Taraf pemastautin cukai di Perancis bagi pemastautin Malaysia

Perancis menganggap anda berdomisil cukai di sana jika mana-mana satu ujian dipenuhi: foyer atau tempat tinggal utama anda, aktiviti profesional utama anda, atau pusat kepentingan ekonomi anda berada di Perancis. Sejak 2025 undang-undang Perancis tunduk secara jelas kepada perjanjian yang menjadikan anda pemastautin di tempat lain. Konvensyen Malaysia–Perancis 1975 menyelesaikan taraf pemastautin berganda.

Semak taraf anda: Malaysia dan Perancis

Percuma, tanpa pendaftaran, kira-kira 3 minit. Kesimpulan di bawah Akta Cukai Pendapatan 1967, dibandingkan dengan undang-undang Perancis dan perjanjian penghindaran cukai berganda (DTA).

Bila Perancis menganggap anda pemastautin cukai

Perancis menganggap anda berdomisil jika mana-mana satu daripada tiga ujian dipenuhi: foyer (isi rumah) atau tempat tinggal utama di Perancis; aktiviti profesional utama di Perancis; pusat kepentingan ekonomi di Perancis.

Keluarga anda tinggal di Perancis — itulah foyer anda, jadi di bawah perkara 4 B CGI anda berdomisil di Perancis dan dikenakan cukai di sana ke atas pendapatan seluruh dunia anda.
Aktiviti profesional utama anda berada di Perancis (termasuk kerja jarak jauh yang dilakukan dari Perancis untuk majikan Malaysia atau majikan asing lain) — di bawah perkara 4 B 1 b CGI anda berdomisil di Perancis.
Pusat kepentingan ekonomi anda berada di Perancis — di bawah perkara 4 B 1 c CGI anda berdomisil di Perancis.
Tanpa keluarga, kerja utama atau pusat ekonomi di Perancis, tempat tinggal utama anda yang menentukan: lebih daripada enam bulan setahun di Perancis — anda mungkin berdomisil di Perancis.

Bila anda bukan pemastautin

Tiada satu pun ujian perkara 4 B CGI dipenuhi — anda tidak berdomisil di Perancis. Pendapatan bersumber Perancis (termasuk gaji bagi kerja yang dilakukan secara fizikal di Perancis) masih dikenakan cukai di sana.

Di mana peraturan Perancis bercanggah dengan peraturan cukai Malaysia

Perlanggaran: keluarga di Perancis ialah foyer. Jika suami, isteri atau pasangan dan anak-anak anda tinggal di Perancis, Perancis menganggap anda berdomisil di sana walaupun anda menghabiskan sebahagian besar tahun di Malaysia. Malaysia pula menentukan taraf pemastautin berdasarkan kehadiran fizikal (182 hari atau lebih dalam tahun kalendar, atau peraturan tempoh berterusan dan tahun-tahun sebelumnya); keluarga bukan ujian dengan sendirinya. Di bawah Konvensyen: jika satu-satunya tempat kediaman tetap anda berada di Malaysia, anda pemastautin Malaysia bagi tujuan Konvensyen; jika anda mempunyai tempat kediaman tetap di kedua-dua negara, keluarga biasanya menarik pusat kepentingan vital ke Perancis. Sejak 16 Februari 2025, jika Konvensyen menjadikan anda pemastautin Malaysia, undang-undang Perancis tidak lagi menganggap anda berdomisil di Perancis.
Perlanggaran: kerja utama anda di Perancis mencukupi bagi Perancis. Bagi Perancis, menjalankan aktiviti profesional utama anda di Perancis — termasuk kerja jarak jauh dari Perancis untuk majikan Malaysia — dengan sendirinya merupakan alasan domisil, walaupun rumah dan keluarga anda berada di Malaysia. Konflik ini diselesaikan oleh perkara 4(2) Konvensyen: jika satu-satunya tempat kediaman tetap anda berada di Malaysia, anda pemastautin Malaysia bagi tujuan Konvensyen, dan sejak 16 Februari 2025 undang-undang Perancis tidak lagi menganggap anda berdomisil di Perancis. Gaji anda bagi hari bekerja secara fizikal di Perancis masih boleh dikenakan cukai di Perancis kecuali semua syarat perkara 14(2) dipenuhi.
Perlanggaran: pusat kepentingan ekonomi mencukupi bagi Perancis. Jika sebahagian besar pendapatan atau pelaburan anda berada di Perancis, Perancis menganggap anda berdomisil di sana walaupun anda tinggal di Malaysia. Undang-undang Malaysia tiada ujian sedemikian — ia melihat kehadiran fizikal. Perkara 4(2) Konvensyen yang menentukan — tempat kediaman tetap dahulu. Harta di Perancis hanya diambil kira jika ia menghasilkan pendapatan (Conseil d'État no. 426124), dan mahkamah Perancis mesti menggunakan pemutus seri perjanjian sebaik sahaja wujud konflik pemastautin (Cour de cassation no. 19-14.013).

Perkara lain yang perlu diketahui

Konvensyen yang terpakai: Konvensyen Malaysia–Perancis 1975, dipinda pada 1991 dan 2009. Konvensyen yang ditandatangani di Paris pada 24 April 1975 (berkuat kuasa sejak 23 Julai 1976), dipinda oleh Avenant 31 Januari 1991 dan 12 November 2009, terpakai pada 2026 dengan pengubahsuaian MLI; oleh sebab Malaysia membuat reservasi terhadap perkara 4 MLI, perkara pemastautin kekal seperti dalam Konvensyen. Pemutus seri perkara 4(2): tempat kediaman tetap → hubungan peribadi dan ekonomi yang lebih rapat → tempat tinggal yang lazim → kewarganegaraan → persetujuan bersama. Gaji: perkara 14; profesion bebas: perkara 15; pencen: perkara 18; perkhidmatan awam: perkara 19; pelepasan cukai berganda: perkara 23; prosedur persetujuan bersama: perkara 25. Teks sahih ialah bahasa Perancis dan bahasa Melayu.
Sejak 2025 perjanjian jelas diutamakan dalam undang-undang Perancis. Sejak 16 Februari 2025, perkara 4 B CGI menyatakan bahawa orang yang bukan pemastautin Perancis di bawah perjanjian cukai tidak berdomisil di Perancis. Jika pemutus seri Konvensyen Malaysia–Perancis (perkara 4(2)) menjadikan anda pemastautin Malaysia, Perancis hanya mengenakan cukai ke atas anda sebagai bukan pemastautin.
Bagaimana Malaysia melepaskan cukai berganda ke atas pendapatan dari Perancis. Jika Malaysia ialah negara pemastautinan anda, Perancis masih boleh mengenakan cukai ke atas pendapatan bersumber Perancis sejauh yang dibenarkan oleh Konvensyen — contohnya gaji bagi kerja di Perancis yang melebihi had perkara 14(2), sewa harta tanah di Perancis, atau dividen Perancis pada kadar paling tinggi 15%. Malaysia hanya mengenakan cukai ke atas pendapatan asing apabila ia diterima di Malaysia, dan pendapatan asing yang diterima oleh individu pemastautin hingga 31.12.2036 dikecualikan jika ia telah dikenakan cukai di negara sumber — jadi cukai Perancis biasanya kekal sebagai cukai muktamad. Jika pendapatan itu tetap bercukai di Malaysia, Malaysia mengkreditkan cukai Perancis, terhad kepada cukai Malaysia ke atas pendapatan itu (perkara 23(2); s. 132 Akta Cukai Pendapatan 1967). Pertikaian: prosedur persetujuan bersama dalam tempoh tiga tahun (perkara 25).
Gaji bagi kerja yang dilakukan di Perancis. Jika anda bukan pemastautin Perancis (atau Konvensyen menjadikan anda pemastautin Malaysia), Perancis boleh mengenakan cukai ke atas gaji anda bagi kerja yang dilakukan secara fizikal di Perancis kecuali semua syarat perkara 14(2) dipenuhi: tidak lebih daripada 183 hari di Perancis dalam tahun kalendar, tiada tempoh tinggal tanpa gangguan melebihi 183 hari, majikan bukan pemastautin Perancis, dan gaji tidak ditanggung oleh pertubuhan tetap di Perancis. Cukai pegangan Perancis terpakai di bawah perkara 182 A CGI.
Tahun ketibaan atau pemergian. Dalam tahun anda tiba di atau meninggalkan Perancis, garis panduan enam bulan tidak digunakan: Perancis mengenakan cukai ke atas anda sebagai pemastautin hanya bagi tempoh pemastautinan sebenar. Malaysia menentukan taraf anda bagi keseluruhan tahun kalendar: dalam tahun berpindah anda sama ada pemastautin atau bukan pemastautin Malaysia sepanjang tahun itu. Bagi tahun yang kedua-dua negara menganggap anda pemastautin, perkara 4(2) Konvensyen yang menentukan.
Rejim impatriat Perancis (perkara 155 B CGI). Jika anda tidak berdomisil cukai di Perancis dalam lima tahun kalendar sebelum memulakan pekerjaan di sana, rejim impatriat boleh mengecualikan premium impatriasi anda (jumlah sebenar, atau secara rata 30% daripada gaji bersih) dan gaji bagi kerja di luar negara (had 50% daripada jumlah gaji, atau 20% bagi bahagian kerja di luar negara), ditambah 50% daripada pendapatan pelaburan asing dan keuntungan tertentu, sehingga 31 Disember tahun kelapan selepas anda bermula. Tiada syarat kewarganegaraan.
Pencen dan perkhidmatan awam (perkara 18 dan 19). Pencen yang dibayar bagi pekerjaan lalu hanya dikenakan cukai di negara pemastautin penerima (perkara 18); Konvensyen tiada peraturan berasingan bagi pencen keselamatan sosial. Saraan awam yang dibayar oleh sesuatu negara kepada warganegaranya yang bukan warganegara negara yang satu lagi dikecualikan di negara yang satu lagi (perkara 19(1)); pencen awam boleh dikenakan cukai di negara yang membayarnya (perkara 19(3)).
Keselamatan sosial: tiada perjanjian Perancis–Malaysia. Malaysia tidak termasuk dalam negara yang terikat dengan Perancis melalui perjanjian keselamatan sosial dua hala (senarai CLEISS). Kerja yang dilakukan di Perancis biasanya tertakluk kepada keselamatan sosial Perancis menurut peraturan Perancis, tanpa sijil penempatan berdasarkan keahlian di Malaysia, dan kerja di Malaysia tertakluk kepada peraturan Malaysia. Caruman keselamatan sosial tidak diliputi oleh Konvensyen cukai.
Pemastautin Perancis di bawah Konvensyen: sijil pemastautin Perancis untuk pembayar Malaysia. Jika Konvensyen menjadikan Perancis negara pemastautinan anda, mohon sijil pemastautin cukai Perancis daripada pejabat cukai individu (SIP) dan berikan kepada pembayar di Malaysia; jika pembayar atau pentadbiran Malaysia memerlukan borangnya sendiri, borang itu yang digunakan. Konvensyen mengehadkan cukai pegangan Malaysia ke atas faedah kepada 15% (pinjaman diluluskan dikecualikan), royalti dan fi teknikal kepada 10%, dan mengecualikan dividen Malaysia daripada sebarang cukai dividen Malaysia tambahan (perkara 10(6)).

Cara taraf pemastautin dwi diselesaikan

Jika kedua-dua negara menganggap anda pemastautin, Perkara 4(2) perjanjian terpakai: Konvensyen antara Kerajaan Republik Perancis dengan Kerajaan Malaysia bagi Mengelakkan Pencukaian Dua Kali dan Mencegah Pelarian Fiskal berkenaan dengan Cukai atas Pendapatan, dengan Protokol, ditandatangani di Paris pada 24 April 1975, sebagaimana dipinda oleh Avenant 31 Januari 1991 dan 12 November 2009 (teks sahih dalam bahasa Perancis dan bahasa Melayu). Ujian digunakan mengikut urutan — kediaman tetap, pusat kepentingan penting, tempat tinggal lazim, kewarganegaraan, dan akhirnya persetujuan bersama antara pihak berkuasa cukai.

Perjanjian secara terperinci: pendapatan, kadar, peraturan 183 hari →

Istilah yang akan anda temui di Perancis

domicile fiscal: domisil cukai di bawah perkara 4 B Kanun Cukai Am
foyer: rumah tempat keluarga anda tinggal
lieu de séjour principal: tempat tinggal utama
centre des intérêts économiques: pusat kepentingan ekonomi
attestation de résidence fiscale: sijil pemastautin cukai
retenue à la source: cukai yang dipotong di sumber

Soalan

Konvensyen manakah yang terpakai antara Malaysia dan Perancis?

Konvensyen yang ditandatangani di Paris pada 24 April 1975 (berkuat kuasa sejak 23 Julai 1976), dipinda oleh Avenant 1991 dan 2009 dan diubah suai oleh MLI; perkara 4 tidak berubah. Taraf pemastautin berganda diselesaikan di bawah perkara 4(2): tempat kediaman tetap, hubungan peribadi dan ekonomi yang lebih rapat, tempat tinggal yang lazim, kewarganegaraan, kemudian persetujuan bersama.

Berapa hari saya boleh bekerja di Perancis untuk majikan Malaysia tanpa cukai Perancis ke atas gaji saya?

Di bawah perkara 14(2) Konvensyen, tidak lebih daripada 183 hari dalam tahun kalendar dan tiada tempoh tinggal tanpa gangguan melebihi 183 hari, dengan majikan yang bukan pemastautin Perancis dan gaji yang tidak ditanggung oleh pertubuhan tetap di Perancis.

Saya bekerja dari jauh dari Perancis untuk majikan Malaysia. Adakah saya pemastautin Perancis?

Di bawah undang-undang Perancis, aktiviti profesional utama yang dijalankan di Perancis — termasuk kerja jarak jauh untuk majikan asing — dengan sendirinya menjadikan anda berdomisil di Perancis. Jika Malaysia juga menganggap anda pemastautin, pemutus seri perkara 4(2) Konvensyen yang menentukan; jika ia menunjuk kepada Malaysia, Perancis hanya mengenakan cukai ke atas anda sebagai bukan pemastautin.

Sumber

Perundangan dan panduan rasmi

art. 4 A CGI — Individu yang berdomisil di Perancis bagi tujuan cukai membayar cukai pendapatan ke atas pendapatan seluruh dunia mereka; orang lain hanya ke atas pendapatan bersumber Perancis.
art. 4 B CGI (as amended by art. 83 of Law no. 2025-127 of 14 Feb 2025, in force from 16 Feb 2025) — Anda berdomisil di Perancis jika (a) foyer (isi rumah) anda atau tempat tinggal utama anda berada di Perancis, ATAU (b) anda menjalankan aktiviti profesional utama anda di Perancis, ATAU (c) pusat kepentingan ekonomi anda berada di Perancis. Satu kriteria sudah mencukupi. Sejak 16 Feb 2025: jika anda bukan pemastautin Perancis di bawah perjanjian cukai, anda juga tidak berdomisil di Perancis di bawah undang-undang Perancis.
impots.gouv.fr — «Suis-je non-résident fiscal ?» — Foyer ialah tempat suami, isteri atau pasangan PACS dan anak-anak anda tinggal, walaupun anda sendiri menghabiskan sebahagian besar tahun di luar negara; kriteria perjanjian cukai diutamakan.
BOFiP BOI-IR-CHAMP-10-20160728 — Foyer = tempat keluarga biasanya tinggal; tempat tinggal utama = garis panduan lebih daripada enam bulan setahun, bukan mutlak; aktiviti utama = aktiviti yang paling banyak memakan masa anda; pusat kepentingan ekonomi = pelaburan utama, pusat perniagaan, sebahagian besar pendapatan anda; satu kriteria sudah mencukupi.
art. 164 B CGI — Pendapatan daripada aktiviti profesional yang dijalankan di Perancis ialah pendapatan bersumber Perancis.
art. 182 A CGI (version from 1 Jul 2026) — Cukai pegangan Perancis terpakai ke atas gaji Perancis bagi bukan pemastautin: 12% dan 20% melebihi ambang yang ditetapkan.
Konvensyen Perancis–Malaysia (Paris, 24.04.1975) sebagaimana dipinda oleh Avenant 31.01.1991 dan 12.11.2009, versi disatukan yang diubah suai oleh MLI (impots.gouv.fr) — Ditandatangani di Paris pada 24.04.1975, berkuat kuasa 23.07.1976; dipinda oleh Avenant 31.01.1991 (berkuat kuasa 06.05.1992) dan 12.11.2009 (berkuat kuasa 01.12.2010). Teks sahih dalam bahasa Perancis dan bahasa Melayu. Diubah suai oleh MLI (mukadimah, ujian tujuan utama, perkara 12, 13, 15, 16 dan 17 MLI); Malaysia membuat reservasi terhadap perkara 4 dan 5 MLI, jadi perkara 4 dan 23 Konvensyen tidak diubah.
LHDN — senarai Perjanjian Pengelakan Pencukaian Dua Kali (PPPDK) menyeluruh — Senarai rasmi perjanjian menyeluruh Malaysia dengan tarikh tandatangan, tarikh berkuat kuasa, tarikh mula dilaksanakan dan status MLI bagi setiap perjanjian.
seksyen 7(1) Akta Cukai Pendapatan 1967 (Akta 53) — Individu ialah pemastautin Malaysia bagi sesuatu tahun asas (bagi individu — tahun kalendar) jika: (a) dia berada di Malaysia 182 hari atau lebih dalam tahun itu; (b) dia berada kurang daripada 182 hari, tetapi tempoh itu bersambung dengan tempoh lain sekurang-kurangnya 182 hari berturut-turut yang dia berada di Malaysia dalam tahun sebelumnya atau dalam tahun berikutnya (ketiadaan sementara yang dibenarkan dikira sebagai sebahagian daripada kedua-dua tempoh, dan had 14 hari lawatan sosial dikongsi oleh kedua-duanya); (c) dia berada 90 hari atau lebih dalam tahun itu dan dalam setiap mana-mana tiga daripada empat tahun sebelumnya dia pemastautin atau berada di Malaysia 90 hari atau lebih; (d) dia pemastautin dalam tahun berikutnya dan pemastautin dalam setiap tiga tahun sebelumnya.
Perkara 4(2) Konvensyen Malaysia–Perancis (1975) — Individu yang menjadi pemastautin kedua-dua Negara disifatkan sebagai pemastautin Negara tempat dia mempunyai tempat kediaman tetap (foyer d'habitation permanent); jika di kedua-dua Negara — Negara yang hubungan peribadi dan ekonominya lebih rapat; jika Negara itu tidak dapat ditentukan atau dia tiada tempat kediaman tetap di mana-mana Negara — Negara tempat tinggal yang lazimnya (séjour habituel); kemudian kewarganegaraan; jika tidak, persetujuan bersama pihak berkuasa kompeten. Malaysia membuat reservasi terhadap perkara 4 MLI, jadi perkara ini tidak diubah.
Perkara 14(2)–(3) Konvensyen Malaysia–Perancis (1975) — Saraan pemastautin Malaysia bagi pekerjaan di Perancis hanya dikenakan cukai di Malaysia jika dia berada di Perancis tidak lebih daripada 183 hari dalam tahun kalendar dan tiada tempoh tinggal tanpa gangguan melebihi 183 hari, majikan bukan pemastautin Perancis, dan saraan tidak ditanggung oleh pertubuhan tetap di Perancis (perenggan 2); syarat yang sepadan bagi pemastautin Perancis yang bekerja di Malaysia dikira mengikut tahun asas bagi tahun taksiran Malaysia (perenggan 3).
Perkara 23 Konvensyen Malaysia–Perancis (1975) — Perancis (perenggan 1): pendapatan yang boleh dikenakan cukai di Malaysia dikecualikan daripada cukai Perancis tetapi diambil kira bagi kadar (a), (d); bagi dividen, faedah, royalti, fi teknikal (perkara 12A), pendapatan profesion bebas, fi pengarah dan pendapatan artis atau ahli sukan, Perancis memberikan kredit sama dengan cukai Malaysia, terhad kepada cukai Perancis ke atas pendapatan itu (b); cukai Malaysia yang dikecualikan di bawah insentif Malaysia boleh dianggap telah dibayar (c). Malaysia (perenggan 2): mengkreditkan cukai Perancis terhadap cukai Malaysia ke atas pendapatan yang sama, terhad kepada cukai Malaysia ke atas pendapatan itu.
Perintah Cukai Pendapatan (Pengecualian) (No. 5) 2022, P.U.(A) 234/2022, sebagaimana dipinda oleh P.U.(A) 451/2024; Garis Panduan LHDN mengenai pendapatan yang diterima dari luar Malaysia (20.06.2024), perenggan 5.2.2.1–5.2.2.2 — Pendapatan bersumberkan asing individu pemastautin yang diterima (dibawa masuk secara tunai atau elektronik) di Malaysia mulai 01.01.2022 dikecualikan daripada cukai, kecuali pendapatan yang berkaitan dengan perkongsian di Malaysia — dengan syarat pendapatan itu telah dikenakan cukai di negara sumber, atau tidak dikenakan cukai kerana sistem cukai negara itu, ambang tidak bercukai atau insentif cukai. P.U.(A) 451/2024 (berkuat kuasa 01.01.2027) melanjutkan tempoh pengecualian dari 31.12.2026 hingga 31.12.2036.
s. 132 dan 133 Akta Cukai Pendapatan 1967 (pelepasan cukai berganda) — Seksyen 132: perjanjian pengelakan pencukaian dua kali yang dibuat oleh Kerajaan Malaysia berkuat kuasa melalui perintah yang diwartakan, dan kredit bagi cukai asing diberikan menurut perjanjian itu; seksyen 133: pelepasan unilateral bagi cukai asing yang dibayar di negara tanpa perjanjian. Jadual 7: kredit bilateral hanya bagi pemastautin dan tidak melebihi cukai Malaysia ke atas pendapatan itu (perenggan 2, 5); kredit unilateral dikira dengan cara yang sama tetapi juga tidak melebihi separuh daripada cukai asing (perenggan 13–14).
Perkara 25 Konvensyen Malaysia–Perancis (1975) (sebagaimana diubah suai oleh Perkara 16 MLI) — Seseorang yang menganggap bahawa tindakan salah satu atau kedua-dua Negara menyebabkan pencukaian yang tidak menurut Konvensyen boleh mengemukakan kesnya kepada pihak berkuasa kompeten mana-mana Negara dalam tempoh tiga tahun dari pemberitahuan pertama tindakan itu.
art. 155 B CGI — impots.gouv.fr «Le régime des impatriés» — Bagi orang yang tidak berdomisil cukai di Perancis dalam lima tahun kalendar sebelum memulakan pekerjaan: premium impatriasi (sebenar, atau secara rata 30% daripada gaji bersih atas pilihan) dan gaji bagi kerja di luar negara demi kepentingan majikan dikecualikan (had: 50% daripada jumlah gaji keseluruhan, atau 20% bagi bahagian kerja di luar negara), ditambah pengecualian 50% bagi pendapatan pasif asing dan keuntungan tertentu, sehingga 31 Disember tahun kalendar kelapan selepas memulakan pekerjaan. Tiada syarat kewarganegaraan.
Perkara 18 dan 19 Konvensyen Malaysia–Perancis (1975) — Pencen bagi pekerjaan lalu hanya dikenakan cukai di Negara pemastautin penerima (perkara 18); tiada peraturan berasingan bagi pencen keselamatan sosial. Saraan awam yang dibayar oleh sesuatu Negara kepada warganegaranya yang bukan warganegara Negara yang satu lagi dikecualikan di Negara yang satu lagi (perkara 19(1)); pencen awam boleh dikenakan cukai di Negara yang membayar (perkara 19(3)).
CLEISS — FAQ « Accords de sécurité sociale » — Senarai CLEISS bagi negara yang terikat dengan Perancis melalui perjanjian keselamatan sosial dua hala; Malaysia tidak termasuk.
impots.gouv.fr — formulaire 731-FR-GB-ES-DE, certificat de résidence fiscale pour les particuliers — Borang sijil pemastautin cukai Perancis bagi individu (dalam bahasa Perancis, Inggeris, Sepanyol dan Jerman), diisi dan disahkan oleh pejabat cukai individu (SIP).
s. 107A, 109, 109A, 109B, 109F Akta Cukai Pendapatan 1967 (LHDN, cukai pegangan) — Cukai yang dipotong oleh pembayar bagi bukan pemastautin: faedah — 15%, royalti — 10% (s. 109); penghibur awam — 15% (s. 109A); bayaran perkhidmatan berkaitan harta, pengurusan teknik atau perundingan, sewa harta alih — 10% (s. 109B, hanya bagi perkhidmatan yang dilaksanakan di Malaysia); pendapatan lain di bawah s. 4(f) — 10% (s. 109F); bayaran kontrak perkhidmatan — 10% + 3% (s. 107A). Perjanjian pengelakan pencukaian dua kali boleh mengurangkan kadar ini.
Perkara 4(2)(a) Konvensyen Malaysia–Perancis — Individu yang menjadi pemastautin kedua-dua Negara hendaklah disifatkan sebagai pemastautin Negara tempat dia mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya; jika dia mempunyai tempat kediaman tetap di kedua-dua Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara yang hubungan peribadi dan ekonominya lebih rapat (pusat kepentingan vital).
Perkara 4(2)(b) Konvensyen Malaysia–Perancis — Jika Negara pusat kepentingan vital tidak dapat ditentukan, atau jika dia tidak mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya di mana-mana Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara tempat dia mempunyai tempat tinggal yang lazim.
Perkara 4(2)(c), (d) Konvensyen Malaysia–Perancis — Jika dia mempunyai tempat tinggal yang lazim di kedua-dua Negara atau tidak di mana-mana Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara yang dia warganegaranya (c); jika dia warganegara kedua-dua Negara atau bukan warganegara mana-mana Negara, pihak berkuasa kompeten menyelesaikan persoalan itu melalui persetujuan bersama (d).
Perkara 25 Konvensyen Malaysia–Perancis (sebagaimana diubah suai oleh Perkara 16 MLI) — Seseorang yang menganggap bahawa tindakan salah satu atau kedua-dua Negara menyebabkan pencukaian yang tidak menurut perjanjian boleh mengemukakan kesnya kepada pihak berkuasa kompeten mana-mana Negara dalam tempoh tiga tahun dari pemberitahuan pertama tindakan itu.

Keputusan mahkamah

Conseil d'État (Perancis), no. 450692, 11/05/2022 — Foyer bagi orang bujang ialah tempat dia biasanya tinggal dan mempunyai pusat kehidupan peribadinya, tanpa mengambil kira tempoh tinggal sementara di tempat lain kerana kerja atau sebab luar biasa; tempat tinggal utama hanya penting jika tiada foyer.
Cour de cassation (Perancis), dewan komersial, no. 15-27.364, ECLI:FR:CCASS:2017:CO00562, 26/04/2017 — Foyer dan pusat kepentingan di Perancis dibuktikan melalui fakta: dua rumah, pendaftaran dalam daftar pemilih, penggunaan elektrik yang besar, akaun hanya di bank Perancis, insurans kesihatan Perancis; kenyataan pihak ketiga tentang penyewaan rumah di luar negara, tanpa resit sewa, tidak menyangkalnya. Kes cukai kekayaan (ISF).
Conseil d'État (Perancis), no. 469771, 05/02/2024 — Ketua pegawai eksekutif sebuah syarikat Perancis yang keluarganya tinggal di Switzerland berdomisil di Perancis di bawah ujian aktiviti profesional utama; kerja jarak jauh sekali-sekala dari luar negara tidak mengubahnya. (Pandangan Mahkamah tentang kesan perjanjian bagi tujuan cukai pegangan telah diatasi oleh statut mulai 16 Feb 2025.)
Conseil d'État (Perancis), no. 426124, 07/10/2020 — Pusat kepentingan ekonomi tidak boleh dibuktikan semata-mata daripada pemilikan syarikat dan harta tanah di Perancis: mahkamah mesti menyemak sama ada ia menjana pendapatan dan membandingkannya dengan pendapatan di luar negara.
Cour de cassation (Perancis), dewan komersial, no. 19-14.013, ECLI:FR:CCASS:2021:CO00809, 24/11/2021 — Jika Perancis menganggap seseorang berdomisil di bawah perkara 4 B CGI (di sini: pusat kepentingan ekonomi) dan Negara lain juga menganggap orang itu pemastautinnya, terdapat konflik pemastautin dan mahkamah mesti menggunakan pemutus seri perjanjian. Kes cukai kekayaan (ISF); kriteria pemastautin yang sama.
Cour de cassation (Perancis), dewan komersial, no. 19-13.710, ECLI:FR:CCASS:2021:CO00698, 13/10/2021 — Kediaman yang dikekalkan oleh orang itu di Perancis untuk kegunaan jangka panjangnya sendiri ialah tempat kediaman tetap di bawah perjanjian walaupun dia juga mempunyai rumah di luar negara; jika hubungan peribadi terbahagi antara kedua-dua Negara, hubungan ekonomi (hampir semua pendapatan dan aset di Perancis) yang menentukan pusat kepentingan vital. Kes cukai kekayaan (ISF); kriteria yang sama.

Dikemas kini 10/11/2026. Keputusan ini untuk makluman sahaja dan bukan nasihat cukai atau undang-undang. LHDN, pihak berkuasa cukai lain dan mahkamah mungkin mentafsir peraturan secara berbeza, termasuk kerana keadaan yang tidak diliputi di sini, dan undang-undang boleh berubah, contohnya selepas Belanjawan tahunan. Rujuk penasihat yang berkelayakan sebelum membuat keputusan.

Semak taraf anda