საგადასახადო რეზიდენტობა ინდონეზიაში და საქართველოში
ინდონეზია რეზიდენტად გთვლით, თუ ჩასვლიდან 12 თვის განმავლობაში იქ 183 დღეზე მეტს გაატარებთ (დღის ნაწილი სრულ დღედ ითვლება), ხოლო დღეების მიუხედავად — თუ ინდონეზიაში ცხოვრობთ საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა, თუ ინდონეზია თქვენი ძირითადი საქმიანობის ცენტრია ან თუ იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებით: ბინადრობის ნებართვა (KITAP, ITAS), ხელშეკრულება ან საცხოვრებლის ქირავნობა 183 დღეზე მეტი ვადით. რეზიდენტობა ჩასვლის დღიდან მოქმედებს, და ინდონეზია რეზიდენტის მსოფლიო შემოსავალს 5–35 %-იანი შკალით ბეგრავს. საქართველო რეზიდენტად გთვლით, თუ ნებისმიერ უწყვეტ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, საქართველოში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით, და რეზიდენტ ფიზიკურ პირს უცხოურ შემოსავალს არ უბეგრავს. საქართველოსა და ინდონეზიას შორის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმება არ არის: ორმაგ რეზიდენტობას ვერაფერი წყვეტს, ინდონეზიის 20 %-იანი დაკავება არ მცირდება, ხოლო ქართულ გადასახადს ინდონეზია საკუთარი კანონით (Pasal 24 UU PPh) ჩაითვლის.
უფასოდ, რეგისტრაციის გარეშე, დაახლოებით 3 წუთი. დასკვნა — საქართველოს საგადასახადო კოდექსით, ინდონეზიის კანონმდებლობასთან და ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებასთან შედარებით.
როდის გთვლით ინდონეზია საგადასახადო რეზიდენტად
ინდონეზია ითვლის 183 დღეზე მეტს — ანუ 184 დღეს ან მეტს — ჩასვლის დღიდან 12 თვის განმავლობაში, ზედიზედ ან წყვეტილად; დღის ნებისმიერი ნაწილი სრულ დღედ ითვლება, ამიტომ ჩასვლისა და გამგზავრების დღეებიც ითვლება. ეს 12 თვე კალენდარულ წელს არ ემთხვევა. მოქალაქეობას, ვიზას ან საკუთარ საცხოვრებელს ამ კრიტერიუმისთვის მნიშვნელობა არ აქვს.
ინდონეზიის მოქალაქეებისთვის ცალკე წესები მოქმედებს: საზღვარგარეთ მცხოვრები მოქალაქე ინდონეზიის არარეზიდენტი მხოლოდ მაშინ ხდება, როცა კანონის პირობებს აკმაყოფილებს და ამის შესახებ საგადასახადო სამსახურის (DJP) ცნობა აქვს.
ინდონეზიის მოქალაქეს, რომელიც საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფება, საზღვარგარეთ მუდმივად ცხოვრობს, სხვა სახელმწიფოს საგადასახადო რეზიდენტია და ინდონეზიაში ყველა გადასახადი გადაიხადა, შეუძლია DJP-სგან მიიღოს ცნობა არარეზიდენტის პირობების დაკმაყოფილების შესახებ. მისი საშუალებით საბოლოოდ წასულად ითვლება და არარეზიდენტია გასვლის დღიდან — მაშინაც კი, თუ ინდონეზიაში საცხოვრებელი შეინარჩუნა.
ინდონეზიის კანონის პირველი კრიტერიუმია ცხოვრება (tempat tinggal), დღეების დათვლის გარეშე: რეზიდენტი ხართ, თუ ინდონეზიაში ცხოვრობთ საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა (საკუთარი, ნაქირავები ან სარგებლობაში გადმოცემული) და რომელიც დროებითი გაჩერების ადგილი არ არის, ან იქ ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას ეწევით. სასტუმრო ან მოკლევადიანი ქირა მოგზაურობისას ამ კრიტერიუმს არ აკმაყოფილებს.
ცხოვრების მეორე ვარიანტია ძირითადი საქმიანობის ცენტრი (pusat kegiatan utama): თუ თქვენი პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები ინდონეზიაშია თავმოყრილი, მისი რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად. ამიტომ გეკითხებით, სად არის თქვენი სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი.
ცხოვრების მეორე ვარიანტია ძირითადი საქმიანობის ცენტრი (pusat kegiatan utama): თუ თქვენი პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები ინდონეზიაშია თავმოყრილი, მისი რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად. ამიტომ გეკითხებით, სად არის თქვენი სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი.
მესამე კრიტერიუმი: თუ არჩეულ წელს ინდონეზიაში იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით, რეზიდენტი ხართ ჩასვლის დღიდან, მაშინაც კი, თუ იქ ცოტა დღე გაატარეთ. განზრახვას ადასტურებს KITAP, VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით (მათ შორის, „ოქროს ვიზა“), ინდონეზიაში სამუშაოს ან საქმიანობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით ან ოჯახის გადასვლა.
მესამე კრიტერიუმი: თუ არჩეულ წელს ინდონეზიაში იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით, რეზიდენტი ხართ ჩასვლის დღიდან, მაშინაც კი, თუ იქ ცოტა დღე გაატარეთ. განზრახვას ადასტურებს KITAP, VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით (მათ შორის, „ოქროს ვიზა“), ინდონეზიაში სამუშაოს ან საქმიანობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით ან ოჯახის გადასვლა.
ინდონეზიის კანონის პირველი კრიტერიუმია ცხოვრება (tempat tinggal), დღეების დათვლის გარეშე: რეზიდენტი ხართ, თუ ინდონეზიაში ცხოვრობთ საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა (საკუთარი, ნაქირავები ან სარგებლობაში გადმოცემული) და რომელიც დროებითი გაჩერების ადგილი არ არის, ან იქ ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას ეწევით. სასტუმრო ან მოკლევადიანი ქირა მოგზაურობისას ამ კრიტერიუმს არ აკმაყოფილებს.
ცხოვრების მეორე ვარიანტია ძირითადი საქმიანობის ცენტრი (pusat kegiatan utama): თუ თქვენი პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები ინდონეზიაშია თავმოყრილი, მისი რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად. ამიტომ გეკითხებით, სად არის თქვენი სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი.
ცხოვრების მეორე ვარიანტია ძირითადი საქმიანობის ცენტრი (pusat kegiatan utama): თუ თქვენი პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები ინდონეზიაშია თავმოყრილი, მისი რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად. ამიტომ გეკითხებით, სად არის თქვენი სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი.
მესამე კრიტერიუმი: თუ არჩეულ წელს ინდონეზიაში იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით, რეზიდენტი ხართ ჩასვლის დღიდან, მაშინაც კი, თუ იქ ცოტა დღე გაატარეთ. განზრახვას ადასტურებს KITAP, VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით (მათ შორის, „ოქროს ვიზა“), ინდონეზიაში სამუშაოს ან საქმიანობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით ან ოჯახის გადასვლა.
ინდონეზიის მოქალაქეებისთვის ცალკე წესები მოქმედებს: საზღვარგარეთ მცხოვრები მოქალაქე ინდონეზიის არარეზიდენტი მხოლოდ მაშინ ხდება, როცა კანონის პირობებს აკმაყოფილებს და ამის შესახებ საგადასახადო სამსახურის (DJP) ცნობა აქვს.
ინდონეზიის მოქალაქეს, რომელიც საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფება, საზღვარგარეთ მუდმივად ცხოვრობს, სხვა სახელმწიფოს საგადასახადო რეზიდენტია და ინდონეზიაში ყველა გადასახადი გადაიხადა, შეუძლია DJP-სგან მიიღოს ცნობა არარეზიდენტის პირობების დაკმაყოფილების შესახებ. მისი საშუალებით საბოლოოდ წასულად ითვლება და არარეზიდენტია გასვლის დღიდან — მაშინაც კი, თუ ინდონეზიაში საცხოვრებელი შეინარჩუნა.
ინდონეზიის კანონის პირველი კრიტერიუმია ცხოვრება (tempat tinggal), დღეების დათვლის გარეშე: რეზიდენტი ხართ, თუ ინდონეზიაში ცხოვრობთ საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა (საკუთარი, ნაქირავები ან სარგებლობაში გადმოცემული) და რომელიც დროებითი გაჩერების ადგილი არ არის, ან იქ ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას ეწევით. სასტუმრო ან მოკლევადიანი ქირა მოგზაურობისას ამ კრიტერიუმს არ აკმაყოფილებს.
ცხოვრების მეორე ვარიანტია ძირითადი საქმიანობის ცენტრი (pusat kegiatan utama): თუ თქვენი პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები ინდონეზიაშია თავმოყრილი, მისი რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად. ამიტომ გეკითხებით, სად არის თქვენი სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი.
მესამე კრიტერიუმი: თუ არჩეულ წელს ინდონეზიაში იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით, რეზიდენტი ხართ ჩასვლის დღიდან, მაშინაც კი, თუ იქ ცოტა დღე გაატარეთ. განზრახვას ადასტურებს KITAP, VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით (მათ შორის, „ოქროს ვიზა“), ინდონეზიაში სამუშაოს ან საქმიანობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით ან ოჯახის გადასვლა.
- ინდონეზიაში 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფებოდით (დღის ყოველი ნაწილის ჩათვლით) — ინდონეზიის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ (Pasal 2 ayat (3) huruf a angka 2 UU PPh). რეზიდენტობა ჩასვლის დღიდან იწყება: თუ წლის შუაში ჩახვედით ან საბოლოოდ წახვედით, რეზიდენტი მხოლოდ წლის ამ ნაწილში ხართ (Pasal 2A UU PPh). ინდონეზია რეზიდენტის მსოფლიო შემოსავალს 5–35 %-იანი შკალით ბეგრავს; წლიური დეკლარაცია (SPT Tahunan) მომდევნო წლის 31 მარტამდე წარედგინება.
- ინდონეზიაში ცხოვრობთ — საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა, ან იქ ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას ეწევით, — ამიტომ ინდონეზიის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად (Pasal 2 ayat (3) huruf a angka 1 UU PPh, Pasal 2 ayat (2) PMK 18/PMK.03/2021). დასკვნა სავარაუდოა: საგადასახადო სამსახური ცხოვრებას ფაქტობრივი გარემოებებით აფასებს. ინდონეზია რეზიდენტის მსოფლიო შემოსავალს 5–35 %-იანი შკალით ბეგრავს.
- თქვენი ძირითადი საქმიანობის ცენტრი — პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან ფინანსური საქმეები — ინდონეზიაშია, ამიტომ ინდონეზიაში მცხოვრებად ითვლებით და მისი საგადასახადო რეზიდენტი ხართ დღეების მიუხედავად (Pasal 2 ayat (2) huruf b PMK 18/PMK.03/2021). დასკვნა სავარაუდოა: საქმიანობის ცენტრს გარემოებების ერთობლიობით აფასებენ. ინდონეზია რეზიდენტის მსოფლიო შემოსავალს 5–35 %-იანი შკალით ბეგრავს.
- არჩეულ წელს ინდონეზიაში იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით — ინდონეზიის საგადასახადო რეზიდენტი ხართ ჩასვლის დღიდან, მაშინაც კი, თუ იქ 184 დღეზე ნაკლები გაატარეთ (Pasal 2 ayat (3) huruf a angka 3 UU PPh). დასკვნა სავარაუდოა: განზრახვა დოკუმენტებით უნდა დადასტურდეს — KITAP, VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით, ხელშეკრულება ან საცხოვრებლის ქირავნობა 183 დღეზე მეტი ვადით, ოჯახის გადასვლა (Pasal 2 ayat (4) PMK 18/PMK.03/2021). რეზიდენტი ხართ წლის იმ ნაწილში, რომელიც ჩასვლიდან იწყება (Pasal 2A UU PPh).
- თქვენ ინდონეზიის მოქალაქე ხართ, რომელიც აღარ ცხოვრობს ინდონეზიაში, მაგრამ არ გაქვთ ინდონეზიის საგადასახადო სამსახურის (DJP) ცნობა „Surat Keterangan WNI Memenuhi Persyaratan Menjadi Subjek Pajak Luar Negeri“. PER-23/PJ/2025-ის (Pasal 6 ayat (1) huruf c, Pasal 7 ayat (2) და (4)) და PMK 18/PMK.03/2021-ის (Pasal 3) მიხედვით, საზღვარგარეთ მყოფი მოქალაქე არარეზიდენტი ხდება მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ყველა პირობას შეასრულებს, მათ შორის ამ ცნობას მიიღებს; მანამდე DJP ინდონეზიის რეზიდენტად მიგიჩნევთ — წლიური დეკლარაციით (SPT Tahunan) და მსოფლიო შემოსავლის დაბეგვრით. ეს დასკვნა სადავოა: UU PPh-ის Pasal 2 ayat (4) huruf a არარეზიდენტად მიიჩნევს პირს, რომელიც ინდონეზიაში არ ცხოვრობს. თუ საქართველოც რეზიდენტად მიგიჩნევთ, ორივე ქვეყანას შეუძლია რეზიდენტად დაგბეგროთ: საქართველოსა და ინდონეზიას შორის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმება არ არის. ინდონეზიის რეზიდენტობის შესაწყვეტად DJP-ს წარუდგინეთ განცხადება საქართველოს შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობით ინგლისურ ენაზე (თუ ცნობა მხოლოდ ქართულადაა — თარგმანით) და რეზიდენტობის პერიოდის გადასახადები გადაიხადეთ; DJP-ის ცნობის გაცემის შემდეგ არარეზიდენტი ხართ ინდონეზიიდან გამგზავრების დღიდან (PER-23/PJ/2025-ის Pasal 8).
როდის ხართ არარეზიდენტი
- Pasal 2 ayat (3) UU PPh-ის არცერთ კრიტერიუმს არ აკმაყოფილებთ — ინდონეზიის არარეზიდენტი ხართ. ინდონეზიას შეუძლია მხოლოდ ინდონეზიური შემოსავლის დაბეგვრა, ძირითადად 20 %-ით ბრუტო თანხიდან, რომელსაც გადამხდელი აკავებს (Pasal 26 UU PPh); საქართველოსა და ინდონეზიას შორის შეთანხმება, რომელიც ამ განაკვეთს შეამცირებდა, არ არის.
- თქვენი პასუხებით, სავარაუდოდ, ინდონეზიის არარეზიდენტი ხართ, მაგრამ კითხვებზე ცხოვრების, ინტერესების ცენტრისა ან იქ ცხოვრების განზრახვის შესახებ უპასუხეთ „არ ვარ დარწმუნებული“ ან „თანაბრად“. ამ კრიტერიუმებიდან ნებისმიერი რეზიდენტად გაქცევთ დღეების მიუხედავად, ამიტომ შეამოწმეთ დოკუმენტები: ბინადრობის ნებართვა (KITAP, ITAS), ხელშეკრულებები, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება.
- ინდონეზიის საგადასახადო სამსახურმა გაგიცათ ცნობა, რომ, როგორც ინდონეზიის მოქალაქე, არარეზიდენტის პირობებს აკმაყოფილებთ, ამიტომ ინდონეზიის არარეზიდენტი ხართ გასვლის დღიდან (Pasal 2 ayat (4) huruf c UU PPh, Pasal 3–6 PMK 18/PMK.03/2021). ინდონეზია მხოლოდ ინდონეზიურ შემოსავალს ბეგრავს არარეზიდენტების წესებით. სტატუსი მოქმედებს, სანამ პირობები სრულდება: თუ კვლავ გაატარებთ ინდონეზიაში 183 დღეზე მეტს 12 თვის განმავლობაში, რეზიდენტი გახდებით.
სად განსხვავდება ინდონეზიის კანონმდებლობა ქართული წესებისგან
- კოლიზია: 183 დღეზე მეტი ინდონეზიაში და 183 დღე საქართველოში. ინდონეზია რეზიდენტად გთვლით, რადგან 12 თვის განმავლობაში იქ 183 დღეზე მეტი გაატარეთ; საქართველო — თუ ნებისმიერ უწყვეტ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, საქართველოში 183 დღე ან მეტი იმყოფებოდით (34-ე მუხლი). ორივე კრიტერიუმი ერთსა და იმავე წელს შეიძლება შესრულდეს — მაგალითად, გადასვლის წელს: იანვრიდან ივლისამდე 183 დღე საქართველოში, ხოლო ივლისიდან მომდევნო წლის თებერვლამდე ინდონეზიაში (ინდონეზია რეზიდენტად ჩასვლის დღიდან გთვლით). შეთანხმება არ არის, ამიტომ ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი რჩებით: ინდონეზია მსოფლიო შემოსავალს ბეგრავს, მათ შორის, საქართველოში გამომუშავებულს, და ქართულ გადასახადს Pasal 24-ით ჩაითვლის; საქართველო მხოლოდ საქართველოში არსებული წყაროს შემოსავალს ბეგრავს.
- კოლიზია: ინდონეზია რეზიდენტად 183 დღის გარეშეც გთვლით. ინდონეზია რეზიდენტად გთვლით დღეების მიუხედავად, თუ იქ ცხოვრობთ საცხოვრებელში, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეგიძლიათ სარგებლობა, ან ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას ეწევით, თუ ინდონეზია თქვენი ძირითადი საქმიანობის ცენტრია ან თუ არჩეულ წელს იქ ცხოვრების განზრახვით იმყოფებოდით (KITAP, ITAS ან VITAS 183 დღეზე მეტი ვადით, ხელშეკრულება ან საცხოვრებლის ქირა 183 დღეზე მეტი ვადით, ოჯახის გადასვლა); სტატუსი ჩასვლის დღიდან მოქმედებს. საქართველოსთვის საცხოვრებელს, ოჯახს და ბინადრობის ნებართვას მნიშვნელობა არ აქვს — მხოლოდ საქართველოში ყოფნის დღეებს (ან ფინანსთა მინისტრის წესით მინიჭებულ სტატუსს). შეთანხმება არ არის, ამიტომ „მუდმივი საცხოვრებლის“ ტესტი არ გამოიყენება და ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი რჩებით.
კიდევ რა უნდა იცოდეთ
- საქართველოსა და ინდონეზიას შორის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმება არ არის. ინდონეზია არ არის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შეთანხმებების ნუსხაში, საქართველო კი — ინდონეზიის საგადასახადო სამსახურის (DJP) ნუსხაში. შედეგად: ორმაგ რეზიდენტობას ვერაფერი წყვეტს — ინდონეზიური წესი, რომლის მიხედვითაც ორმაგ რეზიდენტობას შეთანხმება წყვეტს (Pasal 11 PER-23/PJ/2025), აქ არ გამოიყენება და თითოეული სახელმწიფო თავის კანონს იყენებს; ინდონეზიის 20 %-იანი დაკავება (Pasal 26 UU PPh) არ მცირდება და DGT ფორმა არ გამოიყენება; მოკლე მივლინებების ხელფასის 183-დღიანი გათავისუფლება არ არსებობს; ურთიერთშეთანხმების პროცედურა არ არის. ორმაგ დაბეგვრას შიდა ნორმები ამსუბუქებს: ინდონეზია თავის რეზიდენტს უცხოურ გადასახადს ჩაითვლის (Pasal 24 UU PPh — შეთანხმება საჭირო არ არის), საქართველო კი რეზიდენტ ფიზიკურ პირს უცხოური წყაროს შემოსავალს არ უბეგრავს.
- ორივე სახელმწიფოს რეზიდენტი: რომელი შემოსავალი იბეგრება ორჯერ. საქართველო უცხოური წყაროს შემოსავალს რეზიდენტ ფიზიკურ პირს არ უბეგრავს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი), ამიტომ ინდონეზიური და მესამე ქვეყნების შემოსავალი მხოლოდ ინდონეზიაში იბეგრება. ორჯერ იბეგრება საქართველოში არსებული წყაროს შემოსავალი — საქართველოში შესრულებული სამუშაოს ხელფასი, საქართველოდან გაწეული მომსახურება, ქართული დივიდენდი, პროცენტი და ქირა: საქართველო მას თავისი განაკვეთებით ბეგრავს, ინდონეზია კი მსოფლიო შემოსავალში ითვალისწინებს. ინდონეზია ქართულ გადასახადს ჩაითვლის ამ შემოსავალზე ინდონეზიური გადასახადის ფარგლებში (Pasal 24), მაგრამ წყაროს თავისი წესით ადგენს: მომსახურებისა და სამუშაოს ანაზღაურების წყარო ის სახელმწიფოა, სადაც გადამხდელია (Pasal 24 ayat (3) huruf d). ამიტომ, თუ საქართველოდან ინდონეზიელი დამსაქმებლისთვის ან დამკვეთისთვის მუშაობთ, ინდონეზიისთვის ეს ინდონეზიური შემოსავალია და ქართულ გადასახადს არ ჩაითვლის — შემოსავალი ორჯერ იბეგრება. საქართველო ინდონეზიურ გადასახადს არ ჩაითვლის (124-ე მუხლი მხოლოდ საწარმოებს ეხება).
- როგორ ითვლის დღეებს ინდონეზია და როგორ — საქართველო. ინდონეზიის ზღვარია 183 დღეზე მეტი — ანუ 184 დღე ან მეტი — ჩასვლის დღიდან 12 თვის განმავლობაში, ზედიზედ ან წყვეტილად; დღის ნებისმიერი ნაწილი სრულ დღედ ითვლება. საქართველო ითვლის 183 დღეს ან მეტს ნებისმიერ უწყვეტ 12 კალენდარულ თვეში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება, და საქართველოში ყოფნას უმატებს საზღვარგარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად გატარებულ დღეებს (34-ე მუხლი) — ასეთი დღეები ინდონეზიისთვის, თუ იქ გაატარეთ, ინდონეზიაში ყოფნის დღეებია. ზუსტად 183 დღით საქართველოს რეზიდენტი ხდებით, ინდონეზიის კი — არა. ინდონეზიაში რეზიდენტობის დაწყებისას ან დასრულებისას წლის შუაში რეზიდენტი მხოლოდ წლის ამ ნაწილში ხართ (Pasal 2A UU PPh); საქართველო სტატუსს მთელ წელზე ადგენს. აწარმოეთ მოგზაურობების აღრიცხვა ორივე დათვლისთვის.
- ინდონეზიის რეზიდენტი მსოფლიო შემოსავალზე იხდის გადასახადს. ინდონეზიის რეზიდენტი გადასახადს ინდონეზიისა და საზღვარგარეთის შემოსავალზე იხდის შკალით 5 %-დან (60 მლნ რუპიამდე) 35 %-მდე (5 მლრდ რუპიაზე მეტი) და წლიურ დეკლარაციას (SPT Tahunan) მომდევნო წლის 31 მარტამდე Coretax-ით წარადგენს. უცხოური გადასახადი ამ შემოსავალზე ინდონეზიური გადასახადის ფარგლებში ჩაითვლება, შეთანხმების გარეშეც (Pasal 24). ინდონეზიაში მიწისა და შენობების გაყიდვა (2,5 %), იჯარა (10 %) და დეპოზიტების პროცენტი (20 %) საბოლოო გადასახადით იბეგრება ბრუტო თანხიდან — რეზიდენტებისთვისაც და არარეზიდენტებისთვისაც. საქართველოსგან განსხვავებით, რომელიც რეზიდენტს მხოლოდ ქართული წყაროს შემოსავალს უბეგრავს, ინდონეზიის რეზიდენტობა ნიშნავს, რომ დაიბეგრება თქვენი ქართული და მესამე ქვეყნების შემოსავალიც.
- უცხოელი სპეციალისტები: 4 წელი გადასახადი მხოლოდ ინდონეზიურ შემოსავალზე. უცხოელს, რომელიც ინდონეზიის რეზიდენტი გახდა და განსაზღვრული კვალიფიკაცია აქვს (უცხოელი მუშაკი შრომის სამინისტროს ნუსხის თანამდებობაზე ან უცხოელი მკვლევარი მეცნიერების, ტექნოლოგიების ან მათემატიკის სფეროში — სერტიფიკატით, დიპლომით ან არანაკლებ 5 წლის გამოცდილებით და ცოდნის გადაცემის ვალდებულებით), შეუძლია რეზიდენტობის პირველი 4 საგადასახადო წლის განმავლობაში გადასახადი მხოლოდ ინდონეზიურ შემოსავალზე გადაიხადოს. საჭიროა განცხადება DJP-ში Coretax-ით და ბოლო 2 წლის წარდგენილი დეკლარაციები. რეჟიმი იკარგება, თუ უცხოურ შემოსავალზე შეთანხმებით სარგებლობთ; საქართველოსა და ინდონეზიას შორის შეთანხმება არ არის, ამიტომ ქართული შემოსავლის მიმართ ეს შეზღუდვა არ წარმოიშობა. 4 წელი რეზიდენტობის პირველი დღიდან აითვლება და ინდონეზიიდან გასვლისას არ ჩერდება.
- ინდონეზიაში მუშაობა საქართველოს რეზიდენტად. ინდონეზიაში ფიზიკურად შესრულებული სამუშაოს ხელფასი ინდონეზიური წყაროა: თუ ინდონეზიის რეზიდენტი არ ხართ, ინდონეზიელი გადამხდელი 20 %-ს ბრუტო თანხიდან აკავებს (Pasal 26 UU PPh); თუ რეზიდენტი ხართ — 5–35 %-იანი შკალით იბეგრება. შეთანხმება არ არის, ამიტომ 183-დღიანი გათავისუფლება არ არსებობს: ინდონეზიაში ნამუშევარი დღეების ხელფასი, რაც არ უნდა ცოტა იყოს, იქ იბეგრება. საქართველოში საზღვარგარეთ შესრულებული სამუშაოს ხელფასი უცხოური წყაროს შემოსავალია და რეზიდენტი ფიზიკური პირისთვის გათავისუფლებულია (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი, 104-ე მუხლი), ამიტომ ამ ხელფასზე მხოლოდ ინდონეზიურ გადასახადს გადაიხდით. შეინახეთ ინდონეზიური დაკავების ცნობები (bukti potong).
- საქართველოდან დისტანციური მუშაობა ინდონეზიელი დამკვეთებისთვის. საქართველოდან ფიზიკურად შესრულებული სამუშაო და მომსახურება ქართული წყაროს შემოსავალია (104-ე მუხლი): ხელფასი 20 %-ით იბეგრება, ინდივიდუალური მეწარმის მომსახურება მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %-ით. ინდონეზიის კანონი 20 %-იან დაკავებას მომსახურების, სამუშაოსა და საქმიანობის ანაზღაურებაზე გადამხდელს — ინდონეზიის რეზიდენტს — უკავშირებს და მომსახურების გაწევის ადგილს არ მოითხოვს (Pasal 26 ayat (1) huruf d UU PPh), ამიტომ ინდონეზიელმა დამკვეთმა ან დამსაქმებელმა შეიძლება საქართველოდან გაწეული მომსახურების ანაზღაურებიდანაც 20 % დააკავოს. შეთანხმება, რომელიც ასეთ დაკავებას გამორიცხავდა, არ არის, ხოლო საქართველო ინდონეზიურ გადასახადს არ ჩაითვლის (124-ე მუხლი მხოლოდ საწარმოებს ეხება) — ორმაგი დაბეგვრა რეალურია. ხელშეკრულების დადებამდე გაარკვიეთ, აპირებს თუ არა დამკვეთი დაკავებას, და გაითვალისწინეთ ის ფასში.
- ინდონეზიური პასიური შემოსავალი საქართველოს რეზიდენტისთვის: საბოლოო გადასახადი წყაროსთან. ინდონეზიური კომპანიის დივიდენდზე, პროცენტზე, როიალტიზე, პენსიასა და მოძრავი ქონების ქირაზე ინდონეზია არარეზიდენტს 20 %-ს ბრუტო თანხიდან აკავებს (Pasal 26); ინდონეზიაში მიწისა და შენობების იჯარაზე — 10 %, გაყიდვაზე — 2,5 %, დეპოზიტების პროცენტზე — 20 % (საბოლოო გადასახადები). შეთანხმება არ არის, ამიტომ განაკვეთები არ მცირდება და დაკავებული გადასახადის დაბრუნება შეუძლებელია. საქართველოში ეს უცხოური წყაროს შემოსავალია და რეზიდენტისთვის გათავისუფლებულია, ამიტომ ინდონეზიური გადასახადი საბოლოოა და საქართველოში მეორე გადასახადი არ არის.
- მცირე ბიზნესის 1 %-იანი გადასახადი და ინდონეზიის რეზიდენტობა. თუ ინდონეზიის რეზიდენტი ხართ და საქართველოში მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ინდივიდუალური მეწარმე ხართ, საქართველო საქართველოში არსებული წყაროს შემოსავალს 1 %-ით (500 000 ლარის ზემოთ — 3 %-ით) ბეგრავს, ინდონეზია კი მსოფლიო შემოსავალს — 5–35 %-იანი შკალით. ინდონეზია საზღვარგარეთ გადახდილ საშემოსავლო გადასახადს ჩაითვლის (Pasal 24); საქართველოში 1 % საშემოსავლო გადასახადის სპეციალური რეჟიმია (84–93-ე მუხლები), რაც ჩათვლის სასარგებლო არგუმენტია, მაგრამ DJP-ის პოზიცია ამ გადასახადზე არ მოგვიძიებია. გარდა ამისა, ინდონეზია მომსახურების შემოსავლის წყაროდ დამკვეთის სახელმწიფოს მიიჩნევს (Pasal 24 ayat (3) huruf d): ქართულ გადასახადს ჩაითვლის მხოლოდ ქართველი დამკვეთების შემოსავალზე, ხოლო ინდონეზიელი ან მესამე ქვეყნების დამკვეთების შემოსავალზე — არა. ჩათვლა გარანტირებული არ არის.
- პენსიები: შეთანხმების გარეშე თითოეული სახელმწიფო თავის კანონს იყენებს. შეთანხმების გარეშე არ არსებობს წესი, რომელიც პენსიას ერთ სახელმწიფოს მიაკუთვნებს. საქართველო არ ბეგრავს სახელმწიფო პენსიას და დაგროვებითი საპენსიო სქემის პენსიას (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ და „ბ³“ ქვეპუნქტები), ხოლო უცხოურ პენსიას რეზიდენტისთვის — როგორც უცხოური წყაროს შემოსავალს. ინდონეზია რეზიდენტს ინდონეზიურ და უცხოურ პენსიებს უბეგრავს, მათ შორის, ქართულს, და უცხოურ გადასახადს ჩაითვლის; არარეზიდენტს — მხოლოდ ინდონეზიურს: ინდონეზიელი გადამხდელი პენსიიდან 20 %-ს ბრუტო თანხიდან აკავებს (Pasal 26). საქართველოს რეზიდენტისთვის ეს ინდონეზიური გადასახადი საბოლოოა.
- ინდონეზიის მოქალაქეები: არარეზიდენტობას DJP-ის ცნობა ადასტურებს. ინდონეზიის მოქალაქე, რომელიც საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს ცხოვრობს, ინდონეზიის არარეზიდენტი ხდება, როცა საზღვარგარეთ მუდმივად ცხოვრობს და არა ტრანზიტით, სხვა სახელმწიფოს საგადასახადო რეზიდენტია, ინდონეზიაში ყველა გადასახადი გადაიხადა და DJP-ისგან ცნობა მიიღო («Surat Keterangan WNI Memenuhi Persyaratan Menjadi Subjek Pajak Luar Negeri»). განცხადებისთვის საჭიროა სხვა სახელმწიფოს ინგლისურენოვანი რეზიდენტობის ცნობა, რომლის მოქმედების ვადა განცხადებამდე არაუადრეს 6 თვით ადრე ამოიწურა: საქართველოში — შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობა (თუ ის მხოლოდ ქართულადაა — ინგლისური თარგმანით); ის კი მხოლოდ მაშინ გაიცემა, როცა საქართველოში 12-თვიან პერიოდში 183 დღეს დააგროვებთ. DJP 30 დღეში იღებს გადაწყვეტილებას, ხოლო პასუხის გარეშე განცხადება მიღებულად ითვლება. წასვლამდე შეგიძლიათ გადამხდელის სტატუსის „nonefektif“-ად (არააქტიურად) გამოცხადება მოითხოვოთ.
- რეზიდენტობის ცნობები. შეთანხმების გარეშე რეზიდენტობის ცნობა არც ერთ სახელმწიფოში დაკავებულ გადასახადს არ ამცირებს — ის მხოლოდ საგადასახადო რეზიდენტობის მტკიცებულებაა. ინდონეზიის რეზიდენტობის ცნობა (Surat Keterangan Domisili), რომელსაც DJP Coretax-ით გასცემს, შეთანხმების მქონე სახელმწიფოში შეთანხმებით სარგებლობისთვისაა განკუთვნილი (PMK 112/2025); საქართველოში ინდონეზიის რეზიდენტობის დასადასტურებლად ბინადრობის ნებართვები (KITAP, ITAS) და ინდონეზიური დეკლარაციებიც გამოდგება. საქართველოს რეზიდენტობის ცნობას (N4 ფორმა) შემოსავლების სამსახური ყოველი წლისთვის გასცემს; ის საჭიროა, კერძოდ, ინდონეზიის მოქალაქისთვის DJP-ში არარეზიდენტობის დასადასტურებლად. ინდონეზიაში ქართული გადასახადის ჩასათვლელად შეინახეთ ქართული დაკავებისა და გადახდის დოკუმენტები; საქართველო ინდონეზიურ გადასახადს არ ჩაითვლის, ამიტომ ინდონეზიური ცნობები საქართველოში მხოლოდ შემოსავლის წყაროს დასადასტურებლად გამოგადგებათ.
- გადასვლის წელი: ინდონეზია წელს ყოფს, საქართველო — არა. ინდონეზიაში რეზიდენტის ვალდებულებები ჩასვლის დღიდან ან ცხოვრების განზრახვის გაჩენიდან იწყება და საბოლოოდ წასვლის დღეს მთავრდება; ეს ნაწილი საგადასახადო წელს ცვლის (Pasal 2A UU PPh), ხოლო დეკლარაცია წლის ნაწილისთვის მისი დასრულებიდან 3 თვეში წარედგინება. საქართველო რეზიდენტობას მთელ კალენდარულ წელზე ადგენს და წელს არ ყოფს. შეთანხმების გარეშე იმ თვეებზე, როცა ორივე სახელმწიფო რეზიდენტად გთვლით, tie-breaker არ არსებობს. გასვლის გადასახადი ფიზიკური პირებისთვის არც საქართველოს აქვს და არც ინდონეზიას; საქართველოდან წასვლისას დეკლარაცია მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგინეთ, თუ შემოსავალი წყაროსთან არ დაიბეგრა (153-ე მუხლი).
- სოციალური დაზღვევა: საქართველოსა და ინდონეზიას შორის შეთანხმება არ არის. საქართველოსა და ინდონეზიას შორის სოციალური დაზღვევის შეთანხმება არ არის: სადაზღვევო პერიოდები არ ჯამდება და დროებით მივლინებულის ცნობა, რომელიც ერთ-ერთ ქვეყანაში შენატანებისგან გაგათავისუფლებდათ, არ არსებობს. ინდონეზიის კანონით ყველა პირი, მათ შორის, უცხოელი, რომელიც ინდონეზიაში არანაკლებ 6 თვე მუშაობს, BPJS-ის სავალდებულო მონაწილეა და დამსაქმებელი მას არეგისტრირებს (UU 24/2011-ის მე-14 და მე-15 მუხლები). საქართველოს დაგროვებითი პენსია საქართველოს მოქალაქეებსა და მუდმივი ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელებზე ვრცელდება, საგადასახადო რეზიდენტობის მიუხედავად. სოციალური შენატანები საგადასახადო რეზიდენტობაზე არ არის დამოკიდებული.
როგორ წყდება ორმაგი რეზიდენტობა
საქართველოსა და ამ სახელმწიფოს შორის ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმება არ მოქმედებს.
ტერმინები, რომლებსაც ინდონეზიაში შეხვდებით
- UU PPh
- ინდონეზიის კანონი საშემოსავლო გადასახადის შესახებ (UU 7/1983, ცვლილებებით); რეზიდენტობის კრიტერიუმები — Pasal 2
- subjek pajak dalam negeri
- ინდონეზიის საგადასახადო რეზიდენტი; არარეზიდენტი — subjek pajak luar negeri
- DJP (Direktorat Jenderal Pajak)
- ინდონეზიის საგადასახადო სამსახური; გადასახადები Coretax სისტემით იხდება და დეკლარირდება
- KITAS / KITAP
- ინდონეზიაში დროებითი / მუდმივი ბინადრობის ნებართვა; 183 დღეზე მეტი ვადით — ინდონეზიაში ცხოვრების განზრახვის მტკიცებულება
- SPT Tahunan
- წლიური საშემოსავლო დეკლარაცია; ფიზიკური პირები მომდევნო წლის 31 მარტამდე წარადგენენ
- PPh Pasal 26
- 20 %-იანი საბოლოო გადასახადი ბრუტო თანხიდან, რომელსაც ინდონეზიელი გადამხდელი არარეზიდენტისთვის გადახდილ დივიდენდს, პროცენტს, როიალტის, მომსახურების ანაზღაურებას და პენსიას აკავებს
კითხვები
როგორ ითვლის ინდონეზია 183 დღეს?
ზღვარია 183 დღეზე მეტი — ანუ 184 დღე ან მეტი — ჩასვლის დღიდან 12 თვის განმავლობაში, ზედიზედ ან წყვეტილად; დღის ნებისმიერი ნაწილი სრულ დღედ ითვლება. ეს 12 თვე კალენდარულ წელს არ ემთხვევა. საქართველო ითვლის 183 დღეს ან მეტს ნებისმიერ 12-თვიან პერიოდში, რომელიც არჩეულ წელს მთავრდება. მაგრამ ინდონეზია რეზიდენტად დღეების გარეშეც გაქცევთ — თუ იქ საკუთარ ან ნაქირავებ საცხოვრებელში ცხოვრობთ ან ცხოვრების განზრახვით ჩახვედით (KITAP, ITAS, ხელშეკრულება ან ქირავნობა 183 დღეზე მეტი ვადით).
საქართველოდან დისტანციურად ვმუშაობ ინდონეზიელი კომპანიისთვის. სად ვიხდი გადასახადს?
საქართველოში შესრულებული სამუშაო ქართული წყაროს შემოსავალია: ხელფასი 20 %-ით იბეგრება, მომსახურება მცირე ბიზნესის სტატუსით — 1 %-ით. ინდონეზიის კანონი 20 %-იან დაკავებას მომსახურების ანაზღაურებაზე ინდონეზიელ გადამხდელს უკავშირებს და მომსახურების ადგილს არ მოითხოვს, ამიტომ დამკვეთმა შეიძლება 20 % დააკავოს. შეთანხმება არ არის, ხოლო საქართველო ინდონეზიურ გადასახადს არ ჩაითვლის — ორმაგი დაბეგვრის რისკი რეალურია, ამიტომ ეს საკითხი ხელშეკრულების დადებამდე გაარკვიეთ.
ინდონეზიის მოქალაქე ვარ და საქართველოში ვცხოვრობ. როგორ შევწყვიტო ინდონეზიის რეზიდენტობა?
ინდონეზიის მოქალაქე არარეზიდენტი ხდება, როცა საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტს ცხოვრობს, მუდმივად ცხოვრობს საზღვარგარეთ, სხვა სახელმწიფოს საგადასახადო რეზიდენტია, ინდონეზიაში ყველა გადასახადი გადაიხადა და DJP-ისგან შესაბამისი ცნობა მიიღო. განცხადებას დაურთეთ საქართველოს შემოსავლების სამსახურის რეზიდენტობის ცნობა ინგლისურ ენაზე (ან ინგლისური თარგმანით). ცნობის მიღებამდე ინდონეზიამ შეიძლება კვლავ რეზიდენტად მიგიჩნიოთ და მსოფლიო შემოსავალი დაგიბეგროთ.
წყაროები
კანონმდებლობა და ოფიციალური განმარტებები
- Pasal 2 ayat (3) huruf a, ayat (4) UU PPh (UU 7/1983, UU 6/2023-ის 111-ე მუხლის რედაქციით) — ინდონეზიის საგადასახადო რეზიდენტი (subjek pajak dalam negeri) არის ფიზიკური პირი — ინდონეზიის მოქალაქე ან უცხოელი, რომელიც: 1) ინდონეზიაში ცხოვრობს (bertempat tinggal); 2) ინდონეზიაში 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფება; ან 3) საგადასახადო წელს ინდონეზიაში იმყოფება და იქ ცხოვრების განზრახვა აქვს. არარეზიდენტია პირი, რომელიც ინდონეზიაში არ ცხოვრობს; უცხოელი, რომელიც ინდონეზიაში 12 თვის განმავლობაში არაუმეტეს 183 დღე იმყოფება; ინდონეზიის მოქალაქე, რომელიც საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფება და ფინანსთა სამინისტროს მიერ დადგენილ პირობებს აკმაყოფილებს.
- Penjelasan Pasal 2 ayat (3) huruf a UU PPh — 183 დღეზე მეტი არ არის აუცილებელი, რომ ზედიზედ იყოს: ითვლება ინდონეზიაში ყოფნის ყველა დღე ჩამოსვლის დღიდან 12 თვის განმავლობაში. აქვს თუ არა პირს ინდონეზიაში ცხოვრების განზრახვა, გარემოებების მიხედვით ფასდება.
- Pasal 2 PMK 18/PMK.03/2021 — „ინდონეზიაში ცხოვრობს“ პირი, რომელიც: ა) ცხოვრობს ინდონეზიაში ისეთ ადგილას, რომლითაც ნებისმიერ დროს შეუძლია სარგებლობა, რომელიც მას ეკუთვნის, ნაქირავებია ან სარგებლობაში აქვს გადაცემული და დროებითი გაჩერების ადგილი არ არის; ბ) ინდონეზიაში აქვს ძირითადი საქმიანობის ცენტრი — პირადი, სოციალური, ეკონომიკური ან/და ფინანსური საქმეები; ან გ) ინდონეზიაში ეწევა ჩვეულებრივ ყოველდღიურ ცხოვრებას (მათ შორის, საქმიანობა და ჰობი). 183 დღე 12 თვის განმავლობაში ითვლება — ზედიზედ ან წყვეტილად, დღის ნაწილი სრულ დღედ. ცხოვრების განზრახვას ადასტურებს: KITAP; VITAS ან ITAS 183 დღეზე მეტი ვადით; ინდონეზიაში სამუშაოს, ბიზნესის ან სხვა საქმიანობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით; სხვა დოკუმენტები, მაგალითად, საცხოვრებლის ქირავნობის ხელშეკრულება 183 დღეზე მეტი ვადით ან ოჯახის გადასვლის დოკუმენტები.
- Pasal 2 ayat (4) huruf c UU PPh; Pasal 3–6 PMK 18/PMK.03/2021; Pasal 6–8 PER-23/PJ/2025 — ინდონეზიის მოქალაქე არარეზიდენტი ხდება, თუ საზღვარგარეთ 12 თვის განმავლობაში 183 დღეზე მეტ ხანს იმყოფება და საფეხურებრივად აკმაყოფილებს პირობებს: საზღვარგარეთ მუდმივად ცხოვრობს და არა ტრანზიტით; თუ ინდონეზიაში საცხოვრებელი შეინარჩუნა — ძირითადი საქმიანობის ცენტრი საზღვარგარეთ აქვს (ოჯახი, შემოსავლის წყაროები, ორგანიზაციების წევრობა); თუ ცენტრიც ინდონეზიაშია — ყოველდღიურ ცხოვრებას საზღვარგარეთ ეწევა. სავალდებულო პირობები: სხვა სახელმწიფოს საგადასახადო რეზიდენტობა (ინგლისურენოვანი ცნობა, რომლის მოქმედების ვადა განცხადებამდე არაუადრეს 6 თვით ადრე ამოიწურა), რეზიდენტობის პერიოდის გადასახადების გადახდა და DJP-ის ცნობა «Surat Keterangan WNI Memenuhi Persyaratan Menjadi Subjek Pajak Luar Negeri» (გადაწყვეტილება — 30 დღემდე; პასუხის გარეშე განცხადება მიღებულად ითვლება). ასეთი მოქალაქე ინდონეზიიდან საბოლოოდ წასულად ითვლება და არარეზიდენტია გასვლის დღიდან.
- PER-23/PJ/2025 (09.12.2025), Pasal 3, 4, 11 — ინდონეზიის საგადასახადო სამსახურის (DJP) განმარტება რეზიდენტობის კრიტერიუმებს იმეორებს და აზუსტებს: „ინდონეზიაში ყოფნა“ ნიშნავს მის ტერიტორიაზე ფიზიკურად ყოფნას; რეზიდენტი გადამხდელი ხდება, როცა მისი შემოსავალი დაუბეგრავ მინიმუმს აღემატება; თუ პირი ინდონეზიისაც და ისეთი სახელმწიფოს რეზიდენტიცაა, რომელთანაც ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებაა დადებული, მის სტატუსს ეს შეთანხმება განსაზღვრავს (Pasal 11).
- Pasal 2A ayat (1), (6) UU PPh (UU 10/1994-ის რედაქციით) — რეზიდენტის ვალდებულებები იწყება, როცა პირი იბადება, ჩადის ინდონეზიაში ან იქ ცხოვრების განზრახვა უჩნდება, და მთავრდება გარდაცვალებით ან ინდონეზიიდან საბოლოოდ წასვლით. თუ ისინი საგადასახადო წლის მხოლოდ ნაწილს მოიცავს, ეს ნაწილი საგადასახადო წელს ცვლის.
- Pasal 4 ayat (1), Pasal 17 ayat (1) huruf a UU PPh (UU 7/2021 «HPP»-ის რედაქციით) — რეზიდენტი გადასახადს ინდონეზიისა და საზღვარგარეთის შემოსავალზე იხდის შკალით (2022 საგადასახადო წლიდან): 5 % — 60 მლნ რუპიამდე (IDR); 15 % — 60–250 მლნ; 25 % — 250–500 მლნ; 30 % — 500 მლნ – 5 მლრდ; 35 % — 5 მლრდ IDR-ზე მეტი. დაუბეგრავი მინიმუმი (PTKP) — წელიწადში 54 მლნ IDR თავად გადამხდელისთვის.
- Permenkumham 22/2023; PMK 82/2023 («ოქროს ვიზა») — „ოქროს ვიზა“ — ინდონეზიაში ცხოვრების ნებართვა 5–10 წლით ინვესტორებისთვის: კომპანიის დაფუძნება 2,5 მლნ აშშ დოლარის (5 წელი) ან 5 მლნ (10 წელი) ინვესტიციით, ან 350 ათასი (5 წელი) ან 700 ათასი აშშ დოლარის (10 წელი) განთავსება სახელმწიფო ობლიგაციებში, საჯარო კომპანიების აქციებში ან დეპოზიტებში. ცალკე საგადასახადო რეჟიმი არ არის; 183 დღეზე მეტი ვადის ბინადრობის ნებართვა ინდონეზიაში ცხოვრების განზრახვის მტკიცებულებაა.
- Pasal 26 ayat (1), (5) UU PPh (UU 6/2023-ის 111-ე მუხლის რედაქციით) — სახელმწიფო ორგანო, ინდონეზიის რეზიდენტი, ღონისძიების ორგანიზატორი, მუდმივი დაწესებულება ან უცხოური კომპანიის სხვა წარმომადგენლობა არარეზიდენტისთვის (გარდა მისი მუდმივი დაწესებულებისა ინდონეზიაში) გადახდილი დივიდენდიდან, პროცენტიდან, როიალტიდან, ქირიდან და ქონებით სარგებლობის სხვა შემოსავლიდან, მომსახურების, სამუშაოსა და საქმიანობის ანაზღაურებიდან, პრიზებიდან, პენსიიდან და სხვა პერიოდული გადახდებიდან 20 %-ს ბრუტო თანხიდან აკავებს; დაკავება საბოლოოა. კანონი დაკავებას გადამხდელს უკავშირებს და მომსახურების გაწევის ადგილს არ მოითხოვს. ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმებას შეუძლია განაკვეთის შემცირება.
- საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო — ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებების ნუსხა — ნუსხაში 58 შეთანხმებაა. სერვისის 30 ქვეყნიდან მოქმედებს შეთანხმებები უკრაინასთან, პოლონეთთან, ჩეხეთთან, რუმინეთთან, უნგრეთთან, თურქეთთან, ჩინეთთან, ინდოეთთან, იაპონიასთან, გერმანიასთან, ავსტრიასთან, საფრანგეთთან, ესპანეთთან, პორტუგალიასთან, იტალიასთან, სინგაპურთან, შვედეთთან, შვეიცარიასთან, გაერთიანებულ სამეფოსთან და ნიდერლანდთან. ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, კანადასთან, მექსიკასთან, ბრაზილიასთან, არგენტინასთან, ინდონეზიასთან, მალაიზიასთან, ტაივანთან, პაკისტანთან და ბანგლადეშთან შეთანხმება არ არის.
- DJP (Direktorat Jenderal Pajak) — Tax Treaty: ინდონეზიის ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმებების ნუსხა — ინდონეზიის საგადასახადო სამსახურის მიერ გამოქვეყნებული მოქმედი შეთანხმებების ნუსხა და ტექსტები; საქართველოსთან შეთანხმება ნუსხაში არ არის.
- Pasal 24 ayat (1)–(3) UU PPh (UU 36/2008-ის რედაქციით) — რეზიდენტის უცხოურ შემოსავალზე საზღვარგარეთ გადახდილი ან გადასახდელი საშემოსავლო გადასახადი იმავე საგადასახადო წლის ინდონეზიურ გადასახადში ჩაითვლება — არაუმეტეს ამ შემოსავალზე გამოთვლილი ინდონეზიური გადასახადისა. ამ ზღვრისთვის წყარო ასე განისაზღვრება: აქციებისა და ფასიანი ქაღალდების შემოსავალი — ემიტენტის სახელმწიფო; პროცენტი, როიალტი და მოძრავი ქონების ქირა — გადამხდელის სახელმწიფო; უძრავი ქონების ქირა და მისი გასხვისების ნამატი — ქონების ადგილმდებარეობის სახელმწიფო; მომსახურების, სამუშაოსა და საქმიანობის ანაზღაურება — სახელმწიფო, სადაც გადამხდელი (ან ის, ვისაც ხარჯი ეკისრება) იმყოფება; მუდმივი დაწესებულების შემოსავალი — სახელმწიფო, სადაც ის საქმიანობს. ჩათვლისთვის შეთანხმება საჭირო არ არის.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი და 104-ე მუხლი — გადასახადისაგან თავისუფლდება რეზიდენტი ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი (მათ შორის, სარგებელი), რომელიც არ განეკუთვნება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს (82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტი). საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს განეკუთვნება (104-ე მუხლი): საქართველოში დაქირავებით მუშაობით მიღებული შემოსავალი; საქართველოში მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი, მათ შორის, როცა მომსახურების გამწევი და მიმღები სხვადასხვა სახელმწიფოში არიან და გამწევი საქართველოს რეზიდენტია, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მომსახურება უცხო ქვეყანაში მისი მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ხორციელდება (პირველი ნაწილის „გ.ზ“ ქვეპუნქტი); რეზიდენტი იურიდიული პირისაგან მიღებული დივიდენდი; რეზიდენტის მიერ გადახდილი პროცენტი, როიალტი, პენსია ან სტიპენდია; საქართველოში არსებული უძრავი ქონებით მიღებული შემოსავალი და სხვა.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 34-ე მუხლი (2010 წლის 17 სექტემბრის №3591 კანონი) — საქართველოს რეზიდენტად მთელი მიმდინარე საგადასახადო (კალენდარული) წლის განმავლობაში ითვლება ფიზიკური პირი, რომელიც ფაქტობრივად იმყოფება საქართველოს ტერიტორიაზე 183 დღე ან მეტ ხანს ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის პერიოდში, რომელიც მთავრდება ამ საგადასახადო წელს, ან რომელიც ამ წლის განმავლობაში იმყოფებოდა უცხო ქვეყანაში საქართველოს სახელმწიფო სამსახურში (მე-2 ნაწილი). ფაქტობრივად ყოფნის დროს ემატება დრო, რომლითაც პირი გავიდა საქართველოს ფარგლების გარეთ სპეციალურად სამკურნალოდ, დასასვენებლად, მივლინებით ან სასწავლებლად (მე-3 ნაწილი); არ ითვლება საქართველოში ყოფნა დიპლომატიური ან საკონსულო სტატუსით, საერთაშორისო ორგანიზაციის თანამშრომლად ან უცხო ქვეყნის სახელმწიფო სამსახურში (საქართველოს მოქალაქის გარდა), ტრანზიტით, აგრეთვე სამკურნალოდ ან დასასვენებლად (მე-4 ნაწილი). დღედ ითვლება დღე, რომლის განმავლობაშიც პირი საქართველოში იმყოფებოდა, ყოფნის ხანგრძლივობის მიუხედავად (მე-5 ნაწილი). სტატუსი დგინდება ყოველი საგადასახადო პერიოდისთვის; დღეები, რომელთა მიხედვითაც პირი წინა პერიოდში ჩაითვალა რეზიდენტად, მომდევნო პერიოდში არ გაითვალისწინება (მე-8 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 124-ე მუხლი — საქართველოს ფარგლების გარეთ გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის უფლება აქვს საწარმოს — იმ შემოსავალზე, რომელიც საქართველოში არსებული წყაროდან არ არის მიღებული, და არა უმეტეს იმ თანხისა, რომელიც ამ მოგებაზე საქართველოში იქნებოდა დარიცხული. ფიზიკური პირისთვის უცხოეთში გადახდილი გადასახადის ცალმხრივ ჩათვლას კოდექსი არ ითვალისწინებს.
- PP 34/2016; PP 34/2017; PP 131/2000 — საბოლოო გადასახადები ბრუტო თანხიდან, რეზიდენტებისა და არარეზიდენტებისთვის ერთნაირი: მიწის ან/და შენობების გაყიდვა — 2,5 % (PP 34/2016); მიწის ან/და შენობების იჯარა — 10 % (PP 34/2017); ინდონეზიური ბანკების დეპოზიტებისა და შემნახველი ანგარიშების პროცენტი — 20 %, არარეზიდენტებისთვის — 20 % ან შეთანხმების განაკვეთი (PP 131/2000).
- Pasal 16 ayat (2), Pasal 169 ayat (1), Pasal 170 ayat (1) PMK 81/2024 — საგადასახადო ნომერი (NPWP): რეგისტრირებული მცხოვრებლებისთვის (penduduk) — მოსახლეობის რეესტრის აქტივირებული ნომერი (NIK); სხვებისთვის — DJP-ის მიერ მინიჭებული 16-ნიშნა ნომერი. ფიზიკური პირის წლიური დეკლარაცია (SPT Tahunan PPh) — საგადასახადო წლის დასრულებიდან არაუგვიანეს 3 თვისა (31 მარტი); წლის ნაწილისთვის — მისი დასრულებიდან არაუგვიანეს 3 თვისა. 01.01.2025-დან — Coretax სისტემით.
- Pasal 4 ayat (1a)–(1b) UU PPh (UU 7/2021 «HPP»-ის რედაქციით); Pasal 3–4 PP 55/2022; Pasal 442–447 PMK 81/2024 — უცხოელი, რომელიც ინდონეზიის რეზიდენტი გახდა, რეზიდენტობის პირველი დღიდან 4 საგადასახადო წლის განმავლობაში გადასახადს მხოლოდ ინდონეზიურ შემოსავალზე იხდის (მათ შორის, ინდონეზიაში შესრულებული სამუშაოს ანაზღაურებაზე, რომელიც საზღვარგარეთ გადაიხადეს), თუ აქვს სპეციალური კვალიფიკაცია: უცხოელი მუშაკი განსაზღვრულ თანამდებობაზე ან უცხოელი მკვლევარი მეცნიერების, ტექნოლოგიების ან მათემატიკის სფეროში (სერტიფიკატი, დიპლომი ან არანაკლებ 5 წლის გამოცდილება) და ცოდნის გადაცემის ვალდებულება. საჭიროა განცხადება DJP-ში Coretax-ით და ბოლო 2 წლის წარდგენილი დეკლარაციები. რეჟიმი არ ვრცელდება უცხოელზე, რომელიც ორმაგი დაბეგვრის შეთანხმებით სარგებლობს იმ სახელმწიფოსთან, საიდანაც უცხოურ შემოსავალს იღებს.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 84–93-ე მუხლები (მიკრო და მცირე ბიზნესი) — მიკრო ბიზნესი: ფიზიკური პირი დაქირავებული შრომის გამოყენების გარეშე, რომლის ერთობლივი შემოსავალი კალენდარულ წელს 30 000 ლარს არ აღემატება, საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება (84-ე, 86-ე მუხლები); დეკლარაცია — მომდევნო წლის 1 აპრილამდე (93-ე მუხლის პირველი ნაწილი). მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს (88-ე, 89-ე მუხლები): დასაბეგრი შემოსავალი — საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი ხელფასის გარდა — იბეგრება 1 %-ით, ხოლო თუ წლის ერთობლივი შემოსავალი 500 000 ლარს გადააჭარბებს — 3 %-ით (90-ე მუხლი); სტატუსი უქმდება, თუ შემოსავალი 500 000 ლარს ორი კალენდარული წლის განმავლობაში, თითოეულ წელს, აღემატება (89-ე მუხლი); დეკლარაციის წარდგენა და გადასახადის გადახდა — არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა (93-ე მუხლის 1¹ ნაწილი). მთავრობას შეუძლია ცალკეული საქმიანობის აკრძალვა ამ რეჟიმში (88-ე მუხლის მე-2 ნაწილი).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ და „ბ³“ ქვეპუნქტები — საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება სახელმწიფო პენსია, სახელმწიფო კომპენსაცია, სახელმწიფო სტიპენდია და ბიუჯეტიდან გაცემული დახმარებები („ბ“ ქვეპუნქტი), აგრეთვე დაგროვებით საპენსიო სქემაში განხორციელებული საპენსიო შენატანი, მასზე დარიცხული სარგებელი და ამ სქემიდან მიღებული პენსია („ბ³“ ქვეპუნქტი); შეცდომით ან ზედმეტად განხორციელებული შენატანის დაბრუნება, სქემიდან გასვლა და საქართველოს სამუდამოდ დატოვებისას საპენსიო აქტივების დაბრუნება 20 %-ით იბეგრება („ბ³.ა“–„ბ³.გ“ ქვეპუნქტები).
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 125-ე მუხლი; საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2011 წლის 28 დეკემბრის №633 ბრძანება ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შეთანხმებებით შეღავათების გამოყენებისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების შესახებ (matsne.gov.ge, კონსოლიდირებული 05.12.2024), 1–5 მუხლები — შეთანხმებით გათვალისწინებული შეღავათით სარგებლობისა და არარეზიდენტისთვის გადასახადის დაბრუნების წესს ადგენს ფინანსთა მინისტრი (125-ე მუხლი). შეღავათს გადახდის წყაროსთან ქართველი გადამხდელი იყენებს N1 ფორმით, ხოლო შეთანხმების განაკვეთზე მეტად დაკავებული გადასახადის დაბრუნებას არარეზიდენტი ითხოვს N2 ფორმით; ორივეს ერთვის მიმღების სახელმწიფოს უფლებამოსილი ორგანოს რეზიდენტობის ცნობა დამოწმებული ქართული თარგმანით (აპოსტილი ან ლეგალიზაცია არ მოითხოვება); საგადასახადო ორგანო გადაწყვეტილებას 30 კალენდარულ დღეში იღებს. საქართველოს რეზიდენტი რეზიდენტობის ცნობას N4 ფორმით იღებს, ან შემოსავლების სამსახური უცხო ქვეყნის ფორმას ადასტურებს (მე-5 მუხლი).
- Pasal 2, 4–5, 8–9 PMK 112/2025 — ინდონეზიის რეზიდენტი საგადასახადო რეზიდენტობის ცნობას (Surat Keterangan Domisili, SKD) ელექტრონულად, Coretax-ით იღებს: შესაბამის წელს რეზიდენტი უნდა იყოს, ჰქონდეს NPWP და წარდგენილი ჰქონდეს ბოლო წლიური დეკლარაცია; ცნობა ავტომატურად გაიცემა ცალ-ცალკე თითოეული სახელმწიფოსთვის, წლისა და შემოსავლის გადამხდელისთვის და გაცემის წლის 31 დეკემბრამდე მოქმედებს. ცნობა შეთანხმების მქონე სახელმწიფოში შეთანხმებით სარგებლობისთვისაა განკუთვნილი; არარეზიდენტი, რომ ინდონეზიელმა გადამხდელმა შეთანხმება გამოიყენოს, DGT ფორმას წარადგენს.
- საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 153-ე მუხლი — საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციას საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 1 აპრილამდე წარადგენენ: რეზიდენტი ფიზიკური პირები, რომელთა შემოსავალიც საქართველოში გადახდის წყაროსთან არ იბეგრება; არარეზიდენტი ფიზიკური პირები, თუ მათი საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი გადახდის წყაროსთან არ იბეგრება (პირველი ნაწილი). მეწარმე ფიზიკური პირი ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვეტისას დეკლარაციას 30 სამუშაო დღის ვადაში წარადგენს (მე-2 ნაწილი). პირს, რომელიც დეკლარაციის წარდგენას არ არის ვალდებული, შეუძლია წარადგინოს იგი გადასახადის გადაანგარიშებისა და დაბრუნების მოთხოვნით (მე-4 ნაწილი).
- Pasal 14, 15 ayat (1) UU 24/2011 (BPJS); Pasal 6 ayat (2) — ყველა პირი, მათ შორის, უცხოელი, რომელიც ინდონეზიაში არანაკლებ 6 თვე მუშაობს, სოციალური დაზღვევის პროგრამის სავალდებულო მონაწილეა (მე-14 მუხლი); დამსაქმებელი ვალდებულია, თავი და თავისი მუშაკები BPJS-ში დაარეგისტრიროს (მე-15 მუხლის პირველი პუნქტი). BPJS Kesehatan ჯანმრთელობის დაზღვევას ახორციელებს, BPJS Ketenagakerjaan — შრომითი უბედური შემთხვევების, სიბერის, საპენსიო და გარდაცვალების დაზღვევას (მე-6 მუხლი). ოფიციალური ინგლისური თარგმანი — peraturan.go.id; ინდონეზიური ტექსტი — peraturan.bpk.go.id/Details/39268.
- „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონის 1-ლი, მე-3 და 34¹ მუხლები — კანონი ვრცელდება საქართველოს მოქალაქეებზე, აგრეთვე უცხო ქვეყნის მოქალაქეებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირებზე, რომლებსაც საქართველოში მუდმივი ბინადრობის ნებართვა აქვთ. შენატანები: დამსაქმებელი — 2 % და დასაქმებული — 2 % დასაბეგრი ხელფასიდან; თვითდასაქმებული — 4 % (მონაწილეობა ნებაყოფლობითია); სახელმწიფო — 2 % წლიური შემოსავლიდან 24 000 ლარამდე და 1 % — 24 000-დან 60 000 ლარამდე. მონაწილეს, რომელმაც დაკარგა საქართველოს მოქალაქეობა ან მუდმივი ბინადრობის ნებართვა, შეუძლია ერთჯერადად მიიღოს თავისი საპენსიო აქტივები.
- Pasal 4 ayat (3) huruf f, Pasal 17 ayat (2c) UU PPh (UU 7/2021 «HPP»-ის რედაქციით) — ინდონეზიური კომპანიების დივიდენდი, რომელსაც რეზიდენტი ფიზიკური პირი იღებს, გათავისუფლებულია, თუ ის ინდონეზიაში განსაზღვრულ ვადაში ინვესტირდება; სხვა შემთხვევაში — საბოლოო გადასახადი არაუმეტეს 10 %. უცხოური დივიდენდი გათავისუფლებულია, თუ ინდონეზიაში დაბეგვრის შემდგომი მოგების არანაკლებ 30 % ინვესტირდება.
- Pasal 25 ayat (8)–(8a) UU PPh (UU 36/2008-ის რედაქციით) — 21 წლის ზემოთ რეზიდენტი ფიზიკური პირი NPWP-ის გარეშე საზღვარგარეთ გამგზავრებისას მოსაკრებელს (fiskal luar negeri) იხდიდა; ნორმა მხოლოდ 31.12.2010-მდე მოქმედებდა.
განახლდა 17.11.2026. შედეგი მხოლოდ საინფორმაციო ხასიათისაა და არ წარმოადგენს საგადასახადო ან იურიდიულ კონსულტაციას. შემოსავლების სამსახურმა და სასამართლოებმა შეიძლება ნორმები სხვაგვარად განმარტონ, მათ შორის აქ გაუთვალისწინებელი გარემოებების გამო, ხოლო კანონმდებლობა იცვლება. გადაწყვეტილების მიღებამდე მიმართეთ კვალიფიციურ სპეციალისტს.
სხვა ქვეყნები
- გადასახადები ავსტრიაში
- გადასახადები არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში
- გადასახადები არგენტინაში
- გადასახადები აშშ-ში
- გადასახადები ბანგლადეშში
- გადასახადები ბრაზილიაში
- გადასახადები გაერთიანებულ სამეფოში
- გადასახადები გერმანიაში
- გადასახადები ესპანეთში
- გადასახადები თურქეთში
- გადასახადები იაპონიაში
- გადასახადები ინდოეთში
- გადასახადები იტალიაში
- გადასახადები კანადაში
- გადასახადები მალაიზიაში
- გადასახადები მექსიკაში
- გადასახადები ნიდერლანდებში
- გადასახადები პაკისტანში
- გადასახადები პოლონეთში
- გადასახადები პორტუგალიაში
- გადასახადები რუმინეთში
- გადასახადები საფრანგეთში
- გადასახადები სინგაპურში
- გადასახადები ტაივანში
- გადასახადები უკრაინაში
- გადასახადები უნგრეთში
- გადასახადები შვედეთში
- გადასახადები შვეიცარიაში
- გადასახადები ჩეხეთში
- გადასახადები ჩინეთში