საგადასახადო რეზიდენტობა მალაიზიაში და საქართველოში
მალაიზია რეზიდენტად გთვლით, თუ კალენდარულ წელს იქ 182 დღე ან მეტი გაატარეთ (დღის ნაწილიც დღეა), ან ნაკლები დღითაც — თუ ისინი მეზობელ წელს 182 დღე ზედიზედ ყოფნას უკავშირდება, თუ წლების განმავლობაში 90 დღით ჩადიხართ, ან თუ წინა და მომდევნო წლებში რეზიდენტი ხართ. საქართველო რეზიდენტად გთვლით, თუ ამ წელს დასრულებულ ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში საქართველოში 183 დღე იმყოფებოდით. საქართველოსა და მალაიზიას შორის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმება არ არის, ამიტომ ორმაგ რეზიდენტობას არაფერი წყვეტს; თუმცა ორივე სახელმწიფო, ძირითადად, მხოლოდ საკუთარი წყაროს შემოსავალს ბეგრავს — მალაიზია უცხოურ შემოსავალს მხოლოდ გადმორიცხვისას ბეგრავს და 2036 წლის ბოლომდე ათავისუფლებს, თუ ის წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა.
უფასოდ, რეგისტრაციის გარეშე, დაახლოებით 3 წუთი. დასკვნა — საქართველოს საგადასახადო კოდექსით, მალაიზიის კანონმდებლობასთან და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებასთან შედარებით.
როდის გთვლით მალაიზია საგადასახადო რეზიდენტად
მალაიზია დღეებს კალენდარულ წელში (ფიზიკური პირის საბაზო წელი) ითვლის და ზღვარი 182 დღეა (და არა 183 დღე 12-თვიან პერიოდში, როგორც საქართველოში): 182 დღე ან მეტი რეზიდენტად გაქცევთ. მალაიზიაში დღის ნებისმიერი ნაწილი სრულ დღედ ითვლება, ამიტომ ჩამოსვლისა და წასვლის დღეებიც ითვლება. მოქალაქეობას, ვიზას ან საკუთარ საცხოვრებელს ამ კრიტერიუმისთვის მნიშვნელობა არ აქვს.
მალაიზია წლებს „აკერებს“: არჩეულ წელს 182 დღეზე ნაკლებიც რეზიდენტად გაქცევთ, თუ ეს დღეები უკავშირდება მალაიზიაში არანაკლებ 182 დღე ზედიზედ ყოფნის პერიოდს, რომელიც მთლიანად წინა ან მომდევნო კალენდარულ წელზე მოდის (მაგალითად, მალაიზიაში წინა წლის 1 მარტიდან 31 დეკემბრამდე იყავით და არჩეულ წელსაც დარჩით). მხოლოდ 31 დეკემბრის გადამკვეთი ყოფნა საკმარისი არ არის: სექტემბრიდან აპრილამდე არცერთ წელს 182 დღე ზედიზედ არ არის. ამ პერიოდს არ წყვეტს მალაიზიური სამუშაოს მივლინებები, მკურნალობა (თქვენი ან ახლობლის) და პირადი მოგზაურობები ჯამში 14 დღემდე, თუ მოგზაურობამდე და მის შემდეგ მალაიზიაში იყავით; საზღვარგარეთ უფრო ხანგრძლივი შვებულება მას წყვეტს. პირადი მოგზაურობების 14-დღიანი ლიმიტი ორივე პერიოდისთვის ერთია.
მეორე წესი მათთვის, ვინც წლების განმავლობაში ჩადის მალაიზიაში: არჩეულ წელს 90 დღე ან მეტი რეზიდენტად გაქცევთ, თუ წინა ოთხი წლიდან ნებისმიერ სამში მალაიზიის რეზიდენტი იყავით ან იქ არანაკლებ 90 დღე იმყოფებოდით. შეიძლება შეთავსება: მაგალითად, რეზიდენტობის ორი წელი და ერთი წელი 90 დღით.
მეორე წესი მათთვის, ვინც წლების განმავლობაში ჩადის მალაიზიაში: არჩეულ წელს 90 დღე ან მეტი რეზიდენტად გაქცევთ, თუ წინა ოთხი წლიდან ნებისმიერ სამში მალაიზიის რეზიდენტი იყავით ან იქ არანაკლებ 90 დღე იმყოფებოდით. შეიძლება შეთავსება: მაგალითად, რეზიდენტობის ორი წელი და ერთი წელი 90 დღით.
მესამე წესი სტატუსს ინარჩუნებს იმ წლისთვის, როცა მალაიზიაში თითქმის ან საერთოდ არ იყავით (მაგალითად, სწავლა ან ხანგრძლივი მუშაობა საზღვარგარეთ): რეზიდენტი ხართ, თუ წინა სამი წლიდან თითოეულში რეზიდენტი იყავით და მომდევნო წელსაც იქნებით. ამიტომ ასეთი წლის სტატუსი საბოლოოდ მხოლოდ მომდევნო წლის დასრულების შემდეგ ხდება ცნობილი.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
მეორე წესი მათთვის, ვინც წლების განმავლობაში ჩადის მალაიზიაში: არჩეულ წელს 90 დღე ან მეტი რეზიდენტად გაქცევთ, თუ წინა ოთხი წლიდან ნებისმიერ სამში მალაიზიის რეზიდენტი იყავით ან იქ არანაკლებ 90 დღე იმყოფებოდით. შეიძლება შეთავსება: მაგალითად, რეზიდენტობის ორი წელი და ერთი წელი 90 დღით.
მეორე წესი მათთვის, ვინც წლების განმავლობაში ჩადის მალაიზიაში: არჩეულ წელს 90 დღე ან მეტი რეზიდენტად გაქცევთ, თუ წინა ოთხი წლიდან ნებისმიერ სამში მალაიზიის რეზიდენტი იყავით ან იქ არანაკლებ 90 დღე იმყოფებოდით. შეიძლება შეთავსება: მაგალითად, რეზიდენტობის ორი წელი და ერთი წელი 90 დღით.
მესამე წესი სტატუსს ინარჩუნებს იმ წლისთვის, როცა მალაიზიაში თითქმის ან საერთოდ არ იყავით (მაგალითად, სწავლა ან ხანგრძლივი მუშაობა საზღვარგარეთ): რეზიდენტი ხართ, თუ წინა სამი წლიდან თითოეულში რეზიდენტი იყავით და მომდევნო წელსაც იქნებით. ამიტომ ასეთი წლის სტატუსი საბოლოოდ მხოლოდ მომდევნო წლის დასრულების შემდეგ ხდება ცნობილი.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
მალაიზია წლებს „აკერებს“: არჩეულ წელს 182 დღეზე ნაკლებიც რეზიდენტად გაქცევთ, თუ ეს დღეები უკავშირდება მალაიზიაში არანაკლებ 182 დღე ზედიზედ ყოფნის პერიოდს, რომელიც მთლიანად წინა ან მომდევნო კალენდარულ წელზე მოდის (მაგალითად, მალაიზიაში წინა წლის 1 მარტიდან 31 დეკემბრამდე იყავით და არჩეულ წელსაც დარჩით). მხოლოდ 31 დეკემბრის გადამკვეთი ყოფნა საკმარისი არ არის: სექტემბრიდან აპრილამდე არცერთ წელს 182 დღე ზედიზედ არ არის. ამ პერიოდს არ წყვეტს მალაიზიური სამუშაოს მივლინებები, მკურნალობა (თქვენი ან ახლობლის) და პირადი მოგზაურობები ჯამში 14 დღემდე, თუ მოგზაურობამდე და მის შემდეგ მალაიზიაში იყავით; საზღვარგარეთ უფრო ხანგრძლივი შვებულება მას წყვეტს. პირადი მოგზაურობების 14-დღიანი ლიმიტი ორივე პერიოდისთვის ერთია.
მესამე წესი სტატუსს ინარჩუნებს იმ წლისთვის, როცა მალაიზიაში თითქმის ან საერთოდ არ იყავით (მაგალითად, სწავლა ან ხანგრძლივი მუშაობა საზღვარგარეთ): რეზიდენტი ხართ, თუ წინა სამი წლიდან თითოეულში რეზიდენტი იყავით და მომდევნო წელსაც იქნებით. ამიტომ ასეთი წლის სტატუსი საბოლოოდ მხოლოდ მომდევნო წლის დასრულების შემდეგ ხდება ცნობილი.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
მალაიზიის მოქალაქეებისთვის, რომლებიც სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში) მუშაობენ და არჩეულ წელს საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდნენ, სპეციალური წესი მოქმედებს: ისინი რეზიდენტებად ითვლებიან.
- კალენდარულ წელს მალაიზიაში 182 დღე ან მეტი იმყოფებოდით (დღის ყოველი ნაწილის ჩათვლით) — ამ წლისთვის მალაიზიის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ (ITA 1967-ის s. 7(1)(a)). მალაიზია მალაიზიური წყაროს შემოსავალს პროგრესიული შკალით, 0-დან 30 %-მდე, ბეგრავს; უცხოურ შემოსავალს — მხოლოდ მალაიზიაში გადმორიცხვისას, ხოლო ფიზიკური პირებისთვის ის 31.12.2036-მდე გათავისუფლებულია, თუ წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა.
- არჩეულ წელს 182 დღეზე ნაკლები, მაგრამ ისინი უკავშირდება მალაიზიაში არანაკლებ 182 დღე ზედიზედ ყოფნის პერიოდს წინა ან მომდევნო კალენდარულ წელს — ამ წლისთვის მალაიზიის რეზიდენტი ხართ (ITA 1967-ის s. 7(1)(b)). დასკვნა სავარაუდოა: შეამოწმეთ, რომ ეს 182 დღე ზედიზედ მართლაც ერთ მეზობელ წელზე მოდის და რომ საზღვარგარეთ ყოველი მოგზაურობა დაშვებულ დროებით არყოფნას განეკუთვნებოდა (პირადი მოგზაურობები — ჯამში არაუმეტეს 14 დღისა ორივე პერიოდისთვის ერთად).
- მალაიზიაში 90 დღე ან მეტი იმყოფებოდით, ხოლო წინა ოთხი წლიდან სამში მისი რეზიდენტი იყავით ან იქ არანაკლებ 90 დღე იმყოფებოდით, — ამ წლისთვის მალაიზიის რეზიდენტი ხართ (ITA 1967-ის s. 7(1)(c)). წინა წლების შესახებ პასუხი დოკუმენტებით დაადასტურეთ (პასპორტის შტამპები, LHDN-ის ცნობები).
- წინა სამი წლიდან თითოეულში მალაიზიის რეზიდენტი იყავით და მომდევნო წელსაც ხართ (იქნებით) რეზიდენტი — არჩეული წლისთვისაც რეზიდენტი ხართ, თუნდაც მალაიზიაში თითქმის არ ყოფილიყავით (ITA 1967-ის s. 7(1)(d)). დასკვნა მომდევნო წლის სტატუსზეა დამოკიდებული: თუ მასში რეზიდენტი არ გახდებით, წესი არ გამოიყენება.
- როგორც მალაიზიის მოქალაქე სახელმწიფო სამსახურში (ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში), რომელიც საზღვარგარეთ ამ სამუშაოს გამო ან დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებულ სწავლაზე იმყოფებოდა, ამ წლისთვის მალაიზიის რეზიდენტად ითვლებით (ITA 1967-ის s. 7(1B)).
როდის ხართ არარეზიდენტი
- ITA 1967-ის მე-7 მუხლის არცერთ კრიტერიუმს არ აკმაყოფილებთ — ამ წლისთვის მალაიზიის არარეზიდენტი ხართ. მალაიზიას შეუძლია მხოლოდ მალაიზიური წყაროს შემოსავლის დაბეგვრა 30 %-იანი ფიქსირებული განაკვეთით, შეღავათების გარეშე (ზოგიერთ სახეზე — გადახდის წყაროსთან დაკავებით; საქართველოსთან შეთანხმება არ არის, ამიტომ განაკვეთები არ მცირდება).
- პასუხების მიხედვით, სავარაუდოდ, მალაიზიის არარეზიდენტი ხართ, მაგრამ ერთ-ერთ კითხვას (უწყვეტი პერიოდი, წინა წლები ან მომდევნო წელი) „არ ვარ დარწმუნებული“ უპასუხეთ. დაითვალეთ მალაიზიაში ყოფნის დღეები არჩეული, წინა და მომდევნო წლებისთვის — s. 7(1)(b)–(d)-ის ნებისმიერმა კრიტერიუმმა შეიძლება რეზიდენტად გაქციოთ.
სად განსხვავდება მალაიზიის კანონმდებლობა ქართული წესებისგან
- კოლიზია: 182 დღე მალაიზიაში და საქართველოს რეზიდენტობა. მალაიზია რეზიდენტად გთვლით, რადგან კალენდარულ წელს იქ 182 დღე ან მეტი გაატარეთ, საქართველო კი — 183 დღით 12-თვიან პერიოდში, რომელიც ამ წელს მთავრდება, მინიჭებული სტატუსით ან საზღვარგარეთ საქართველოს სახელმწიფო სამსახურით. შეთანხმება არ არის, ამიტომ ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი რჩებით — საცხოვრებლისა და ინტერესების ცენტრის მიხედვით კოლიზიის გადაწყვეტა (tie-breaker) არ გამოიყენება. პრაქტიკული შედეგი შეზღუდულია, რადგან ორივე სახელმწიფო, ძირითადად, საკუთარი წყაროს შემოსავალს ბეგრავს: მალაიზიაში შესრულებულ სამუშაოს — მალაიზია, საქართველოში შესრულებულს — საქართველო. ქართული წყაროს შემოსავალი მალაიზიაში მხოლოდ გადმორიცხვისას იბეგრება და 2036 წლის ბოლომდე გათავისუფლებულია, თუ საქართველოში დაიბეგრა; მალაიზიური შემოსავალი საქართველოში გათავისუფლებულია.
- კოლიზია: მალაიზია 182 დღეზე ნაკლებითაც გაქცევთ რეზიდენტად. მალაიზიას შეუძლია რეზიდენტად გცნოთ მაშინაც, როცა ამ წელს იქ 182 დღეზე ნაკლები გაატარეთ: თუ ეს დღეები უკავშირდება მალაიზიაში არანაკლებ 182 დღე ზედიზედ ყოფნას წინა ან მომდევნო წელს (s. 7(1)(b)), თუ წლების განმავლობაში 90 დღით ან მეტით ჩადიხართ (s. 7(1)(c)), ან თუ ამ წლის წინ და შემდეგ რეზიდენტი იყავით (s. 7(1)(d)). საქართველოც თავის რეზიდენტად გთვლით, ამიტომ ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი ხართ; შეთანხმების გარეშე ამას ვერაფერი წყვეტს. s. 7(1)(d)-ის შემთხვევაში მალაიზიაში შეიძლება საერთოდ არ ყოფილიყავით — მაშინ მალაიზიის რეზიდენტობის შედეგი, ძირითადად, ის არის, რომ მალაიზია თქვენს მალაიზიურ და მალაიზიაში გადმორიცხულ შემოსავალს რეზიდენტის შკალით ბეგრავს.
კიდევ რა უნდა იცოდეთ
- საქართველოსა და მალაიზიას შორის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმება არ არის. მალაიზია საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მოქმედი შეთანხმებების ნუსხაში არ არის, საქართველო კი — LHDN-ის მალაიზიის შეთანხმებების ნუსხაში. შედეგად: ორმაგ რეზიდენტობას tie-breaker არ წყვეტს; მალაიზიის გადახდის წყაროსთან განაკვეთები (პროცენტი — 15 %, როიალტი — 10 %, მომსახურება — 10 %) საქართველოს რეზიდენტებისთვის არ მცირდება; მალაიზიაში მუშაობისას შეთანხმების 183-დღიანი წესი არ მოქმედებს, მხოლოდ მალაიზიის 60-დღიანი; ურთიერთშეთანხმების პროცედურა არ არსებობს. ამავე დროს ორივე სახელმწიფო უცხოურ შემოსავალს, ძირითადად, არ ბეგრავს: საქართველო — რეზიდენტ ფიზიკურ პირს საერთოდ, მალაიზია — თუ ის მალაიზიაში არ გადმოირიცხა ან, 2036 წლის ბოლომდე, თუ წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა. დანარჩენ შემთხვევებში მალაიზია უცხოურ გადასახადს ცალმხრივად ჩაითვლის — მისი ნახევრის ფარგლებში (s. 133).
- 182 დღე კალენდარულ წელს და 183 დღე 12-თვიან პერიოდში. მალაიზიის ზღვარი — 182 დღე კალენდარულ წელს (ნაკიან წელსაც), საქართველოსი — 183 დღე 12 კალენდარული თვის ნებისმიერ უწყვეტ პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება. ორივე სახელმწიფოში დღის ნებისმიერი ნაწილი სრულ დღედ ითვლება. საქართველო თავის დღეებს უმატებს საქართველოდან სპეციალურად მივლინებით, სასწავლებლად, დასასვენებლად ან სამკურნალოდ გასვლის დღეებს (34-ე მუხლის მე-3 ნაწილი), ამიტომ ქართველი დამსაქმებლის მიერ მალაიზიაში მივლინებისას დღეები შეიძლება ორივე სახელმწიფოში ჩაითვალოს. ერთი წლის დღეების გარდა, მალაიზია ითვალისწინებს მეზობელ წელს 182 დღე ზედიზედ ყოფნას (s. 7(1)(b)) და წინა წლებს.
- ორივე სახელმწიფო, ძირითადად, უცხოურ შემოსავალს არ ბეგრავს. საქართველო რეზიდენტ ფიზიკურ პირს მხოლოდ ქართული წყაროს შემოსავალზე ბეგრავს. მალაიზიის რეზიდენტიც მალაიზიის გადასახადს მხოლოდ მალაიზიაში წარმოშობილ შემოსავალზე და მალაიზიაში მიღებულ (გადმორიცხულ) უცხოურ შემოსავალზე იხდის; ფიზიკური პირების უცხოური შემოსავალი, რომელიც მალაიზიაში 31.12.2036-მდე მიიღება, გათავისუფლებულია, თუ წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა (ან იქ არ დაიბეგრა მისი საგადასახადო სისტემის, დაუბეგრავი მინიმუმის ან შეღავათის გამო). ამიტომ ორმაგი დაბეგვრა იშვიათია: მალაიზიაში შესრულებულ სამუშაოს მხოლოდ მალაიზია ბეგრავს, საქართველოში შესრულებულს — საქართველო, ხოლო ქართული ხელფასის, ქირის ან დივიდენდის მალაიზიაში გადმორიცხვა, როგორც წესი, მალაიზიის გადასახადს არ იწვევს.
- საქართველოდან დისტანციური მუშაობა მალაიზიელი დამკვეთებისთვის. საქართველოში ცხოვრობთ და მალაიზიელ დამსაქმებელს ან დამკვეთს უწევთ მომსახურებას? საქართველოში ეს ქართული წყაროს შემოსავალია (104-ე მუხლი): 20 % ან მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %. მალაიზია არარეზიდენტს მხოლოდ მალაიზიაში წარმოშობილ შემოსავალზე ბეგრავს; LHDN-ის მიხედვით, ტექნიკური და საკონსულტაციო მომსახურების საფასურიდან 10 %-ის დაკავება (s. 109B) მხოლოდ მალაიზიაში გაწეულ მომსახურებას ეხება. თუ მალაიზიაში ფიზიკურად არ მუშაობთ, ასეთი შემოსავალი, როგორც წესი, მხოლოდ საქართველოში იბეგრება. თუ მალაიზიელი გადამხდელი მაინც დააკავებს გადასახადს, საქართველო მას არ ჩაითვლის (124-ე მუხლი) — ხელშეკრულებაში მიუთითეთ, სად სრულდება მომსახურება.
- მუშაობა მალაიზიაში საქართველოს რეზიდენტად. მალაიზიაში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაოს ხელფასი მალაიზიური წყაროს შემოსავალია; არარეზიდენტი მასზე 30 %-ს იხდის, თუ სამუშაო წელიწადში 60 დღეზე მეტხანს გაგრძელდა (Sch. 6-ის 21-ე პუნქტი). შეთანხმება არ არის, ამიტომ 183-დღიანი გათავისუფლება (როცა დამსაქმებელი მალაიზიის რეზიდენტი არ არის) არ მოქმედებს. საქართველოში ეს ხელფასი უცხოური წყაროს შემოსავალია და საქართველოს რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია, ამიტომ ორმაგი დაბეგვრა არ წარმოიშობა: გადასახადს მხოლოდ მალაიზიაში გადაიხდით, ხოლო 60 დღემდე სამუშაოზე — არსად.
- მალაიზიის არარეზიდენტი: 30 % და დაკავება შეთანხმების შემცირების გარეშე. არარეზიდენტად მალაიზია მხოლოდ მალაიზიურ შემოსავალს ბეგრავს — 30 %-იანი ფიქსირებული განაკვეთით, შეღავათების გარეშე, ან გადახდის წყაროსთან: პროცენტი — 15 %, როიალტი — 10 %, მალაიზიაში გაწეული მომსახურება — 10 %, არტისტები და სპორტსმენები — 15 %. შეთანხმების გარეშე ეს განაკვეთები არ მცირდება. მალაიზიური კომპანიების დივიდენდი, როგორც წესი, არ იბეგრება (single-tier), თუმცა YA 2025-დან წელიწადში 100 000 RM-ზე მეტი დივიდენდის დაბეგვრის წესები არარეზიდენტებზეც ვრცელდება. საქართველოს რეზიდენტისთვის მალაიზიური შემოსავალი უცხოურია და საქართველოში გათავისუფლებულია, ამიტომ მალაიზიაში გადახდილი გადასახადი საბოლოოა.
- მალაიზიის რეზიდენტი ქართული შემოსავლით. ქართული წყაროს შემოსავალს საქართველო ბეგრავს თქვენი რეზიდენტობის მიუხედავად: საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასი — 20 % (არარეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია, თუ სამუშაო საქართველოში წელიწადში 30 დღეს არ აღემატება და ხელფასს უცხოელი დამსაქმებელი იხდის), დივიდენდი და პროცენტი — 5 %, საცხოვრებლის ქირა — 5 %, მცირე ბიზნესი — 1 %. მალაიზია ამ შემოსავალს მხოლოდ მალაიზიაში გადმორიცხვისას ბეგრავს და 31.12.2036-მდე ათავისუფლებს, თუ საქართველოში დაიბეგრა ან ქართული სისტემით ან შეღავათით არ დაიბეგრა (მაგალითად, ქართული ბანკის დეპოზიტის პროცენტი). თუ გათავისუფლება არ გამოიყენება (მაგალითად, მალაიზიაში ამხანაგობასთან დაკავშირებული შემოსავალი), მალაიზია ქართულ გადასახადს ცალმხრივად ჩაითვლის — არაუმეტეს მისი ნახევრისა და ამ შემოსავალზე მალაიზიის გადასახადისა (s. 133, მე-7 დანართი).
- s. 7(1)(d)-ით სტატუსი მომდევნო წელზეა დამოკიდებული. მალაიზიის რეზიდენტი ხართ წესით, რომელიც მომდევნო წელს ითვალისწინებს. თუ მომდევნო წელს მალაიზიის რეზიდენტი არ გახდებით, არჩეული წლის სტატუსი შეიცვლება — შეამოწმეთ ის მომდევნო წლის დასრულების შემდეგ. საქართველოსთან შეთანხმება არ არის, ამიტომ ეს საქართველოს სტატუსზე გავლენას არ ახდენს: საქართველო თავის რეზიდენტობას მხოლოდ საკუთარი კანონით (34-ე მუხლი) ადგენს.
- საქართველოს რეზიდენტობა ფინანსთა მინისტრის წესით და მალაიზია. 34-ე მუხლის მე-6 ნაწილით მინიჭებული ქართული სტატუსი (მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირი) მალაიზიის სტატუსს არ ცვლის: მალაიზია რეზიდენტობას მხოლოდ ფიზიკური ყოფნით ადგენს (s. 7), მოქალაქეობის, ბინადრობის ნებართვის ან სხვა სახელმწიფოს სტატუსის მიუხედავად. შეთანხმება არ არის, ამიტომ ქართული ცნობით მალაიზიაში არარეზიდენტობის მოთხოვნა შეუძლებელია.
- რეზიდენტობის ცნობები. შეთანხმების გარეშე რეზიდენტობის ცნობა გადასახადს არცერთ სახელმწიფოში არ ამცირებს. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობას შემოსავლების სამსახური გასცემს (№633 ბრძანების მე-5 მუხლი, N4 ფორმა) — ის ქართული რეზიდენტობის მტკიცებულებაა, მაგალითად, ბანკისთვის ან სხვა სახელმწიფოსთვის. LHDN მალაიზიის რეზიდენტობის ცნობას (Certificate of Residence, e-Residence) შეთანხმებების გამოსაყენებლად გასცემს. მალაიზიაში უცხოური შემოსავლის გათავისუფლებისთვის შეინახეთ საქართველოში გადასახადის გადახდის მტკიცებულებები (დაკავების ცნობები, დეკლარაციები).
- სოციალური დაზღვევა: საქართველო–მალაიზიის შეთანხმება ვერ მოიძებნა. საქართველოსა და მალაიზიას შორის სოციალური უზრუნველყოფის შეთანხმება ვერ მოიძებნა: დაზღვევის პერიოდები არ ჯამდება და ერთ სახელმწიფოში დაზღვევის ცნობა მეორეში შენატანებისგან არ გათავისუფლებთ. საქართველოში სოციალური გადასახადი არ არის; დაგროვებითი პენსია ვრცელდება საქართველოს მოქალაქეებზე და მუდმივი ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელებზე. მალაიზიაში მუშაობისას სოციალური შენატანები მალაიზიის კანონით განისაზღვრება.
როგორ წყდება ორმაგი რეზიდენტობა
საქართველოსა და ამ სახელმწიფოს შორის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმება არ მოქმედებს.
ტერმინები, რომლებსაც მალაიზიაში შეხვდებით
- LHDN (Lembaga Hasil Dalam Negeri)
- მალაიზიის შიდა შემოსავლების სამსახური — საგადასახადო ორგანო
- basis year
- საბაზო წელი: ფიზიკური პირისთვის — კალენდარული წელი, რომლის მიხედვითაც რეზიდენტობა დგინდება
- s. 7 ITA 1967
- რეზიდენტობის კრიტერიუმები: 182 დღე; მეზობელ წელს 182 დღე ზედიზედ; 90 დღე და წინა ოთხიდან სამი წელი; წინა სამი და მომდევნო წლის რეზიდენტობა
- foreign-sourced income
- უცხოური შემოსავალი: მალაიზიაში მხოლოდ გადმორიცხვისას იბეგრება, ფიზიკური პირებისთვის 31.12.2036-მდე გათავისუფლებულია, თუ წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა
- unilateral relief (s. 133)
- ცალმხრივი ჩათვლა: უცხოური გადასახადი შეთანხმების გარეშე ჩაითვლება, მისი ნახევრის ფარგლებში
- Certificate of Residence (e-Residence)
- მალაიზიის რეზიდენტობის ცნობა, რომელსაც LHDN ონლაინ გასცემს
კითხვები
საქართველოში ვცხოვრობ და ზამთარს მალაიზიაში ვატარებ. ორივე ქვეყნის რეზიდენტი ვარ?
შესაძლოა. მალაიზიისთვის გადამწყვეტია 182 დღე კალენდარულ წელს, აგრეთვე მეზობელ წელს 182 დღე ზედიზედ ყოფნა და წინა წლების 90-დღიანი ვიზიტები; საქართველოსთვის — 183 დღე 12-თვიან პერიოდში. შეთანხმება არ არის, ამიტომ ორივე სტატუსი შეიძლება ერთდროულად გქონდეთ. პრაქტიკაში ეს იშვიათად ქმნის ორმაგ გადასახადს: საქართველო მალაიზიურ შემოსავალს არ ბეგრავს, მალაიზია კი ქართულს მხოლოდ გადმორიცხვისას ბეგრავს და, როგორც წესი, ათავისუფლებს.
საქართველოს რეზიდენტი ვარ და ორი თვით მალაიზიაში ვმუშაობ. ვიხდი იქ გადასახადს?
თუ სამუშაო მალაიზიაში წელიწადში 60 დღეს არ აღემატება, არარეზიდენტის ხელფასი მალაიზიაში გათავისუფლებულია; უფრო ხანგრძლივ სამუშაოზე — 30 %, შეღავათების გარეშე, რადგან შეთანხმების 183-დღიანი წესი არ მოქმედებს. საქართველოში ეს ხელფასი უცხოური შემოსავალია და არ იბეგრება.
მალაიზიის რეზიდენტი ვარ და თბილისში ბინას ვაქირავებ. სად ვიხდი გადასახადს?
საქართველოში: საცხოვრებლის საცხოვრებლად გაქირავების ქირა 5 %-ით იბეგრება. მალაიზიაში ეს ქირა მხოლოდ გადმორიცხვისას შეიძლება დაიბეგროს, მაგრამ 31.12.2036-მდე გათავისუფლებულია, რადგან საქართველოში დაიბეგრა.
წყაროები
კანონმდებლობა და ოფიციალური განმარტებები
- s. 7(1) Income Tax Act 1967 (Act 53) — ფიზიკური პირი მალაიზიის რეზიდენტია საბაზო წლისთვის (ფიზიკური პირებისთვის — კალენდარული წელი), თუ: (a) ამ წელს მალაიზიაში 182 დღე ან მეტი იმყოფება; (b) 182 დღეზე ნაკლებ ხანს იმყოფება, მაგრამ ეს პერიოდი უკავშირდება მალაიზიაში არანაკლებ 182 დღე ზედიზედ ყოფნის სხვა პერიოდს, რომელიც წინა ან მომდევნო წელზე მოდის (დაშვებული დროებითი არყოფნა ორივე პერიოდში ითვლება, ხოლო პირადი მოგზაურობების 14-დღიანი ლიმიტი ორივე პერიოდისთვის ერთია); (c) ამ წელს 90 დღე ან მეტი იმყოფება და წინა ოთხი წლიდან ნებისმიერ სამში, თითოეულ მათგანში, რეზიდენტი იყო ან მალაიზიაში 90 დღე ან მეტი იმყოფებოდა; (d) მომდევნო წელს რეზიდენტია და წინა სამი წლიდან თითოეულში რეზიდენტი იყო.
- Public Ruling LHDN No. 11/2017 «Residence Status of Individuals» (22.12.2017), paras 5–6 — რეზიდენტობა ფიზიკურ ყოფნაზეა დამოკიდებული და არა მოქალაქეობაზე ან ბინადრობის ნებართვაზე. დღის ნაწილი ყოფნის სრულ დღედ ითვლება (ჩამოსვლისა და წასვლის დღეები ითვლება). LHDN-ის განმარტება მაგალითებით s. 7(1)(a)–(d) და s. 7(1B) კრიტერიუმებზე.
- s. 7(1)(b) ITA 1967 (დროებითი არყოფნა) — უწყვეტ პერიოდს არ წყვეტს დროებითი არყოფნა, თუ მის უშუალოდ წინ და შემდეგ პირი მალაიზიაში იყო: (i) მალაიზიაში სამსახურთან დაკავშირებული (სამსახურებრივი საქმეები, კონფერენციები, სემინარები, სწავლა საზღვარგარეთ); (ii) თავად პირის ან ოჯახის ახლო წევრის ავადმყოფობის გამო; (iii) პირადი მოგზაურობები ჯამში არაუმეტეს 14 დღისა.
- s. 7(1B) ITA 1967; Public Ruling No. 11/2017, para 6.5 — მალაიზიის მოქალაქე, რომელიც მალაიზიის სახელმწიფო სამსახურში ან კანონით შექმნილ დაწესებულებაში (statutory authority) მუშაობს, რეზიდენტად ითვლება იმ წლისთვის, როცა მალაიზიაში არ იმყოფებოდა ამ თანამდებობაზე საზღვარგარეთ მუშაობის ან ასეთი დამსაქმებლის მიერ სრულად ანაზღაურებული საზღვარგარეთ სწავლის გამო. წესი არ ვრცელდება კერძო კომპანიების თანამშრომლებზე და საზღვარგარეთ დაქირავებულ ადგილობრივ პერსონალზე.
- Income Tax (Exemption) (No. 5) Order 2022, P.U.(A) 234/2022, P.U.(A) 451/2024-ის რედაქციით; LHDN-ის სახელმძღვანელო საზღვარგარეთიდან მიღებულ შემოსავალზე (20.06.2024), paras 5.2.2.1–5.2.2.2 — რეზიდენტი ფიზიკური პირის უცხოური შემოსავალი, რომელიც მალაიზიაში 01.01.2022-იდან მიიღო (ნაღდი ფულით ან ელექტრონულად გადმორიცხა), გადასახადისგან გათავისუფლებულია, გარდა მალაიზიაში ამხანაგობასთან დაკავშირებული შემოსავლისა, — იმ პირობით, რომ შემოსავალი წყაროს სახელმწიფოში დაიბეგრა ან იქ არ დაიბეგრა მისი საგადასახადო სისტემის, დაუბეგრავი მინიმუმის ან საგადასახადო შეღავათის გამო. P.U.(A) 451/2024-მა (ძალაშია 01.01.2027-იდან) გათავისუფლების ვადა 31.12.2026-დან 31.12.2036-მდე გაახანგრძლივა.
- s. 3 ITA 1967; LHDN «Who is taxable» — გადასახადი ეკისრება მალაიზიაში წარმოშობილ ან მალაიზიიდან მიღებულ შემოსავალს, აგრეთვე საზღვარგარეთიდან მალაიზიაში მიღებულ შემოსავალს. რეზიდენტები გადასახადს პროგრესიული შკალით იხდიან და საგადასახადო შეღავათებით სარგებლობენ (s. 45A–49); არარეზიდენტები — 30 %-იანი ფიქსირებული განაკვეთით, შეღავათების გარეშე.
- საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებების ნუსხა — ნუსხაში 58 შეთანხმებაა. სერვისის 30 ქვეყნიდან მოქმედებს შეთანხმებები უკრაინასთან, პოლონეთთან, ჩეხეთთან, რუმინეთთან, უნგრეთთან, თურქეთთან, ჩინეთთან, ინდოეთთან, იაპონიასთან, გერმანიასთან, ავსტრიასთან, საფრანგეთთან, ესპანეთთან, პორტუგალიასთან, იტალიასთან, სინგაპურთან, შვედეთთან, შვეიცარიასთან, გაერთიანებულ სამეფოსთან და ნიდერლანდთან. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, კანადასთან, მექსიკასთან, ბრაზილიასთან, არგენტინასთან, ინდონეზიასთან, მალაიზიასთან, ტაივანთან, პაკისტანთან და ბანგლადეშთან შეთანხმება არ არის.
- LHDN — მალაიზიის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების ყოვლისმომცველი შეთანხმებების ნუსხა (Comprehensive DTAs) — LHDN-ის ნუსხაში (განახლებულია 12.11.2026; წაკითხულია 13.11.2026) საქართველო არ არის.
- s. 132 და 133 Income Tax Act 1967 (ორმაგი დაბეგვრისგან შეღავათი) — 132-ე მუხლი: მალაიზიის მთავრობის მიერ დადებული ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებები გამოქვეყნებული ბრძანებით შედის ძალაში, ხოლო უცხოური გადასახადი შეთანხმების მიხედვით ჩაითვლება; 133-ე მუხლი: ცალმხრივი შეღავათი უცხოურ გადასახადზე, რომელიც შეთანხმების არმქონე ქვეყანაში იქნა გადახდილი. მე-7 დანართი: ორმხრივი ჩათვლა მხოლოდ რეზიდენტებისთვის და არაუმეტეს ამ შემოსავალზე მალაიზიის გადასახადისა (მე-2, მე-5 პუნქტები); ცალმხრივი ჩათვლა ასევე გამოითვლება, მაგრამ არ აღემატება უცხოური გადასახადის ნახევარს (მე-13–მე-14 პუნქტები).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი და 104-ე მუხლი — გადასახადისაგან თავისუფლდება რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის, სარგებელი), რომელიც არ განეკუთვნება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი). საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს განეკუთვნება (104-ე მუხლი): საქართველოში დაქირავებით მუშაობით მიღებული შემოსავალი; საქართველოში მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის, როცა მომსახურების გამწევი და მიმღები სხვადასხვა სახელმწიფოში არიან და გამწევი საქართველოს რეზიდენტია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომსახურება უცხო ქვეყანაში მისი მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ხორციელდება (პირველი ნაწილის „გ.ზ“ ქვეპუნქტი); რეზიდენტი იურიდიული პირისაგან მიღებული დივიდენდი; რეზიდენტის მიერ გადახდილი პროცენტი, როიალტი, პენსია ან სტიპენდია; საქართველოში არსებული უძრავი ქონებით მიღებული შემოსავალი და სხვა.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი (2010 წლის 17 სექტემბრის №3591 კანონი) — საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო (კალენდარული) წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს, ან რომელიც ამ წლის განმავლობაში იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში (მე-2 ნაწილი). ფაქტობრივად ყოფნის დროს ემატება დრო, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლების გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (მე-3 ნაწილი); არ ითვლება საქართველოში ყოფნა დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლად ან უცხო ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში (საქართველოს მოქალაქის გარდა), ტრანზიტით, აგრეთვე სამკურნალოდ ან დასასვენებლად (მე-4 ნაწილი). დღედ ითვლება დღე, რომლის განმავლობაშიც პირი საქართველოში იმყოფებოდა, ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად (მე-5 ნაწილი). სტატუსი დგინდება ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის; დღეები, რომელთა მიხედვითაც პირი წინა პერიოდში ჩაითვალა რეზიდენტად, მომდევნო პერიოდში არ გაითვალისწინება (მე-8 ნაწილი).
- s. 107A, 109, 109A, 109B, 109F ITA 1967 (LHDN, გადახდის წყაროსთან დაკავება) — არარეზიდენტის სასარგებლოდ გადახდისას დაკავებული გადასახადი: პროცენტი — 15 %, როიალტი — 10 % (s. 109); არტისტები და სპორტსმენები — 15 % (s. 109A); ქონებასთან დაკავშირებული მომსახურების, ტექნიკური მართვის ან კონსულტაციის საფასური და მოძრავი ქონების იჯარა — 10 % (s. 109B, მხოლოდ მალაიზიაში გაწეულ მომსახურებაზე); s. 4(f)-ით სხვა შემოსავალი — 10 % (s. 109F); მომსახურების კონტრაქტები — 10 % + 3 % (s. 107A). ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებას შეუძლია განაკვეთების შემცირება.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 124-ე მუხლი — საქართველოს ფარგლების გარეთ გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის უფლება აქვს საწარმოს — იმ შემოსავალზე, რომელიც საქართველოში არსებული წყაროდან არ არის მიღებული, და არა უმეტეს იმ თანხისა, რომელიც ამ მოგებაზე საქართველოში იქნებოდა დარიცხული. ფიზიკური პირისთვის უცხოეთში გადახდილი გადასახადის ცალმხრივ ჩათვლას კოდექსი არ ითვალისწინებს.
- para 21 Sch. 6 ITA 1967 (LHDN, «Tax treatment of residents and non-residents», 2025) — არარეზიდენტის ხელფასი მალაიზიაში მუშაობისთვის გათავისუფლებულია, თუ საბაზო წელს სამუშაო 60 დღეზე მეტხანს არ გაგრძელებულა (გამონაკლისებით, მაგალითად, სახელმწიფო სახსრებით ანაზღაურებული არტისტებისთვის). სხვა შემთხვევაში არარეზიდენტი 30 %-ს იხდის, შეღავათებისა და შემცირებების გარეშე.
- Income Tax (Determination of Chargeable Income of an Individual in respect of Dividend) Rules 2025, P.U.(A) 148/2025 — YA 2025-დან ფიზიკური პირის (რეზიდენტისა და არარეზიდენტის) დივიდენდი, რომელიც წელიწადში 100 000 RM-ს აღემატება, იბეგრება ITA 1967-ის Sch. 1-ის Part XXII-ით; წესები განსაზღვრავს, დასაბეგრი შემოსავლის რა ნაწილი მოდის დივიდენდზე.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 130, 131, 132 და 134-ე მუხლები — გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა: დივიდენდი — 5 % (საბოლოო); პროცენტი — 5 % (საბოლოო), ხოლო ლიცენზირებული საფინანსო ინსტიტუტის მიერ გადახდილი პროცენტი არ იბეგრება; რეზიდენტისთვის გადახდილი როიალტი — 20 %. მუდმივი დაწესებულების არმქონე არარეზიდენტს: როიალტი — 5 %, საქართველოში არსებული წყაროდან სხვა გადახდები — 10 %, ხელფასი და ფიზიკური პირისთვის გადახდილი საიჯარო ქირა — 20 %; შეღავათიანი დაბეგვრის ქვეყანაში რეგისტრირებულ პირებს — 15 % (პროცენტი, როიალტი, სხვა გადახდები). არარეზიდენტს, რომელსაც 10 % დაუკავეს, შეუძლია მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინოს დეკლარაცია გადასახადის ხარჯების გათვალისწინებით გადაანგარიშებისთვის (134-ე მუხლის მე-3 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „შ“ ქვეპუნქტი — გადასახადისაგან თავისუფლდება არარეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ ხელფასის სახით მიღებული შემოსავალი, თუ საქართველოს ტერიტორიაზე დაქირავებით მუშაობა საგადასახადო წლის განმავლობაში 30 კალენდარულ დღეს არ აღემატება, ხელფასის გადამხდელი არარეზიდენტი დამქირავებელია და ეს ხარჯი მისი მუდმივი დაწესებულების ხარჯებს არ მიეკუთვნება.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლის მე-6, 6¹ და 6² ნაწილები — მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევის გარდა, საქართველოს რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით (მე-6 ნაწილი), ხოლო უცხო ქვეყნის მოქალაქეს — მინისტრის მიერ განსაზღვრულ სხვა შემთხვევებში (6² ნაწილი). თუ ფიზიკური პირის რეზიდენტობა არცერთი ქვეყნის მიმართ არ დგინდება, საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის შემთხვევაში იგი ჩაითვლება საქართველოს რეზიდენტად, თუ საქართველოს მოქალაქეა (6¹ ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 125-ე მუხლი; საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2011 წლის 28 დეკემბრის №633 ბრძანება ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებებით შეღავათების გამოყენებისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების შესახებ (matsne.gov.ge, კონსოლიდირებული 05.12.2024), 1–5 მუხლები — შეთანხმებით გათვალისწინებული შეღავათით სარგებლობისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების წესს ადგენს ფინანსთა მინისტრი (125-ე მუხლი). შეღავათს გადახდის წყაროსთან ქართველი გადამხდელი იყენებს N1 ფორმით, ხოლო შეთანხმების განაკვეთზე მეტად დაკავებული გადასახადის დაბრუნებას არარეზიდენტი ითხოვს N2 ფორმით; ორივეს ერთვის მიმღების სახელმწიფოს უფლებამოსილი ორგანოს რეზიდენტობის ცნობა დამოწმებული ქართული თარგმანით (აპოსტილი ან ლეგალიზაცია არ მოითხოვება); საგადასახადო ორგანო გადაწყვეტილებას 30 კალენდარულ დღეში იღებს. საქართველოს რეზიდენტი რეზიდენტობის ცნობას N4 ფორმით იღებს, ან შემოსავლების სამსახური უცხო ქვეყნის ფორმას ადასტურებს (მე-5 მუხლი).
- LHDN: Certificate of Residence (e-Residence) — LHDN გასცემს მალაიზიის საგადასახადო რეზიდენტობის ცნობებს ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებების გამოსაყენებლად; განცხადება ონლაინ შეიტანება.
- „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონის 1-ლი, მე-3 და 34¹ მუხლები — კანონი ვრცელდება საქართველოს მოქალაქეებზე, აგრეთვე უცხო ქვეყნის მოქალაქეებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირებზე, რომლებსაც საქართველოში მუდმივი ბინადრობის ნებართვა აქვთ. შენატანები: დამსაქმებელი — 2 % და დასაქმებული — 2 % დასაბეგრი ხელფასიდან; თვითდასაქმებული — 4 % (მონაწილეობა ნებაყოფლობითია); სახელმწიფო — 2 % წლიური შემოსავლიდან 24 000 ლარამდე და 1 % — 24 000-დან 60 000 ლარამდე. მონაწილეს, რომელმაც დაკარგა საქართველოს მოქალაქეობა ან მუდმივი ბინადრობის ნებართვა, შეუძლია ერთჯერადად მიიღოს თავისი საპენსიო აქტივები.
- Sch. 1 Part I ITA 1967 — რეზიდენტების განაკვეთები, YA 2023–2025 (LHDN) — რეზიდენტების შკალა: 0 % — 5 000 RM-მდე; 1 % — 5 001–20 000; 3 % — 20 001–35 000; 6 % — 35 001–50 000; 11 % — 50 001–70 000; 19 % — 70 001–100 000; 25 % — 100 001–400 000; 26 % — 400 001–600 000; 28 % — 600 001–2 000 000; 30 % — 2 000 000 RM-ის ზემოთ. არარეზიდენტები — 30 %.
- Real Property Gains Tax — Schedule 5 RPGTA, Parts I და III (LHDN) — მალაიზიაში უძრავი ქონების გაყიდვის ნამატის გადასახადი: მოქალაქეები და მუდმივი რეზიდენტები — 30 % (ფლობის 3 წლამდე), 20 % (მე-4 წელი), 15 % (მე-5 წელი), 0 % (მე-6 წლიდან); მალაიზიის მოქალაქეობისა და მუდმივი რეზიდენტის სტატუსის არმქონე პირები — 30 % (5 წლამდე), 10 % (მე-6 წლიდან).
განახლდა 17.11.2026. შედეგი მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს საგადასახადო ან იურიდიულ კონსულტაციას. შემოსავლების სამსახურმა და სასამართლოებმა შეიძლება ნორმები სხვაგვარად განმარტონ, მათ შორის აქ გაუთვალისწინებელი გარემოებების გამო, ხოლო კანონმდებლობა იცვლება. გადაწყვეტილების მიღებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ სპეციალისტს.
სხვა ქვეყნები
- გადასახადები ავსტრიაში
- გადასახადები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
- გადასახადები არგენტინაში
- გადასახადები აშშ-ში
- გადასახადები ბანგლადეშში
- გადასახადები ბრაზილიაში
- გადასახადები გაერთიანებულ სამეფოში
- გადასახადები გერმანიაში
- გადასახადები ესპანეთში
- გადასახადები თურქეთში
- გადასახადები იაპონიაში
- გადასახადები ინდოეთში
- გადასახადები ინდონეზიაში
- გადასახადები იტალიაში
- გადასახადები კანადაში
- გადასახადები მექსიკაში
- გადასახადები ნიდერლანდებში
- გადასახადები პაკისტანში
- გადასახადები პოლონეთში
- გადასახადები პორტუგალიაში
- გადასახადები რუმინეთში
- გადასახადები საფრანგეთში
- გადასახადები სინგაპურში
- გადასახადები ტაივანში
- გადასახადები უკრაინაში
- გადასახადები უნგრეთში
- გადასახადები შვედეთში
- გადასახადები შვეიცარიაში
- გადასახადები ჩეხეთში
- გადასახადები ჩინეთში