წყაროდან არანაკლებ 25 000 ლარის შემოსავალი; ორივე შემთხვევაში — საქართველოში არანაკლებ 500 000 აშშ დოლარის ეკვივალენტი ლარში ღირებულების უძრავი ქონება საკუთრებაში (შემოსავლების სამსახურის განმარტებით, Revera). განცხადების წარდგენა შესაძლებელია წარმომადგენლის მეშვეობითაც. REVERA-ს ცნობით, სტატუსი მხოლოდ იმ წლისთვის ენიჭება, რომელშიც განცხადება წარადგინეს.
- IRAS — უცხოელი დასაქმებულების საგადასახადო ანგარიშსწორება წასვლისას (ფორმა IR21, განახლებულია 04.03.2026) — როცა დასაქმებული, რომელიც სინგაპურის მოქალაქე არ არის, სამსახურს ტოვებს, საზღვარგარეთ სამუშაოდ გადაჰყავთ ან სინგაპურს სამ თვეზე მეტი ხნით ტოვებს, დამსაქმებელი IRAS-ს ფორმა IR21-ს სულ მცირე ერთი თვით ადრე წარუდგენს და იმ მომენტიდან, როცა ამის შესახებ შეიტყო, დასაქმებულისთვის გადასახდელ ყველა თანხას აკავებს, სანამ IRAS გადასახადს არ განსაზღვრავს.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-18–მე-20 მუხლები — წარსულში დაქირავებით მუშაობასთან დაკავშირებით ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტისთვის გადახდილი პენსია მხოლოდ ამ სახელმწიფოში იბეგრება (მე-18 მუხლი). სახელმწიფო სამსახურის ანაზღაურება მხოლოდ გადამხდელ სახელმწიფოში იბეგრება, მაგრამ მხოლოდ მეორე სახელმწიფოში, თუ სამსახური იქ არის გაწეული და პირი ამ სახელმწიფოს რეზიდენტია, რომელიც (ი) მისი ნაციონალური პირია ან (იი) მისი რეზიდენტი მხოლოდ სამსახურის გაწევის მიზნით არ გამხდარა (მე-19 მუხლის პირველი პუნქტი); სახელმწიფო სამსახურის პენსია — მხოლოდ გადამხდელ სახელმწიფოში, მაგრამ მხოლოდ მეორე სახელმწიფოში, თუ პირი მისი რეზიდენტი და ნაციონალური პირია (მე-2 პუნქტი). სტუდენტისა და სტაჟიორის საზღვარგარეთიდან მიღებული თანხები რჩენის, სწავლისა და მომზადებისთვის მასპინძელ სახელმწიფოში არ იბეგრება (მე-20 მუხლი).
- „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონის 27-ე მუხლი (2015 წლის 27 ოქტომბრის №4346 კანონი) — პროფესიულ საჯარო მოხელედ შეიძლება მიიღონ მხოლოდ საქართველოს მოქალაქე (პირველი პუნქტი); საზღვარგარეთ მცხოვრები თანამემამულე საჯარო დაწესებულებაში შეიძლება დასაქმდეს მხოლოდ შრომითი ხელშეკრულებით (მე-3 პუნქტი).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-2 მუხლი — შეთანხმება ვრცელდება შემოსავლებზე დაწესებულ გადასახადებზე მათი გადახდის წესის მიუხედავად, მათ შორის მთლიან შემოსავალზე ან შემოსავლის ელემენტებზე დაწესებულ ყველა გადასახადზე; მოქმედი გადასახადები: საქართველოში — მოგების გადასახადი და საშემოსავლო გადასახადი; სინგაპურში — საშემოსავლო გადასახადი.
- Ministry of Manpower — „CPF contributions“ (განახლებულია 14.03.2024); CPF Board — „Who is exempted from receiving CPF contributions?“ (განახლებულია 02.06.2026) — CPF-ის შენატანები იხდება სინგაპურის მოქალაქეებისა და მუდმივი რეზიდენტებისთვის, რომლებიც სინგაპურში შრომითი ხელშეკრულებით მუშაობენ; საზღვარგარეთ მუშაობისას შენატანები სავალდებულო არ არის. CPF-ის შენატანებისგან თავისუფლდებიან პირები, რომლებიც სინგაპურის მოქალაქეები ან მუდმივი რეზიდენტები არ არიან.
- „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონის 1-ლი, მე-3 და 34¹ მუხლები — კანონი ვრცელდება საქართველოს მოქალაქეებზე, აგრეთვე უცხო ქვეყნის მოქალაქეებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირებზე, რომლებსაც საქართველოში მუდმივი ბინადრობის ნებართვა აქვთ. შენატანები: დამსაქმებელი — 2 % და დასაქმებული — 2 % დასაბეგრი ხელფასიდან; თვითდასაქმებული — 4 % (მონაწილეობა ნებაყოფლობითია); სახელმწიფო — 2 % წლიური შემოსავლიდან 24 000 ლარამდე და 1 % — 24 000-დან 60 000 ლარამდე. მონაწილეს, რომელმაც დაკარგა საქართველოს მოქალაქეობა ან მუდმივი ბინადრობის ნებართვა, შეუძლია ერთჯერადად მიიღოს თავისი საპენსიო აქტივები.
- IRAS — „Apply for Certificate of Residence“ (განახლებულია 20.08.2026) — რეზიდენტობის ცნობა (Certificate of Residence, COR) იმ სახელმწიფოსთვის, რომელთანაც სინგაპურს შეთანხმება აქვს, IRAS-ის ონლაინ განცხადებით მოითხოვება; ფორმა განმცხადებლის პროფილზეა დამოკიდებული (სინგაპურის მოქალაქე ან მუდმივი რეზიდენტი დასაქმებული, თვითდასაქმებული, უცხოელი დასაქმებული). განხილვა 2–3 კვირა გრძელდება; IRAS მოთხოვნით უცხო სახელმწიფოს საგადასახადო ორგანოს ფორმასაც ადასტურებს.
- IRAS — რეზიდენტების განაკვეთები YA 2024-დან (განახლებულია 27.04.2026) — რეზიდენტის დასაბეგრი შემოსავლის პროგრესიული შკალა: პირველი 20 000 SGD — 0 %, შემდეგ 2 %, 3,5 %, 7 %, 11,5 %, 15 %, 18 %, 19 %, 19,5 %, 20 %, 22 % (320 001–500 000 SGD), 23 % (500 001–1 000 000 SGD) და 24 % — 1 000 000 SGD-ზე მეტზე.
- IRAS — ქონების, აქციებისა და ფინანსური ინსტრუმენტების გაყიდვიდან მიღებული ნამატი (განახლებულია 27.02.2026); დივიდენდები (განახლებულია 27.02.2026) — ქონებისა და აქციების გაყიდვიდან მიღებული ნამატი, როგორც წესი, კაპიტალის ნამატად არ იბეგრება, თუ გაყიდვა ვაჭრობას არ წარმოადგენს (ხშირი გარიგებები, მოგების მიღების მიზანი). სინგაპურული კომპანიების დივიდენდი one-tier სისტემით არ იბეგრება; რეზიდენტის მიერ სინგაპურში მიღებული უცხოური დივიდენდიც, როგორც წესი, არ იბეგრება (გარდა სინგაპურში ამხანაგობის მეშვეობით მიღებულისა).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი — „ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას აქვს მუდმივი საცხოვრებელი; თუ მას მუდმივი საცხოვრებელი აქვს ორივე სახელმწიფოში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას გააჩნია უფრო მჭიდრო პირადი და ეკონომიკური კავშირები (სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი)“.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტი — „თუ შეუძლებელია იმ სახელმწიფოს დადგენა, სადაც მას აქვს სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ან თუ მას არ აქვს მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი არც ერთ ამ სახელმწიფოში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც იგი ჩვეულებრივ ცხოვრობს“.
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „ც“ და „დ“ ქვეპუნქტები — „ც“: „თუ ის ჩვეულებრივ ცხოვრობს ორივე სახელმწიფოში ან არ ცხოვრობს არც ერთ მათგანში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, რომლის ნაციონალურ პირსაც წარმოადგენს“; „დ“: „ნებისმიერ სხვა შემთხვევაში ხელშემკვრელ სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოები საკითხს გადაწყვეტენ ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე“. „ნაციონალური პირი“ — ფიზიკური პირი, რომელსაც აქვს ხელშემკვრელი სახელმწიფოს ეროვნება ან მოქალაქეობა (მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტი).
- საქართველო–სინგაპურის 2009 წლის შეთანხმების 24-ე მუხლი (ურთიერთშეთანხმების პროცედურა) — თუ პირი თვლის, რომ ერთი ან ორივე სახელმწიფოს მოქმედება იწვევს ან გამოიწვევს მის დაბეგვრას შეთანხმების შეუსაბამოდ, მას შეუძლია, შიდა კანონმდებლობით გათვალისწინებული ზომებისგან დამოუკიდებლად, საქმე წარუდგინოს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომლის რეზიდენტიც არის (23-ე მუხლის პირველი პუნქტის შემთხვევაში — რომლის ნაციონალური პირიც არის), შეუსაბამო დაბეგვრის გამომწვევი მოქმედების შესახებ პირველი შეტყობინებიდან სამი წლის განმავლობაში. კომპეტენტური ორგანო: საქართველოში — ფინანსთა სამინისტრო ან მისი უფლებამოსილი წარმომადგენელი, სინგაპურში — ფინანსთა მინისტრი ან მისი უფლებამოსილი წარმომადგენელი (მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის „ჰ“ ქვეპუნქტი).
განახლდა 17.11.2026. შედეგი მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს საგადასახადო ან იურიდიულ კონსულტაციას. შემოსავლების სამსახურმა და სასამართლოებმა შეიძლება ნორმები სხვაგვარად განმარტონ, მათ შორის აქ გაუთვალისწინებელი გარემოებების გამო, ხოლო კანონმდებლობა იცვლება. გადაწყვეტილების მიღებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ სპეციალისტს.
სხვა ქვეყნები
- გადასახადები ავსტრიაში
- გადასახადები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
- გადასახადები არგენტინაში
- გადასახადები აშშ-ში
- გადასახადები ბანგლადეშში
- გადასახადები ბრაზილიაში
- გადასახადები გაერთიანებულ სამეფოში
- გადასახადები გერმანიაში
- გადასახადები ესპანეთში
- გადასახადები თურქეთში
- გადასახადები იაპონიაში
- გადასახადები ინდოეთში
- გადასახადები ინდონეზიაში
- გადასახადები იტალიაში
- გადასახადები კანადაში
- გადასახადები მალაიზიაში
- გადასახადები მექსიკაში
- გადასახადები ნიდერლანდებში
- გადასახადები პაკისტანში
- გადასახადები პოლონეთში
- გადასახადები პორტუგალიაში
- გადასახადები რუმინეთში
- გადასახადები საფრანგეთში
- გადასახადები ტაივანში
- გადასახადები უკრაინაში
- გადასახადები უნგრეთში
- გადასახადები შვედეთში
- გადასახადები შვეიცარიაში
- გადასახადები ჩეხეთში
- გადასახადები ჩინეთში