საგადასახადო რეზიდენტობა ინდოეთში და საქართველოში
ინდოეთი რეზიდენტობას საგადასახადო წლის (1 აპრილი – 31 მარტი) დღეებით ადგენს: რეზიდენტი ხართ, თუ ინდოეთში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდით, ან ამ წელს 60 დღე ან მეტი და წინა ოთხ წელიწადში 365 დღე ან მეტი (Income-tax Act, 2025-ის s. 6). რეზიდენტი, რომელიც წინა 10 წლიდან 9-ში არარეზიდენტი იყო ან წინა 7 წელიწადში ინდოეთში 729 დღე ან ნაკლები გაატარა, არა ჩვეულებრივი რეზიდენტია (RNOR): მისი ინდოეთის გარეთ მიღებული შემოსავალი იქ მხოლოდ ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიიდან იბეგრება. საქართველო რეზიდენტად გთვლით, თუ ნებისმიერ უწყვეტ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, საქართველოში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით, და რეზიდენტ ფიზიკურ პირს უცხოურ შემოსავალს არ უბეგრავს. ორმაგ რეზიდენტობას 2011 წლის საქართველო–ინდოეთის შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს: მუდმივი საცხოვრებელი, სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი, მოქალაქეობა და ურთიერთშეთანხმება; ორივე სახელმწიფო მეორის გადასახადს ჩაითვლის (24-ე მუხლი).
უფასოდ, რეგისტრაციის გარეშე, დაახლოებით 3 წუთი. დასკვნა — საქართველოს საგადასახადო კოდექსით, ინდოეთის კანონმდებლობასთან და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებასთან შედარებით.
როდის გთვლით ინდოეთი საგადასახადო რეზიდენტად
ინდოეთის საგადასახადო წელი 1 აპრილიდან 31 მარტამდე გრძელდება (2026–27 საგადასახადო წელი = 2026 წლის 1 აპრილი – 2027 წლის 31 მარტი); ამ წლის რეზიდენტობა Income-tax Act, 2025-ის s. 6-ით დგინდება. საგადასახადო წელს ინდოეთში 182 დღე ან მეტი ნებისმიერ ფიზიკურ პირს რეზიდენტად აქცევს.
რეზიდენტი „არა ჩვეულებრივი რეზიდენტია“ (RNOR), თუ წინა 10 საგადასახადო წლიდან 9-ში ინდოეთის არარეზიდენტი იყო ან წინა 7 საგადასახადო წლის განმავლობაში ინდოეთში 729 დღე ან ნაკლები გაატარა.
წელს, როცა ინდოეთის მოქალაქე საზღვარგარეთ სამუშაოდ ან ინდური გემის ეკიპაჟის წევრად მიემგზავრება, მხოლოდ 182 დღის კრიტერიუმი გამოიყენება.
ინდოეთის მოქალაქე, რომელიც დღეების კრიტერიუმებით რეზიდენტი არ არის, მაინც შეიძლება რეზიდენტად მიიჩნეოდეს, თუ მისი შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება.
საზღვარგარეთ მცხოვრები ინდოეთის მოქალაქისთვის, რომელიც ინდოეთში ვიზიტით ჩამოდის, 60 დღის კრიტერიუმი არ გამოიყენება; ₹15 ლაქზე მეტი ინდური შემოსავლის შემთხვევაში მის ნაცვლად 120 დღის კრიტერიუმი მოქმედებს.
60 დღის კრიტერიუმისთვის დამატებით საჭიროა ინდოეთში 365 დღე ან მეტი წინა ოთხი საგადასახადო წლის განმავლობაში.
s. 6(4)–(5)-ის წესები ვიზიტორებისთვის ვრცელდება ინდური წარმოშობის პირებზეც, რომლებიც ინდოეთის მოქალაქეები არ არიან: ინდური წარმოშობის პირია ის, ვინც თავად, მისი ერთ-ერთი მშობელი ან ბებია-ბაბუიდან რომელიმე გაუყოფელ ინდოეთში დაიბადა. რეზიდენტად მიჩნეული პირის წესი (s. 6(7)) მხოლოდ მოქალაქეებს ეხება.
- ამ საგადასახადო წელს ინდოეთში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — Income-tax Act, 2025-ის s. 6(2)(a)-ით ინდოეთის რეზიდენტი ხართ. როგორც რეზიდენტი და ჩვეულებრივი რეზიდენტი, ინდოეთში მსოფლიო შემოსავალზე იხდით გადასახადს (s. 5(1)).
- ინდოეთში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — ინდოეთის რეზიდენტი ხართ (s. 6(2)(a)), მაგრამ წინა წლების გამო არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი (RNOR, s. 6(13)(a)). ინდოეთი ბეგრავს ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს, ხოლო უცხოურს — მხოლოდ ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან (s. 5(1)(c)).
- ინდოეთში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — ინდოეთის რეზიდენტი ხართ (s. 6(2)(a)). ხართ თუ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი, წინა წლებზეა დამოკიდებული (არარეზიდენტი წინა 10 საგადასახადო წლიდან 9-ში ან 729 დღე ან ნაკლები წინა 7 წელიწადში — RNOR); სანამ ამას შეამოწმებთ, ივარაუდეთ, რომ ინდოეთი თქვენს მსოფლიო შემოსავალს ბეგრავს.
- ამ საგადასახადო წელს ინდოეთში 60 დღე ან მეტი და წინა ოთხი წლის განმავლობაში 365 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — s. 6(2)(b)-ით ინდოეთის რეზიდენტი ხართ. როგორც რეზიდენტი და ჩვეულებრივი რეზიდენტი, ინდოეთში მსოფლიო შემოსავალზე იხდით გადასახადს (s. 5(1)).
- ამ საგადასახადო წელს ინდოეთში 60 დღე ან მეტი და წინა ოთხი წლის განმავლობაში 365 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — რეზიდენტი ხართ (s. 6(2)(b)), მაგრამ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი (RNOR, s. 6(13)(a)). ინდოეთი ბეგრავს ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს, ხოლო უცხოურს — მხოლოდ ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან (s. 5(1)(c)).
- ამ საგადასახადო წელს ინდოეთში 60 დღე ან მეტი და წინა ოთხი წლის განმავლობაში 365 დღე ან მეტი იმყოფებოდით — ინდოეთის რეზიდენტი ხართ (s. 6(2)(b)). ხართ თუ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი, წინა წლებზეა დამოკიდებული; სანამ ამას შეამოწმებთ, ივარაუდეთ, რომ ინდოეთი თქვენს მსოფლიო შემოსავალს ბეგრავს.
- როგორც ინდოეთის მოქალაქე ან ინდური წარმოშობის პირი, რომელიც ვიზიტით ჩამოდის და რომლის შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება, ამ საგადასახადო წელს ინდოეთში 120 დღე ან მეტი და წინა ოთხი წლის განმავლობაში 365 დღე ან მეტი გაატარეთ — რეზიდენტი ხართ (s. 6(2)(b) s. 6(5)-თან ერთად) და კანონით არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი (s. 6(13)(b)). ინდოეთი ბეგრავს ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს, ხოლო უცხოურს — მხოლოდ ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან (s. 5(1)(c)).
- ინდოეთის მოქალაქე ხართ, თქვენი შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება და არცერთ სხვა სახელმწიფოში დომიცილის ან რეზიდენტობის მიხედვით დაბეგვრას არ ექვემდებარებით — ინდოეთის რეზიდენტად მიიჩნევით (s. 6(7)) და კანონით არა ჩვეულებრივ რეზიდენტად (s. 6(13)(c)). ინდოეთი ბეგრავს ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს, ხოლო უცხოურს — მხოლოდ ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან (s. 5(1)(c)).
როდის ხართ არარეზიდენტი
- ამ საგადასახადო წელს ინდოეთი საზღვარგარეთ სამუშაოდ (ან ინდური გემის ეკიპაჟის წევრად) დატოვეთ და ინდოეთში 182 დღეზე ნაკლები გაატარეთ — არარეზიდენტი ხართ (s. 6(3)) და რეზიდენტად არ მიიჩნევით. ინდოეთი მხოლოდ ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს ბეგრავს (s. 5(2)).
- საზღვარგარეთ ცხოვრობთ და ინდოეთს მხოლოდ სტუმრობდით: იქ 182 დღეზე ნაკლები გაატარეთ, ₹15 ლაქზე მეტი ინდური შემოსავლის მქონე ვიზიტორების 120 დღის წესს არ აკმაყოფილებთ (s. 6(4)–(5)) და რეზიდენტად არც მიიჩნევით — არარეზიდენტი ხართ. ინდოეთი მხოლოდ ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს ბეგრავს (s. 5(2)).
- ინდოეთში 182 დღეზე ნაკლები გაატარეთ, 60 დღის კრიტერიუმს (60 დღე ამ წელს და 365 დღე წინა ოთხ წელიწადში) არ აკმაყოფილებთ და რეზიდენტად არ მიიჩნევით — არარეზიდენტი ხართ. ინდოეთი მხოლოდ ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს ბეგრავს (s. 5(2)).
- ინდოეთის მოქალაქე არ ხართ და არც 182 დღის, არც 60 დღის კრიტერიუმს (60 დღე ამ წელს და 365 დღე წინა ოთხ წელიწადში) არ აკმაყოფილებთ — არარეზიდენტი ხართ. ინდოეთი მხოლოდ ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალს ბეგრავს (s. 5(2)).
სად განსხვავდება ინდოეთის კანონმდებლობა ქართული წესებისგან
- კოლიზია: 182 დღე ინდოეთში და საქართველოს რეზიდენტობა. ინდოეთის საგადასახადო წელს ინდოეთში 182 დღე მოქალაქეობის მიუხედავად ინდოეთის რეზიდენტად გაქცევთ. საქართველო რეზიდენტად გთვლით 183 დღის გამო 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ კალენდარულ წელს მთავრდება (ან მინიჭებული სტატუსით) — პერიოდები მხოლოდ ნაწილობრივ ემთხვევა, ამიტომ ორივე პირობა ერთდროულად შეიძლება შესრულდეს. რომელი სახელმწიფოს რეზიდენტი ხართ, წყვეტს შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი: მუდმივი საცხოვრებელი, შემდეგ სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი და მოქალაქეობა. თუ შეთანხმებით ინდოეთის რეზიდენტი ხართ, საქართველო მხოლოდ ქართული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს დაგიბეგრავთ, როგორც არარეზიდენტს.
- კოლიზია: ინდოეთის 60 დღის წესი ხშირი ვიზიტორებისთვის. პირი, რომელიც ინდოეთის მოქალაქე ან ინდური წარმოშობის პირი არ არის, ინდოეთის რეზიდენტი ხდება ინდოეთის საგადასახადო წელს უკვე 60 დღით, თუ წინა ოთხი საგადასახადო წლის განმავლობაში ინდოეთში 365 დღე ან მეტი გაატარა (s. 6(2)(b)). რეგულარულმა საქმიანმა მოგზაურობებმა ინდოეთში შეიძლება შეუმჩნევლად მიგიყვანოთ ამ ზღვრამდე. თუ ამავდროულად საქართველოს რეზიდენტი ხართ, შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს — და თუ მუდმივი საცხოვრებელი მხოლოდ საქართველოში გაქვთ, სავარაუდოდ, საქართველოს სასარგებლოდ.
კიდევ რა უნდა იცოდეთ
- რომელი შეთანხმება მოქმედებს: 2011 წლის საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება. მოქმედებს შეთანხმება საქართველოს მთავრობასა და ინდოეთის რესპუბლიკის მთავრობას შორის შემოსავლებსა და კაპიტალზე ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და გადასახადების გადაუხდელობის აღკვეთის შესახებ (ხელმოწერილია 24.08.2011, ძალაშია 08.12.2011-იდან). ის საქართველოში 01.01.2012-იდან, ინდოეთში 01.04.2012-იდან გამოიყენება (31-ე მუხლი). ორივე სახელმწიფო მასზე MLI-ს იყენებს: 30-ე მუხლის (შეღავათების შეზღუდვა) გვერდით ძირითადი მიზნის ტესტი მოქმედებს, მაგრამ რეზიდენტობისა და ორმაგი დაბეგვრის აღმოფხვრის მუხლები არ შეცვლილა. ორმაგ რეზიდენტობას მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს: მუდმივი საცხოვრებელი → სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი → ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი → მოქალაქეობა → კომპეტენტური ორგანოების ურთიერთშეთანხმება (ქართულ ტექსტში — „გადაწყვეტენ“, უპირატეს ინგლისურ ტექსტში — „shall endeavour to settle“, ეცდებიან გადაწყვიტონ). ხელფასი — მე-15 მუხლი (183 დღე ნებისმიერ თორმეტთვიან პერიოდში, რომელიც ფისკალურ წელს იწყება ან მთავრდება); დამოუკიდებელი მომსახურება — მე-14 მუხლი (ფიქსირებული ბაზა ან 183 დღე); დივიდენდი, პროცენტი, როიალტი და ტექნიკური მომსახურება — წყაროსთან არაუმეტეს 10 % (10–12-ე მუხლები); პენსიები — მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში (მე-18 მუხლი); ორმაგი დაბეგვრის აღმოფხვრა — 24-ე მუხლი (ორივე სახელმწიფო ჩაითვლის); ურთიერთშეთანხმება — 26-ე მუხლი (სამი წელი).
- სხვადასხვა პერიოდი: საქართველოში — 12 თვე, რომელიც კალენდარულ წელს მთავრდება, ინდოეთში — 1 აპრილიდან 31 მარტამდე. ინდოეთის საგადასახადო წელი 1 აპრილიდან 31 მარტამდე გრძელდება. საქართველო რეზიდენტად მთელი კალენდარული წლისთვის გთვლით, თუ საქართველოში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით ნებისმიერ უწყვეტ 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც ამ წელს მთავრდება. ამიტომ ერთი და იგივე ყოფნა სხვადასხვა ჯამს იძლევა: მაგალითად, ინდოეთში 1 ოქტომბრიდან 31 მარტამდე ყოფნა ინდოეთის ერთ საგადასახადო წელს 182 დღეა, საქართველოსთვის კი ორ კალენდარულ წელზე ნაწილდება. ინდოეთი წინა ოთხი საგადასახადო წლის დღეებსაც ითვალისწინებს (60 და 120 დღის კრიტერიუმები). ორივე ჯამი ცალ-ცალკე დაითვალეთ და დღეების აღრიცხვა აწარმოეთ.
- ინდოეთის მოქალაქე საქართველოში: „რეზიდენტად მიჩნევის“ წესი (s. 6(7)). ინდოეთის მოქალაქე, რომლის შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება, ინდოეთის რეზიდენტად მიიჩნევა, თუ არცერთი სხვა სახელმწიფო რეზიდენტად არ ბეგრავს (s. 6(7)). საქართველოს რეზიდენტი — 183 დღის გამო 12-თვიან პერიოდში ან ფინანსთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით — საქართველოში საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტობის საფუძველზე (საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი), თუმცა საქართველო უცხოურ შემოსავალს ათავისუფლებს: Income-tax Act, 2025-ის მიხედვით „დაბეგვრას ექვემდებარება“ მოიცავს პირსაც, რომელიც მეორე ქვეყნის კანონით ამ ვალდებულებისგან გათავისუფლდა (s. 2(66), არაოფიციალური წყაროს ტექსტით), ამიტომ სხვა სახელმწიფოში დაბეგვრის კითხვაზე უპასუხეთ „დიახ“; ამას საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა დაადასტურებს. თუ საქართველოში ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღეზე ნაკლებს ატარებთ და სტატუსი არ გაქვთ (მაგალითად, როგორც ქვეყნიდან ქვეყანაში მოძრავი დისტანციური მუშაკი), საქართველო რეზიდენტად არ გთვლით და ₹15 ლაქზე მეტი ინდური შემოსავლით ინდოეთი რეზიდენტად მიგიჩნევთ — არა ჩვეულებრივ რეზიდენტად, რომელიც უცხოურ შემოსავალზე მხოლოდ ინდური ბიზნესიდან ან პროფესიიდან იბეგრება (s. 6(13)(c)).
- ინდური წარმოშობის პირი: ვიზიტორების წესები. ინდოეთის სამართალი ინდური წარმოშობის პირად თვლის მას, ვინც თავად, მისი ერთ-ერთი მშობელი ან ბებია-ბაბუიდან რომელიმე გაუყოფელ ინდოეთში დაიბადა. ასეთი პირისთვის, რომელიც საზღვარგარეთ ცხოვრობს და ინდოეთს სტუმრობს, 60 დღის კრიტერიუმი არ გამოიყენება (s. 6(4)): თუ ინდური შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქამდეა, რეზიდენტი მხოლოდ ინდოეთში 182 დღით ან მეტით ხდებით; ₹15 ლაქზე მეტი შემოსავლით — 120 დღით და წინა ოთხ წელიწადში 365 დღით, და მაშინ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი ხართ.
- ინდოეთის არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი: ქართული შემოსავალი ინდური გადასახადის მიღმა. როგორც ინდოეთის რეზიდენტი, მაგრამ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი (RNOR), ინდოეთის ფარგლებს გარეთ წარმოშობილ შემოსავალზე — მაგალითად, საქართველოში არსებული ბინის ქირაზე ან საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასზე — ინდოეთში გადასახადს მხოლოდ მაშინ იხდით, თუ ის ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან მიიღება (s. 5(1)(c)). საქართველო ამ შემოსავალს, როგორც ქართული წყაროდან მიღებულს, ბეგრავს როგორც რეზიდენტის, ისე არარეზიდენტის შემთხვევაში. RNOR სტატუსი, როგორც წესი, გამოიყენება, თუ წინა 10 წლიდან 9-ში არარეზიდენტი იყავით ან წინა 7 წელიწადში ინდოეთში 729 დღე ან ნაკლები გაატარეთ.
- შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ: ინდოეთი მხოლოდ ინდურ შემოსავალს ბეგრავს. თუ შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ, ინდოეთი გბეგრავთ, როგორც არარეზიდენტს — მხოლოდ ინდოეთში მიღებულ ან წარმოშობილ შემოსავალზე (s. 5(2)) და შეთანხმების ფარგლებში (s. 159(4)): ინდური დივიდენდი, პროცენტი, როიალტი და ტექნიკური მომსახურების ანაზღაურება — არაუმეტეს 10 % (10–12-ე მუხლები); ინდოეთში არსებული უძრავი ქონების, უძრავი ქონებით მდიდარი კომპანიების აქციების და ინდური კომპანიების სხვა აქციების გასხვისებით მიღებულ შემოსავალს ინდოეთი ბეგრავს (მე-13 მუხლის 1-ლი, მე-4 და მე-5 პუნქტები), სხვა ქონებისას (მაგალითად, უცხოური აქციების) — მხოლოდ საქართველო (მე-6 პუნქტი). საქართველო რეზიდენტი ფიზიკური პირის ინდური წყაროდან მიღებულ შემოსავალს არ ბეგრავს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი), ამიტომ ინდური გადასახადი საბოლოოა და 24-ე მუხლის პირველი პუნქტით ჩასათვლელი არაფერია. ინდოელ გადამხდელს საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა და დადგენილი ინფორმაცია წარუდგინეთ, რათა შეთანხმების განაკვეთები გამოიყენოს (s. 159(8)).
- შეთანხმებით ინდოეთის რეზიდენტი ხართ: ინდოეთი ქართულ გადასახადს ჩაითვლის. თუ შეთანხმებით ინდოეთის რეზიდენტი ხართ, საქართველო მხოლოდ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს დაგიბეგრავთ, როგორც არარეზიდენტს (მაგალითად, საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასი — 20 % წყაროსთან, ქართული დივიდენდი და პროცენტი — 5 %). ინდოეთი თქვენს მსოფლიო შემოსავალს ბეგრავს (თუ არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი არ ხართ), ამ ქართული შემოსავლის ჩათვლით, და საქართველოში გადახდილ საშემოსავლო გადასახადს ინდური გადასახადიდან გამოქვითავს — ამ შემოსავალს მიწერილი ინდური გადასახადის ფარგლებში (24-ე მუხლის მე-2 პუნქტი). ჩათვლა Form No. 44-ით მოითხოვეთ, ქართული გადასახადის დამადასტურებელი დოკუმენტით (rule 76). მცირე ბიზნესის 1 % საქართველოს საშემოსავლო გადასახადის ნაწილია და შემოსავალზე ეკისრება, ამიტომ შეთანხმებით მოცული გადასახადია (მე-2 მუხლი) — ინდოეთმა ის იმავე შემოსავალზე ინდური გადასახადის ფარგლებში უნდა ჩაითვალოს (ჩვენი შეფასება; ინდოეთის საგადასახადო ორგანოების ოფიციალური პოზიცია ვერ მოიძებნა).
- ინდოეთში მუშაობა საქართველოს რეზიდენტობისას: 183 დღის წესი (მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი). ინდოეთში შესრულებული სამუშაოს ანაზღაურებას ინდოეთი, როგორც ინდოეთში წარმოშობილ შემოსავალს, ბეგრავს, მაშინაც კი, თუ არარეზიდენტი ხართ და დამსაქმებელი საქართველოშია. თუ შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ, ინდოეთი მას არ ბეგრავს მხოლოდ სამი პირობის ერთდროულად შესრულებისას: ინდოეთში არაუმეტეს 183 დღე იმყოფებოდით ნებისმიერ თორმეტთვიან პერიოდში, რომელიც მოცემულ ფისკალურ წელს იწყება ან მთავრდება; დამსაქმებელი ინდოეთის რეზიდენტი არ არის; ანაზღაურებას დამსაქმებლის მუდმივი დაწესებულება ან ფიქსირებული ბაზა ინდოეთში არ იხდის. სხვა შემთხვევაში ინდოეთი ბეგრავს. საქართველოში საზღვარგარეთ შესრულებული სამუშაოს ხელფასი, როგორც უცხოური შემოსავალი, რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია — ამიტომ ორმაგი დაბეგვრა არ წარმოიშობა, მაგრამ ინდური გადასახადი საბოლოოა.
- საქართველოდან დისტანციური მუშაობა ინდოელი დამსაქმებლის ან კლიენტისთვის. საქართველოში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაო და მომსახურება, რომელსაც საქართველოს რეზიდენტი საქართველოდან უცხოელ დამკვეთს უწევს, ქართული წყაროა (104-ე მუხლი): 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით 1 %. თუ შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ, ინდოელი დამსაქმებლის ხელფასს საქართველოში შესრულებული სამუშაოსთვის მხოლოდ საქართველო ბეგრავს (მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი); პროფესიული ან სხვა დამოუკიდებელი მომსახურების ანაზღაურებას ინდოეთი მხოლოდ მაშინ ბეგრავს, თუ იქ რეგულარულად ხელმისაწვდომი ფიქსირებული ბაზა გაქვთ ან ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში 183 დღე ან მეტი იმყოფებით (მე-14 მუხლი) — ასეთი ანაზღაურება „ტექნიკური მომსახურების გადასახდელი“ (10 %) არ არის (მე-12 მუხლის მე-3 პუნქტის „b“ ქვეპუნქტი). ინდური გადამხდელი არარეზიდენტისთვის გადახდიდან გადასახადს აკავებს (s. 393), თუ მას საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა და დადგენილი ინფორმაცია არ წარუდგინეთ (s. 159(8)); ზედმეტად დაკავებული თანხის დასაბრუნებლად ინდოეთში დეკლარაცია უნდა წარადგინოთ.
- გადასვლა საქართველოსა და ინდოეთს შორის: არცერთი სახელმწიფო წელს არ ყოფს. ინდოეთი სტატუსს მთელი საგადასახადო წლისთვის (1 აპრილი – 31 მარტი) ადგენს, საქართველო — მთელი კალენდარული წლისთვის; წლის გაყოფა არცერთ სახელმწიფოში არ არის. ინდოეთის მოქალაქეს, რომელიც ინდოეთს საზღვარგარეთ სამუშაოდ ტოვებს, გამგზავრების წელს მხოლოდ 182 დღის კრიტერიუმი ეხება. რადგან წლები მხოლოდ ნაწილობრივ ემთხვევა, გადასვლამ შეიძლება ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტად გაქციოთ დროის ნაწილისთვის; მაშინ შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს, ხოლო თუ ერთი და იგივე შემოსავალი მაინც ორჯერ დაიბეგრა, საქმე კომპეტენტურ ორგანოს სამი წლის განმავლობაში წარუდგინეთ (26-ე მუხლი). საქართველოს საგადასახადო კოდექსი ფიზიკური პირებისთვის გასვლის გადასახადს არ ადგენს.
- საქართველოს მიერ მინიჭებული რეზიდენტის სტატუსი ინდოეთის რეზიდენტობას არ აუქმებს. საქართველოს რეზიდენტის სტატუსი, რომელიც 183 დღის გარეშე მოგანიჭეს (მაგალითად, მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს), ინდოეთის რეზიდენტობას არ ცვლის: თუ ინდოეთიც რეზიდენტად გთვლით, შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს, და მუდმივი საცხოვრებელი ან სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი ინდოეთში ინდოეთის რეზიდენტად დაგტოვებთ, მიუხედავად ქართული ცნობისა. ინდოეთის მოქალაქისთვის ეს სტატუსი s. 6(7)-ის მიზნებისთვის მაინც ნიშნავს, რომ საქართველოში რეზიდენტობის საფუძველზე „დაბეგვრას ექვემდებარება“.
- პენსიები და სახელმწიფო სამსახური. შეთანხმების მე-18 მუხლით წარსული დაქირავებით მუშაობისთვის პენსია მხოლოდ მიმღების რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება: ინდური კერძო ან დამსაქმებლის პენსია საქართველოს რეზიდენტისთვის მხოლოდ საქართველოში იბეგრება — საქართველო კი უცხოური წყაროდან მიღებულ შემოსავალს არ ბეგრავს, ამიტომ პრაქტიკულად არ იბეგრება; ქართული პენსია ინდოეთის რეზიდენტისთვის მხოლოდ ინდოეთში იბეგრება. სახელმწიფოსთვის გაწეული სამსახურის ხელფასი და პენსია მხოლოდ გადამხდელ სახელმწიფოში იბეგრება, გარდა მე-19 მუხლით გათვალისწინებული შემთხვევებისა (მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტი და ნაციონალური პირი). საქართველოში სახელმწიფო პენსია და დაგროვებითი საპენსიო სქემიდან გაცემული თანხები საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება.
- სოციალური დაზღვევა: საქართველოსა და ინდოეთს შორის შეთანხმება არ არის. საქართველო არ არის EPFO-ის ნუსხაში, რომელშიც ინდოეთის სოციალური უზრუნველყოფის შეთანხმებებია, ამიტომ დაზღვევის ცნობა (certificate of coverage) არ გაიცემა და ორ ქვეყანაში დაგროვილი პერიოდები არ იკრიბება — ერთსა და იმავე სამუშაოზე შენატანები შეიძლება ორივე სახელმწიფოს წესებით იყოს სავალდებულო. საქართველოში სოციალური გადასახადი არ არის; დაგროვებითი საპენსიო სქემა (2 % + 2 % + 2 % ან 1 % სახელმწიფოსგან) საქართველოს მოქალაქეებსა და მუდმივი ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელებს ეხება.
- რეზიდენტობის ცნობები: საქართველო და ინდოეთი. ინდოეთში შეთანხმებით სარგებლობისთვის (შემცირებული განაკვეთი წყაროსთან, დაკავებული გადასახადის დაბრუნება) ინდოელ გადამხდელს წარუდგინეთ საქართველოს შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობა შესაბამისი წლისთვის და დადგენილი ინფორმაცია (s. 159(8)); ცნობა N4 ფორმით გაიცემა (ფინანსთა მინისტრის №633 ბრძანება). საქართველოში შეთანხმებით სარგებლობისთვის, როგორც ინდოეთის რეზიდენტმა — მაგალითად, ხელფასიდან ან მომსახურების ანაზღაურებიდან დაკავებული ქართული გადასახადის დასაბრუნებლად, — ინდოეთის რეზიდენტობის ცნობა გჭირდებათ: განცხადება Form No. 42-ით ელექტრონულ პორტალზე, ცნობა Form No. 43-ით (rule 75); დაბრუნება საქართველოში №633 ბრძანებით, სამწლიან ვადაში (საგადასახადო კოდექსის 125-ე მუხლი, მე-4 მუხლის მე-8 ნაწილი).
როგორ წყდება ორმაგი რეზიდენტობა
თუ ორივე სახელმწიფო გთვლით რეზიდენტად, გამოიყენება შეთანხმება (შეთანხმება საქართველოს მთავრობასა და ინდოეთის რესპუბლიკის მთავრობას შორის შემოსავლებსა და კაპიტალზე ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილებისა და გადასახადების გადაუხდელობის აღკვეთის შესახებ (ხელმოწერილია 24.08.2011), მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი). კრიტერიუმები თანმიმდევრულად მოწმდება — მუდმივი საცხოვრებელი, სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი, მოქალაქეობა და, ბოლოს, საგადასახადო ორგანოების ურთიერთშეთანხმება.
შეთანხმება დეტალურად: შემოსავლები, განაკვეთები, 183 დღის წესი →
ტერმინები, რომლებსაც ინდოეთში შეხვდებით
- tax year
- ინდოეთის საგადასახადო წელი: 1 აპრილიდან 31 მარტამდე
- resident
- რეზიდენტი: 182 დღე ან 60 დღე და წინა ოთხ წელიწადში 365 დღე
- not ordinarily resident (RNOR)
- არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი: უცხოური შემოსავალი ძირითადად ინდური გადასახადის მიღმაა
- non-resident
- არარეზიდენტი: იბეგრება მხოლოდ ინდოეთში მიღებული ან წარმოშობილი შემოსავალი
- deemed resident
- ინდოეთის მოქალაქე, რომელიც s. 6(7)-ით რეზიდენტად მიიჩნევა (₹15 ლაქზე მეტი ინდური შემოსავალი, სხვაგან რეზიდენტად არ იბეგრება)
- person of Indian origin
- ინდური წარმოშობის პირი: მასზე ვიზიტორების წესები ვრცელდება
კითხვები
ხშირად დავდივარ ინდოეთში მივლინებით. შეიძლება ინდოეთის რეზიდენტი გავხდე 182 დღის გარეშე?
დიახ. პირი, რომელიც ინდოეთის მოქალაქე ან ინდური წარმოშობის პირი არ არის, ინდოეთის რეზიდენტი ხდება ინდოეთის საგადასახადო წელს უკვე 60 დღით, თუ წინა ოთხი საგადასახადო წლის განმავლობაში იქ 365 დღე ან მეტი გაატარა (s. 6(2)(b)). თუ ამავდროულად საქართველოს რეზიდენტი ხართ, შეთანხმების მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი წყვეტს — მუდმივი საცხოვრებელი მხოლოდ საქართველოში, სავარაუდოდ, საქართველოს სასარგებლოდ გადაწყვეტს.
რამდენ ხანს შემიძლია ვიმუშაო ინდოეთში ისე, რომ ხელფასზე იქ გადასახადი არ გადავიხადო?
თუ შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ — არაუმეტეს 183 დღე ნებისმიერ თორმეტთვიან პერიოდში, რომელიც მოცემულ ფისკალურ წელს იწყება ან მთავრდება, თუ დამსაქმებელი ინდოეთის რეზიდენტი არ არის და ანაზღაურებას მისი მუდმივი დაწესებულება ინდოეთში არ იხდის (მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი). საქართველოში საზღვარგარეთ შესრულებული სამუშაოს ხელფასი რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია.
საქართველოდან დისტანციურად ვმუშაობ ინდური კომპანიისთვის. სად ვიხდი გადასახადს?
საქართველოსთვის საქართველოდან გაწეული მომსახურება ქართული წყაროა: 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით 1 %. თუ შეთანხმებით საქართველოს რეზიდენტი ხართ, საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასს მხოლოდ საქართველო ბეგრავს (მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი), ხოლო დამოუკიდებელი მომსახურების ანაზღაურებას ინდოეთი მხოლოდ ფიქსირებული ბაზის ან ინდოეთში 183 დღის შემთხვევაში ბეგრავს (მე-14 მუხლი). ინდოელ გადამხდელს საქართველოს რეზიდენტობის ცნობა წარუდგინეთ, რათა გადასახადი არ დააკავოს (s. 159(8)).
წყაროები
კანონმდებლობა და ოფიციალური განმარტებები
- Income-tax Act, 2025 (Act No. 30 of 2025), s. 1(3) — თუ სხვა რამ არ არის დადგენილი, კანონი ძალაში შედის 2026 წლის 1 აპრილს; 2026–27 საგადასახადო წელი მისი მიხედვით პირველი საგადასახადო წელია.
- Income-tax Act, 2025, s. 6(1)–(2) — რეზიდენტის სტატუსი ყოველი საგადასახადო წლისთვის დგინდება. ფიზიკური პირი საგადასახადო წელს ინდოეთის რეზიდენტია, თუ ამ წელს ინდოეთში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდა, ან ამ წელს 60 დღე ან მეტი და წინა ოთხი წლის განმავლობაში 365 დღე ან მეტი.
- Income-tax Act, 2025, s. 6(13)–(14) — არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი: ფიზიკური პირი, რომელიც წინა 10 საგადასახადო წლიდან 9-ში არარეზიდენტი იყო ან წინა 7 საგადასახადო წლის განმავლობაში ინდოეთში 729 დღე ან ნაკლები იმყოფებოდა; ინდოეთის მოქალაქე ან ინდური წარმოშობის პირი, რომლის შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება და რომელიც ინდოეთში 120–181 დღე იმყოფებოდა; მოქალაქე, რომელიც s. 6(7)-ით რეზიდენტად მიიჩნევა. უცხოური წყაროებიდან შემოსავალი — ინდოეთის ფარგლებს გარეთ დარიცხული ან წარმოშობილი შემოსავალი (გარდა ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან მიღებულისა), რომელიც ინდოეთში დარიცხულად ან წარმოშობილად არ მიიჩნევა.
- Income-tax Act, 2025, s. 6(3), (6) — 60 დღის კრიტერიუმი არ ვრცელდება ინდოეთის მოქალაქეზე, რომელიც საგადასახადო წელს ინდოეთს ტოვებს ინდური გემის ეკიპაჟის წევრად ან ინდოეთის ფარგლებს გარეთ დაქირავებით სამუშაოდ; გამოიყენება მხოლოდ 182 დღის კრიტერიუმი. ეკიპაჟის რეისში ყოფნის დღეები დადგენილი წესით ითვლება.
- Income-tax Act, 2025, s. 6(7)–(8) — ინდოეთის მოქალაქე, რომლის მთლიანი შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება და რომელიც არცერთ სხვა სახელმწიფოში ან ტერიტორიაზე დომიცილის, რეზიდენტობის ან მსგავსი კრიტერიუმის მიხედვით დაბეგვრას არ ექვემდებარება, ინდოეთის რეზიდენტად მიიჩნევა; ეს არ ეხება ფიზიკურ პირს, რომელიც უკვე რეზიდენტია s. 6(2)–(6)-ით.
- Income-tax Act, 2025, s. 6(4)–(5) — 60 დღის კრიტერიუმი არ ვრცელდება ინდოეთის მოქალაქეზე ან ინდური წარმოშობის პირზე, რომელიც ინდოეთის ფარგლებს გარეთ ცხოვრობს და ინდოეთში ვიზიტით ჩამოდის; თუ ასეთი პირის მთლიანი შემოსავალი, უცხოური წყაროებიდან შემოსავლის გარდა, ₹15 ლაქს აღემატება, 60 დღის ნაცვლად გამოიყენება 120 დღე (და 365 დღე წინა ოთხ წელიწადში).
- Income-tax Act, 2025, s. 5 — რეზიდენტი გადასახადს იხდის შემოსავალზე, რომელიც ინდოეთში მიღებულია ან მიღებულად მიიჩნევა, ინდოეთში დარიცხულია ან წარმოიშვა (ან ასე მიიჩნევა), აგრეთვე ინდოეთის ფარგლებს გარეთ დარიცხულ ან წარმოშობილ შემოსავალზე; არა ჩვეულებრივი რეზიდენტისთვის ინდოეთის ფარგლებს გარეთ წარმოშობილი შემოსავალი მხოლოდ მაშინ ითვლება, თუ ის ინდოეთიდან კონტროლირებადი ბიზნესიდან ან ინდოეთში დაფუძნებული პროფესიული საქმიანობიდან მიიღება. არარეზიდენტი გადასახადს იხდის მხოლოდ შემოსავალზე, რომელიც ინდოეთში მიღებულია ან მიღებულად მიიჩნევა, ან ინდოეთში დარიცხულია ან წარმოიშვა (ან ასე მიიჩნევა).
- Government of India clarification on deemed tax residency, relayed by the Consulate General of India, Dubai, 3 February 2020 — დებულება რეზიდენტად მიჩნეული პირების შესახებ მიზნად არ ისახავს ინდოეთის მოქალაქეების დაბეგვრას, რომლებიც კეთილსინდისიერად მუშაობენ სხვა სახელმწიფოებში; მათ მიერ ინდოეთის ფარგლებს გარეთ გამომუშავებული შემოსავალი ინდოეთში არ იბეგრება, თუ ის ინდური ბიზნესიდან ან პროფესიული საქმიანობიდან არ არის მიღებული.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), 31-ე მუხლი და დასკვნითი დებულება — შეთანხმება ძალაში შედის უკანასკნელი წერილობითი შეტყობინების მიღების დღიდან და მოქმედებს: საქართველოში — ძალაში შესვლის წლის მომდევნო კალენდარული წლის 1 იანვრიდან, ინდოეთში — მომდევნო კალენდარული წლის 1 აპრილიდან (მე-3 პუნქტი). ქართული, ჰინდი და ინგლისური ტექსტები თანაბრად ავთენტურია; განმარტებასთან დაკავშირებით უთანხმოებისას უპირატესობა ინგლისურ ტექსტს ენიჭება.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი — „იმ შემთხვევაში, როდესაც ამ მუხლის პირველი პუნქტის დებულებათა შესაბამისად, ფიზიკური პირი არის ორივე ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტი, მისი სტატუსი განისაზღვრება შემდეგნაირად: a) ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას აქვს მუდმივი საცხოვრებელი; თუ მას მუდმივი საცხოვრებელი აქვს ორივე სახელმწიფოში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას გააჩნია უფრო მჭიდრო პირადი და ეკონომიკური კავშირები (სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი); b) … სადაც იგი ჩვეულებრივ ცხოვრობს; c) … რომლის ნაციონალურ პირსაც ის წარმოადგენს; d) თუ ის არის ორივე სახელმწიფოს ან არ არის არცერთი მათგანის ნაციონალური პირი, მაშინ ხელშემკვრელ სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოები საკითხს გადაწყვეტენ ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე“ (უპირატესი ინგლისური ტექსტით — „shall endeavour to settle“, ეცდებიან გადაწყვიტონ).
- საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებები: ინდოეთი — შეთანხმება ინდოეთის რესპუბლიკასთან ძალაშია 08.12.2011-იდან; ქვეყნის გვერდზე განთავსებულია შეთანხმების ქართული ტექსტი და MLI-ის სინთეზირებული ტექსტი. ფინანსთა სამინისტროს განაკვეთების ცხრილში: დივიდენდი, პროცენტი, როიალტი — 10 %.
- MLI-ისა და საქართველო–ინდოეთის შეთანხმების სინთეზირებული ტექსტი (კომპეტენტური ორგანოების ერთობლივი) — საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — MLI საქართველოსთვის 01.07.2019-იდან, ინდოეთისთვის 01.10.2019-იდან მოქმედებს; ეფექტი საქართველოში — წყაროსთან დაკავებულ გადასახადებზე 01.01.2020-იდან, სხვებზე 01.01.2021-იდან დაწყებულ პერიოდებზე; ინდოეთში — 01.04.2020-იდან. გამოიყენება MLI-ის პრეამბულა (MLI-ის მე-6 მუხლი) და ძირითადი მიზნის ტესტი (MLI-ის მე-7 მუხლის პირველი პუნქტი) შეთანხმების 30-ე მუხლთან (შეღავათების შეზღუდვა) ერთად. მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტი და 26-ე მუხლის პირველი პუნქტი არ იცვლება.
- საქართველოს პოზიცია MLI-ის მიმართ (OECD, დეპონირებულია 29.03.2019) — მე-4 მუხლზე დათქმა — „კონვენციის მე-4 მუხლის მე-3 პუნქტის „a“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საქართველო იტოვებს უფლებას, რომ მე-4 მუხლი მთლიანად არ გამოიყენებოდეს მის მოცულ საგადასახადო შეთანხმებებზე“ (თარგმანი ინგლისურიდან). MLI-ის მე-4 მუხლი მხოლოდ იმ პირებს ეხება, რომლებიც ფიზიკური პირები არ არიან.
- Income-tax Act, 2025, s. 159 — ცენტრალურ მთავრობას შეუძლია დადოს შეთანხმებები ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ; როცა შეთანხმება გამოიყენება, კანონი მხოლოდ იმ ფარგლებში მოქმედებს, რამდენადაც ის გადამხდელისთვის უფრო ხელსაყრელია (s. 159(4)). არარეზიდენტს შეთანხმებით სარგებლობა შეუძლია მხოლოდ მეორე ქვეყნის მთავრობის მიერ გაცემული რეზიდენტობის ცნობითა და დადგენილი დოკუმენტებითა და ინფორმაციით (s. 159(8)).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი (2010 წლის 17 სექტემბრის №3591 კანონი) — საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო (კალენდარული) წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს, ან რომელიც ამ წლის განმავლობაში იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში (მე-2 ნაწილი). ფაქტობრივად ყოფნის დროს ემატება დრო, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლების გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (მე-3 ნაწილი); არ ითვლება საქართველოში ყოფნა დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლად ან უცხო ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში (საქართველოს მოქალაქის გარდა), ტრანზიტით, აგრეთვე სამკურნალოდ ან დასასვენებლად (მე-4 ნაწილი). დღედ ითვლება დღე, რომლის განმავლობაშიც პირი საქართველოში იმყოფებოდა, ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად (მე-5 ნაწილი). სტატუსი დგინდება ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის; დღეები, რომელთა მიხედვითაც პირი წინა პერიოდში ჩაითვალა რეზიდენტად, მომდევნო პერიოდში არ გაითვალისწინება (მე-8 ნაწილი).
- Income-tax Act, 2025, s. 2(66) (text as reproduced by eztax.in — unofficial source; the official section page refused the fetch) — „დაბეგვრას ექვემდებარება“ (liable to tax) პირთან და ქვეყანასთან მიმართებით ნიშნავს, რომ ამ ქვეყნის მოქმედი კანონით პირს საშემოსავლო გადასახადის ვალდებულება აქვს, და მოიცავს პირს, რომელიც შემდგომ ამ ქვეყნის კანონით ამ ვალდებულებისგან გათავისუფლდა (არაოფიციალური წყარო).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი და 104-ე მუხლი — გადასახადისაგან თავისუფლდება რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის, სარგებელი), რომელიც არ განეკუთვნება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი). საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს განეკუთვნება (104-ე მუხლი): საქართველოში დაქირავებით მუშაობით მიღებული შემოსავალი; საქართველოში მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის, როცა მომსახურების გამწევი და მიმღები სხვადასხვა სახელმწიფოში არიან და გამწევი საქართველოს რეზიდენტია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომსახურება უცხო ქვეყანაში მისი მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ხორციელდება (პირველი ნაწილის „გ.ზ“ ქვეპუნქტი); რეზიდენტი იურიდიული პირისაგან მიღებული დივიდენდი; რეზიდენტის მიერ გადახდილი პროცენტი, როიალტი, პენსია ან სტიპენდია; საქართველოში არსებული უძრავი ქონებით მიღებული შემოსავალი და სხვა.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-10 მუხლის მე-2, მე-11 მუხლის მე-2 და მე-12 მუხლის მე-2 პუნქტები — წყაროს სახელმწიფოში გადასახადი არ უნდა აღემატებოდეს დივიდენდების, პროცენტის, როიალტისა და ტექნიკური მომსახურების გადასახდელის მთლიანი თანხის 10 პროცენტს, თუ ბენეფიციური მფლობელი მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტია; მთავრობის, ეროვნული (ცენტრალური) ბანკისა და შეთანხმებული სახელმწიფო ინსტიტუტების მიერ მიღებული პროცენტი წყაროს სახელმწიფოში არ იბეგრება (მე-11 მუხლის მე-3 პუნქტი).
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-13 მუხლი — უძრავი ქონების გასხვისებიდან შემოსავალი შეიძლება დაიბეგროს სახელმწიფოში, სადაც ის მდებარეობს (პირველი პუნქტი); კომპანიის აქციების გასხვისებიდან შემოსავალი, რომლის საკუთრებასაც პირდაპირ ან არაპირდაპირ ხელშემკვრელ სახელმწიფოში არსებული უძრავი ქონება წარმოადგენს, — ამ სახელმწიფოში (მე-4 პუნქტი); ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტი კომპანიის სხვა აქციების გასხვისებიდან შემოსავალი — ამ სახელმწიფოში (მე-5 პუნქტი); სხვა ნებისმიერი ქონების გასხვისებიდან შემოსავალი მხოლოდ გამსხვისებლის რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება (მე-6 პუნქტი).
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), 24-ე მუხლი — საქართველო თავისი რეზიდენტის შემოსავალზე გადასახადიდან გამოქვითავს ინდოეთში გადახდილ საშემოსავლო გადასახადს იმ შემოსავალზე, რომელიც შეთანხმებით შეიძლება ინდოეთში დაიბეგროს, მაგრამ არაუმეტეს ამ შემოსავალზე საქართველოს კანონმდებლობით და განაკვეთებით დარიცხული გადასახადისა (პირველი პუნქტი). ინდოეთი თავისი რეზიდენტის შემოსავალზე გადასახადიდან გამოქვითავს საქართველოში გადახდილ საშემოსავლო გადასახადს იმ შემოსავალზე, რომელიც შეთანხმებით შეიძლება საქართველოში დაიბეგროს, მაგრამ არაუმეტეს ინდური გადასახადის იმ ნაწილისა, რომელიც ამ შემოსავალს მიეწერება (მე-2 პუნქტი). შეთანხმება ვრცელდება შემოსავალზე ნებისმიერ გადასახადზე, მისი დაკისრების წესის მიუხედავად (მე-2 მუხლი).
- Income-tax Rules, 2026, rule 76; Forms No. 44 and 45 — რეზიდენტი უცხოური გადასახადის ჩათვლას იღებს იმ საგადასახადო წელს, როცა შემოსავალი ინდოეთში იბეგრება; ჩათვლა უდრის ამ შემოსავალზე ინდურ და უცხოურ გადასახადს შორის უმცირესს, ცალ-ცალკე თითოეული წყაროსა და ქვეყნისთვის; ის არ ვრცელდება პროცენტზე, მოსაკრებლებსა და ჯარიმებზე; სადავო უცხოური გადასახადი — მხოლოდ დავის დასრულების შემდეგ (Form No. 45, დასრულების თვიდან 6 თვეში). Form No. 44 — შემოსავლისა და გადასახადის ცნობით და გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტით, საგადასახადო წლის დასრულებიდან 12 თვის განმავლობაში, თუ დეკლარაცია დროულად წარადგინეთ; ბუღალტრის დადასტურება, თუ უცხოური გადასახადი ₹1 00 000 ან მეტია. გადაანგარიშება TT-ის ყიდვის კურსით.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 130, 131, 132 და 134-ე მუხლები — გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა: დივიდენდი — 5 % (საბოლოო); პროცენტი — 5 % (საბოლოო), ხოლო ლიცენზირებული საფინანსო ინსტიტუტის მიერ გადახდილი პროცენტი არ იბეგრება; რეზიდენტისთვის გადახდილი როიალტი — 20 %. მუდმივი დაწესებულების არმქონე არარეზიდენტს: როიალტი — 5 %, საქართველოში არსებული წყაროდან სხვა გადახდები — 10 %, ხელფასი და ფიზიკური პირისთვის გადახდილი საიჯარო ქირა — 20 %; შეღავათიანი დაბეგვრის ქვეყანაში რეგისტრირებულ პირებს — 15 % (პროცენტი, როიალტი, სხვა გადახდები). არარეზიდენტს, რომელსაც 10 % დაუკავეს, შეუძლია მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია გადასახადის ხარჯების გათვალისწინებით გადაანგარიშებისთვის (134-ე მუხლის მე-3 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 84–93-ე მუხლები (მიკრო და მცირე ბიზნესი) — მიკრო ბიზნესი: ფიზიკური პირი დაქირავებული შრომის გამოყენების გარეშე, რომლის ერთობლივი შემოსავალი კალენდარულ წელს 30 000 ლარს არ აღემატება, საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება (84-ე, 86-ე მუხლები); დეკლარაცია — მომდევნო წლის 1 აპრილამდე (93-ე მუხლის პირველი ნაწილი). მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს (88-ე, 89-ე მუხლები): დასაბეგრი შემოსავალი — საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი ხელფასის გარდა — იბეგრება 1 %-ით, ხოლო თუ წლის ერთობლივი შემოსავალი 500 000 ლარს გადააჭარბებს — 3 %-ით (90-ე მუხლი); სტატუსი უქმდება, თუ შემოსავალი 500 000 ლარს ორი კალენდარული წლის განმავლობაში, თითოეულ წელს, აღემატება (89-ე მუხლი); დეკლარაციის წარდგენა და გადასახადის გადახდა — არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა (93-ე მუხლის 1¹ ნაწილი). მთავრობას შეუძლია ცალკეული საქმიანობის აკრძალვა ამ რეჟიმში (88-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-15 მუხლის მე-2 პუნქტი — „… ერთი ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტის მიერ მეორე ხელშემკვრელ სახელმწიფოში განხორციელებული დაქირავებით მუშაობიდან მიღებული ანაზღაურება იბეგრება მხოლოდ პირველად ხსენებულ სახელმწიფოში თუ: a) ანაზღაურების მიმღები იმყოფება მეორე სახელმწიფოში პერიოდით, ან პერიოდებით, რომელთა საერთო ხანგრძლივობა არ აღემატება 183 დღეს ნებისმიერი თორმეტთვიანი პერიოდის განმავლობაში, რომელიც იწყება ან მთავრდება მოცემულ ფისკალურ წელს, და b) ანაზღაურება გაიცემა დამქირავებლის მიერ, ან მისი სახელით, რომელიც არ წარმოადგენს მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტს, და c) ანაზღაურების ხარჯის მატარებელი არ არის მუდმივი დაწესებულება ან ფიქსირებული ბაზა, რომელიც დამქირავებელს გააჩნია მეორე სახელმწიფოში“.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი — ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტის დაქირავებით მუშაობის ანაზღაურება მხოლოდ ამ სახელმწიფოში იბეგრება, თუ სამუშაო მეორე ხელშემკვრელ სახელმწიფოში არ სრულდება; თუ იქ სრულდება, ანაზღაურება შეიძლება მეორე სახელმწიფოშიც დაიბეგროს.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-7, მე-12 მუხლის მე-3 პუნქტის „b“ ქვეპუნქტი და მე-14 მუხლის პირველი პუნქტი — სამეწარმეო მოგება მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება, თუ მეორე სახელმწიფოში მუდმივი დაწესებულება არ არის (მე-7 მუხლი); მომსახურების გაწევა თანამშრომლების ან სხვა პერსონალის მეშვეობით ნებისმიერ თორმეტთვიან პერიოდში 90 დღეზე მეტ ხანს მუდმივ დაწესებულებას ქმნის (მე-5 მუხლის მე-3 პუნქტის „b“ ქვეპუნქტი). ფიზიკური პირის პროფესიული მომსახურებით ან დამოუკიდებელი საქმიანობით მიღებული შემოსავალი მხოლოდ რეზიდენტობის სახელმწიფოში იბეგრება, გარდა შემთხვევებისა, როცა მეორე სახელმწიფოში „რეგულარულად ხელმისაწვდომი ფიქსირებული ბაზა“ აქვს ან იქ იმყოფება „183 დღეს ნებისმიერი თორმეტთვიანი პერიოდის განმავლობაში“ ან მეტ ხანს (მე-14 მუხლის პირველი პუნქტი). „ტექნიკური მომსახურების გადასახდელი“ (წყაროსთან არაუმეტეს 10 %) არ მოიცავს მე-14 და მე-15 მუხლებში აღნიშნულ გადახდებს (მე-12 მუხლის მე-3 პუნქტის „b“ ქვეპუნქტი).
- Income-tax Act, 2025, s. 393(2) and Table (Notes 2 and 3) — Income Tax Department — არარეზიდენტებისთვის გადახდილი ან დარიცხული განსაზღვრული შემოსავლებიდან გადასახადი წყაროსთან კავდება ცხრილის განაკვეთებით; ცხრილის მე-10 და მე-15 პუნქტებისთვის მე-2 შენიშვნა ითვალისწინებს 20 %-ს ან s. 159(1)/(2)-ში აღნიშნული შეთანხმების უფრო დაბალ განაკვეთს. ცხრილის მე-17 პუნქტისთვის გადასახადის დაკავების ვალდებულება აქვს ყველა გადამხდელს — რეზიდენტს თუ არარეზიდენტს, მიუხედავად იმისა, აქვს თუ არა არარეზიდენტს ინდოეთში საცხოვრებელი ადგილი, ბიზნესის ადგილი, საქმიანი კავშირი ან სხვა არსებობა (მე-3(b) შენიშვნა).
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), 26-ე მუხლი — თუ პირი თვლის, რომ ერთი ან ორივე სახელმწიფოს მოქმედება შეთანხმების შეუსაბამო დაბეგვრას იწვევს, მას შეუძლია საქმე წარუდგინოს იმ სახელმწიფოს კომპეტენტურ ორგანოს, რომლის რეზიდენტიცაა, „ამ შეთანხმების დებულებათა შეუსაბამოდ დაბეგვრის გამომწვევი მოქმედების შესახებ პირველი შეტყობინებიდან სამი წლის განმავლობაში“; კომპეტენტური ორგანოები ეცდებიან საკითხი ურთიერთშეთანხმებით გადაწყვიტონ, მიღწეული შეთანხმება კი შიდა ვადების მიუხედავად სრულდება.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6, 6¹ და 6² ნაწილები — მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, საქართველოს რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით (მე-6 ნაწილი), ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს — მინისტრის მიერ განსაზღვრულ სხვა შემთხვევებში (6² ნაწილი). თუ ფიზიკური პირის რეზიდენტობა არცერთი ქვეყნის მიმართ არ დგინდება, საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის შემთხვევაში იგი ჩაითვლება საქართველოს რეზიდენტად, თუ საქართველოს მოქალაქეა (6¹ ნაწილი).
- საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2023 წლის 1 მარტის №60 ბრძანება (საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6 ნაწილის საფუძველზე; გამოქვეყნდა 02.03.2023, ძალაშია 15.04.2023) — არაოფიციალური წყარო: BDO Georgia, Tax Newsletter, 2023 წლის აპრილი; REVERA — არაოფიციალური წყარო (საგადასახადო კონსულტანტები; ბრძანების ოფიციალური ტექსტი matsne.gov.ge-ზე ვერ მოიძებნა). მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირი: დადასტურებული ქონება 3 000 000 ლარზე მეტი ან განცხადებამდე 3 წლის განმავლობაში წლიური შემოსავალი 200 000 ლარზე მეტი. რეზიდენტად ცნობისთვის დამატებით საჭიროა (1) ბინადრობის ნებართვა, ბინადრის მოწმობა ან საქართველოს მოქალაქის პირადობის მოწმობა, ან (2) განცხადების წინა საგადასახადო წელს საქართველოში არსებული წყაროდან არანაკლებ 25 000 ლარის შემოსავალი; ორივე შემთხვევაში — საქართველოში არანაკლებ 500 000 აშშ დოლარის ეკვივალენტი ლარში ღირებულების ქონება საკუთრებაში. განცხადების წარდგენა შესაძლებელია წარმომადგენლის მეშვეობითაც. REVERA-ს ცნობით, სტატუსი მხოლოდ იმ წლისთვის ენიჭება, რომელშიც განცხადება წარადგინეს.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-18 და მე-19 მუხლები — წარსულში დაქირავებით მუშაობასთან დაკავშირებით ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტისთვის გადახდილი პენსიები „დაიბეგრება მხოლოდ ამ სახელმწიფოში“ (მე-18 მუხლი). სახელმწიფოს, მისი ქვედანაყოფის ან ადგილობრივი ორგანოს მიერ მისთვის გაწეული სამსახურისთვის გადახდილი ხელფასი მხოლოდ ამ სახელმწიფოში იბეგრება, გარდა შემთხვევისა, როცა სამსახური მეორე სახელმწიფოში გაიწია მისმა რეზიდენტმა, რომელიც მისი ნაციონალური პირია ან მისი რეზიდენტი მხოლოდ სამსახურის გაწევის მიზნით არ გამხდარა (მე-19 მუხლის პირველი პუნქტი); ასეთი სამსახურისთვის პენსია მხოლოდ გადამხდელ სახელმწიფოში იბეგრება, თუ პირი მეორე სახელმწიფოს რეზიდენტი და ნაციონალური პირი არ არის (მე-19 მუხლის მე-2 პუნქტი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ და „ბ³“ ქვეპუნქტები — გადასახადისაგან თავისუფლდება მიღებული გრანტი, სახელმწიფო პენსია, სახელმწიფო კომპენსაცია, სახელმწიფო სტიპენდია და ბიუჯეტიდან გაცემული დახმარებები („ბ“ ქვეპუნქტი), აგრეთვე „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ კანონით დაგროვებითი საპენსიო სქემის მონაწილის ინდივიდუალურ საპენსიო ანგარიშზე განხორციელებული შენატანი, მასზე დარიცხული სარგებელი და საპენსიო სქემიდან კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევებში გაცემული თანხები („ბ³“ ქვეპუნქტი).
- EPFO — International Workers: Social Security Agreements — ინდოეთის სოციალური უზრუნველყოფის შეთანხმებები მოქმედებს ბელგიასთან, გერმანიასთან, შვეიცარიასთან, ლუქსემბურგთან, საფრანგეთთან, დანიასთან, კორეასთან, ნიდერლანდებთან, უნგრეთთან, ფინეთთან, შვედეთთან, ჩეხეთთან, ნორვეგიასთან, ავსტრიასთან, კანადასთან, ავსტრალიასთან, იაპონიასთან, პორტუგალიასთან, ბრაზილიასა და კვებეკთან; საქართველო ნუსხაში არ არის. EPFO ამ ქვეყნებში მივლინებულ დასაქმებულებს გასცემს ცნობას დაზღვევის შესახებ (certificate of coverage), რათა მასპინძელ ქვეყანაში შენატანები არ გადაიხადონ.
- „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონის 1-ლი, მე-3 და 34¹ მუხლები — კანონი ვრცელდება საქართველოს მოქალაქეებზე, აგრეთვე უცხო ქვეყნის მოქალაქეებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირებზე, რომლებსაც საქართველოში მუდმივი ბინადრობის ნებართვა აქვთ. შენატანები: დამსაქმებელი — 2 % და დასაქმებული — 2 % დასაბეგრი ხელფასიდან; თვითდასაქმებული — 4 % (მონაწილეობა ნებაყოფლობითია); სახელმწიფო — 2 % წლიური შემოსავლიდან 24 000 ლარამდე და 1 % — 24 000-დან 60 000 ლარამდე. მონაწილეს, რომელმაც დაკარგა საქართველოს მოქალაქეობა ან მუდმივი ბინადრობის ნებართვა, შეუძლია ერთჯერადად მიიღოს თავისი საპენსიო აქტივები.
- Income-tax Rules, 2026, rule 75(3); Form No. 42 (application) and Form No. 43 (certificate) — განცხადება s. 159(1)–(2)-ით გათვალისწინებული შეთანხმების მიზნებისთვის რეზიდენტობის ცნობის მისაღებად, ელექტრონული დეკლარირების პორტალზე (ცვლის Form 10FA-ს): პერიოდი, რომლისთვისაც ცნობაა საჭირო, მოთხოვნილი რეზიდენტობის საფუძველი, მისამართი ამ პერიოდში, დამადასტურებელი დოკუმენტები; ცნობა Form No. 43-ით გაიცემა.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 125-ე მუხლი; საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2011 წლის 28 დეკემბრის №633 ბრძანება ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებებით შეღავათების გამოყენებისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების შესახებ (matsne.gov.ge, კონსოლიდირებული 05.12.2024), 1–5 მუხლები — შეთანხმებით გათვალისწინებული შეღავათით სარგებლობისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების წესს ადგენს ფინანსთა მინისტრი (125-ე მუხლი). შეღავათს გადახდის წყაროსთან ქართველი გადამხდელი იყენებს N1 ფორმით, ხოლო შეთანხმების განაკვეთზე მეტად დაკავებული გადასახადის დაბრუნებას არარეზიდენტი ითხოვს N2 ფორმით; ორივეს ერთვის მიმღების სახელმწიფოს უფლებამოსილი ორგანოს რეზიდენტობის ცნობა დამოწმებული ქართული თარგმანით (აპოსტილი ან ლეგალიზაცია არ მოითხოვება); საგადასახადო ორგანო გადაწყვეტილებას 30 კალენდარულ დღეში იღებს. საქართველოს რეზიდენტი რეზიდენტობის ცნობას N4 ფორმით იღებს, ან შემოსავლების სამსახური უცხო ქვეყნის ფორმას ადასტურებს (მე-5 მუხლი).
- Income-tax Act, 2025, s. 202(1) Table (new tax regime: nil to ₹4,00,000; 5/10/15/20/25%; 30% above ₹24,00,000) and s. 202(4) (option out of the regime) — Income Tax Department — ₹4 ლაქამდე — 0; ₹4–8 ლაქი — 5 %; ₹8–12 ლაქი — 10 %; ₹12–16 ლაქი — 15 %; ₹16–20 ლაქი — 20 %; ₹20–24 ლაქი — 25 %; ₹24 ლაქზე მეტი — 30 %. ძველი რეჟიმი არჩევით ხელმისაწვდომია.
- Income-tax Act, 2025, s. 156(2), (3) (rebate up to ₹60,000 for resident individuals with total income up to ₹12,00,000; marginal relief) — Income Tax Department — შეღავათი (rebate) რეზიდენტი ფიზიკური პირებისთვის, რომელთა მთლიანი შემოსავალი ₹12 ლაქს არ აღემატება (₹60 000-მდე).
- Income-tax Act, 2025, s. 19(1) Table Sl. No. 2 (standard deduction ₹75,000 under the s. 202 regime) — Income Tax Department — ხელფასის სტანდარტული გამოქვითვა — ₹75 000.
- Finance Act, 2026 (No. 4 of 2026), s. 3 (surcharge 10/15/25 %; Health and Education Cess 4 %) — Gazette of India — დანამატი (surcharge) 10/15/25 % — ₹50 ლაქზე / ₹1 კრორზე / ₹2 კრორზე მეტ შემოსავალზე; ჯანდაცვისა და განათლების მოსაკრებელი (cess) — 4 %.
- Income-tax Act, 2025, s. 263 — დეკლარაციების წარდგენის ვადები (s. 263(1)(c)-ის ცხრილი): მომდევნო ფინანსური წლის 31 ივლისი — გადამხდელებისთვის, რომელთა აღრიცხვა აუდიტს არ ექვემდებარება; 31 ოქტომბერი — აუდიტის შემთხვევაში. რეზიდენტი, რომელიც არა ჩვეულებრივი რეზიდენტი არ არის და ინდოეთის ფარგლებს გარეთ ნებისმიერი აქტივი აქვს (მათ შორის, წილი ორგანიზაციაში) ან ინდოეთის ფარგლებს გარეთ ანგარიშზე ხელმოწერის უფლება, დეკლარაციას შემოსავლის მიუხედავად წარადგენს. დაგვიანებული დეკლარაცია — საგადასახადო წლის დასრულებიდან 9 თვის განმავლობაში (ან საგადასახადო შეფასებამდე).
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „a“ ქვეპუნქტი — „იმ შემთხვევაში, როდესაც ამ მუხლის პირველი პუნქტის დებულებათა შესაბამისად, ფიზიკური პირი არის ორივე ხელშემკვრელი სახელმწიფოს რეზიდენტი, მისი სტატუსი განისაზღვრება შემდეგნაირად: a) ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას აქვს მუდმივი საცხოვრებელი; თუ მას მუდმივი საცხოვრებელი აქვს ორივე სახელმწიფოში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც მას გააჩნია უფრო მჭიდრო პირადი და ეკონომიკური კავშირები (სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი)“.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „b“ ქვეპუნქტი — „თუ შეუძლებელია იმ სახელმწიფოს დადგენა, სადაც მას აქვს სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი, ან თუ მას არ აქვს მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი არც ერთ ამ სახელმწიფოში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, სადაც იგი ჩვეულებრივ ცხოვრობს“.
- საქართველო–ინდოეთის შეთანხმება (24.08.2011), მე-4 მუხლის მე-2 პუნქტის „c“ და „d“ ქვეპუნქტები — „c) თუ ის ჩვეულებრივ ცხოვრობს ორივე სახელმწიფოში ან არ ცხოვრობს არც ერთ მათგანში, ის ჩაითვლება მხოლოდ იმ სახელმწიფოს რეზიდენტად, რომლის ნაციონალურ პირსაც ის წარმოადგენს; d) თუ ის არის ორივე სახელმწიფოს ან არ არის არცერთი მათგანის ნაციონალური პირი, მაშინ ხელშემკვრელ სახელმწიფოთა კომპეტენტური ორგანოები საკითხს გადაწყვეტენ ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე“. უპირატეს ინგლისურ ტექსტში „d“: „the competent authorities of the Contracting States shall endeavour to settle the question by mutual agreement“ (ეცდებიან გადაწყვიტონ).
- Agreement between the Government of Georgia and the Government of the Republic of India (2011), Art. 4(2) — English text (prevails), Ministry of Finance of Georgia — ინგლისური ტექსტი, რომელიც უთანხმოებისას უპირატესია: „d) if he is a national of both States or of neither of them, the competent authorities of the Contracting States shall endeavour to settle the question by mutual agreement“. დანარჩენი ქვეპუნქტები ქართულ ტექსტს ემთხვევა („only“ — „მხოლოდ“ ყველა საფეხურზე).
განახლდა 17.11.2026. შედეგი მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს საგადასახადო ან იურიდიულ კონსულტაციას. შემოსავლების სამსახურმა და სასამართლოებმა შეიძლება ნორმები სხვაგვარად განმარტონ, მათ შორის აქ გაუთვალისწინებელი გარემოებების გამო, ხოლო კანონმდებლობა იცვლება. გადაწყვეტილების მიღებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ სპეციალისტს.
სხვა ქვეყნები
- გადასახადები ავსტრიაში
- გადასახადები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
- გადასახადები არგენტინაში
- გადასახადები აშშ-ში
- გადასახადები ბანგლადეშში
- გადასახადები ბრაზილიაში
- გადასახადები გაერთიანებულ სამეფოში
- გადასახადები გერმანიაში
- გადასახადები ესპანეთში
- გადასახადები თურქეთში
- გადასახადები იაპონიაში
- გადასახადები ინდონეზიაში
- გადასახადები იტალიაში
- გადასახადები კანადაში
- გადასახადები მალაიზიაში
- გადასახადები მექსიკაში
- გადასახადები ნიდერლანდებში
- გადასახადები პაკისტანში
- გადასახადები პოლონეთში
- გადასახადები პორტუგალიაში
- გადასახადები რუმინეთში
- გადასახადები საფრანგეთში
- გადასახადები სინგაპურში
- გადასახადები ტაივანში
- გადასახადები უკრაინაში
- გადასახადები უნგრეთში
- გადასახადები შვედეთში
- გადასახადები შვეიცარიაში
- გადასახადები ჩეხეთში
- გადასახადები ჩინეთში