Rezydencja podatkowa w Szwecji dla polskich podatników

Szwecja opodatkowuje dochody z całego świata osób, które tam mieszkają (bosatt), przebywają tam stale — co najmniej sześć miesięcy z rzędu albo regularnie co roku przez kilka miesięcy — lub po wyjeździe zachowały istotne powiązanie ze Szwecją. Polska liczy ponad 183 dni w roku i bada ośrodek interesów życiowych. Podwójną rezydencję rozstrzyga art. 4 ust. 2 konwencji polsko-szwedzkiej z 2004 r.; dochody ze Szwecji Polska zwalnia z progresją, a przy dywidendach i należnościach licencyjnych odlicza podatek szwedzki.

Sprawdź swój status: Polska i Szwecja

Bezpłatnie, bez rejestracji, ok. 3 minut. Wniosek według polskiej ustawy o PIT w porównaniu z prawem Szwecji i umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kiedy Szwecja uznaje Cię za rezydenta podatkowego

Pierwsze kryterium — czy mieszkasz w Szwecji (bosatt): czy Szwecja jest miejscem Twojego rzeczywistego zamieszkania, gdzie masz główne mieszkanie. W praktyce takie osoby są zameldowane w ewidencji ludności (folkbokförda). Liczba dni nie ma tu znaczenia — jeśli przeprowadziłeś(-aś) się do Szwecji, by tam mieszkać, podlegasz nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeprowadzki.

Drugie kryterium — stały pobyt (stadigvarande vistelse): według materiałów przygotowawczych do ustawy i orzecznictwa jest to przebywanie w Szwecji co najmniej sześć miesięcy z rzędu, nawet jeśli przypada na dwa lata kalendarzowe. Krótkie wyjazdy (urlop, wyjazdy do domu) go nie przerywają. W odróżnieniu od polskiej ustawy o PIT (ponad 183 dni w roku podatkowym) Szwecja nie liczy dni w roku kalendarzowym.

Pobyt krótszy niż sześć miesięcy też może być stały, jeśli jest regularny: sądy oceniają długość, rozmiar i regularność corocznych przyjazdów. Coroczne 5 miesięcy z rzędu — stały pobyt (HFD 2018 ref. 30 I); 4 miesiące razem z innymi przyjazdami — również (HFD 2019 not. 26); około 3 miesięcy razem z mniej więcej miesiącem innych przyjazdów — nie (HFD 2018 ref. 30 II, HFD 2019 not. 27).

Trzecie kryterium dotyczy tylko osób, które wcześniej mieszkały w Szwecji (bosatt) i wyjechały: nadal podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, dopóki mają istotne powiązanie ze Szwecją. W przypadku obywateli Szwecji i osób, które mieszkały w Szwecji łącznie co najmniej 10 lat, przez 5 lat po wyjeździe obowiązuje domniemanie takiego powiązania.

Domniemanie istotnego powiązania przez 5 lat po wyjeździe dotyczy obywateli Szwecji oraz osób, które mieszkały lub stale przebywały w Szwecji łącznie co najmniej 10 lat.

Bez obywatelstwa szwedzkiego domniemanie działa tylko wtedy, gdy mieszkałeś(-aś) lub stale przebywałeś(-aś) w Szwecji łącznie co najmniej 10 lat. Jeśli tego nie wiesz, przyjmujemy, że domniemanie może mieć zastosowanie.

Istotne powiązanie ocenia się na podstawie całokształtu okoliczności. Największą wagę ma z reguły dawne stałe mieszkanie zachowane po wyjeździe; liczą się też rodzina w Szwecji, własna firma lub udział dający istotny wpływ na szwedzką spółkę, obywatelstwo i czas wcześniejszego zamieszkiwania. Domek letniskowy sam w sobie z reguły nie tworzy powiązania; długi pobyt za granicą osłabia powiązanie. Obowiązuje domniemanie: to Ty musisz wykazać, że powiązania nie ma.

O tym, czy «mieszkasz» w Szwecji, decydują fakty (mieszkanie, przeprowadzka, zameldowanie w ewidencji ludności), dlatego wynik jest prawdopodobny, a nie przesądzony.

Szwecja jest miejscem Twojego rzeczywistego zamieszkania (bosatt), więc podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 1 IL) i płacisz podatek od dochodów z całego świata (3 kap. 8 § IL) bez względu na liczbę dni. W roku przeprowadzki nieograniczony obowiązek trwa od dnia, w którym zamieszkałeś(-aś) w Szwecji lub rozpocząłeś(-ęłaś) stały pobyt, a przed tym dniem i po wyjeździe (jeśli nie pozostaje istotne powiązanie) — ograniczony.
Przebywasz w Szwecji co najmniej sześć miesięcy z rzędu (krótkie wyjazdy nie przerywają pobytu) — to stały pobyt (stadigvarande vistelse) i podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 2 IL), od dochodów z całego świata. W roku przeprowadzki nieograniczony obowiązek trwa od dnia, w którym zamieszkałeś(-aś) w Szwecji lub rozpocząłeś(-ęłaś) stały pobyt, a przed tym dniem i po wyjeździe (jeśli nie pozostaje istotne powiązanie) — ograniczony.
Co roku regularnie przebywasz w Szwecji 5 miesięcy z rzędu lub dłużej. Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji uznał taki pobyt za stały (HFD 2018 ref. 30 I), nawet gdy osoba większą część roku mieszka za granicą — prawdopodobnie więc podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 2 IL).
Co roku regularnie przebywasz w Szwecji około 4 miesięcy z rzędu i przyjeżdżasz także w innych terminach. Sąd uznał za stały pobyt 4 miesiące każdego lata razem z innymi przyjazdami do 3 tygodni (HFD 2019 not. 26), ale nie 3 miesiące razem z innymi przyjazdami na 3–5 tygodni (HFD 2018 ref. 30 II, HFD 2019 not. 27). Wynik zależy od łącznego rozmiaru pobytu: Szwecja może uznać, że podlegasz nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wyjechałeś(-aś) ze Szwecji mniej niż 5 lat temu i dotyczy Cię domniemanie istotnego powiązania (obywatelstwo szwedzkie albo co najmniej 10 lat zamieszkiwania tam). Przy zachowanych powiązaniach nadal podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 3, 7 § IL) — od dochodów z całego świata.
Wyjechałeś(-aś) ze Szwecji mniej niż 5 lat temu i dotyczy Cię domniemanie istotnego powiązania (3 kap. 7 § IL): dopóki nie wykażesz, że powiązania nie ma, Szwecja uznaje, że podlegasz nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 3 IL).
Wcześniej mieszkałeś(-aś) w Szwecji i zachowałeś(-aś) z nią istotne powiązanie (mieszkanie, rodzina, firma lub istotny wpływ na szwedzką spółkę itp.) — Szwecja prawdopodobnie uznaje, że podlegasz nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (3 kap. 3 § pkt 3, 7 § IL). Ocena opiera się na całokształcie okoliczności, a długi pobyt za granicą osłabia powiązanie.

Kiedy jesteś nierezydentem

Nie mieszkasz w Szwecji, nie przebywasz tam stale i nie masz istotnego powiązania jako były rezydent — podlegasz w Szwecji ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tylko od niektórych dochodów ze źródeł szwedzkich: wynagrodzenie za pracę w Szwecji, szwedzkie emerytury, wynagrodzenia członków zarządu — SINK 22,5% (od 2027 r. — 20%); dochody z nieruchomości w Szwecji — 30%.
Wyjechałeś(-aś) ze Szwecji mniej niż 5 lat temu i dotyczy Cię domniemanie istotnego powiązania (3 kap. 7 § IL). Uważasz, że nie zachowałeś(-aś) powiązań, ale to Ty musisz to wykazać: dopóki Skatteverket się z tym nie zgodzi, możesz być traktowany(-a) jako osoba podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jeśli to wykażesz — ograniczony obowiązek tylko od dochodów ze Szwecji.
Wcześniej mieszkałeś(-aś) w Szwecji, ale domniemanie istotnego powiązania Cię nie dotyczy (minęło 5 lat lub więcej albo nie masz ani obywatelstwa szwedzkiego, ani 10 lat zamieszkiwania tam). Nie wiadomo, czy masz istotne powiązanie; bez niego podlegasz w Szwecji ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, ale Skatteverket może ocenić Twoje powiązania (mieszkanie, rodzina, firma) inaczej.
Nie przebywałeś(-aś) w Szwecji sześć miesięcy z rzędu, ale nie wiadomo, czy Szwecja jest miejscem Twojego rzeczywistego zamieszkania (bosatt). Jeśli tak — podlegasz nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu bez względu na dni; jeśli nie — jesteś opodatkowany(-a) tylko od dochodów ze Szwecji. Zachowuj dowody, gdzie masz mieszkanie i gdzie jesteś zameldowany(-a) w ewidencji ludności.

Gdzie prawo Szwecji koliduje z polskimi przepisami

Kolizja: stały pobyt w Szwecji przy rezydencji w Polsce. Szwecja uznaje, że podlegasz tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, bo przebywasz w Szwecji co najmniej sześć miesięcy z rzędu albo co roku regularnie przez dłuższy czas; Polska uznaje Cię za rezydenta z powodu ośrodka interesów osobistych lub gospodarczych w Polsce albo ponad 183 dni pobytu w Polsce w roku podatkowym (art. 3 ust. 1a ustawy o PIT). Rozstrzyga art. 4 ust. 2 konwencji polsko-szwedzkiej z 2004 r.: stałe miejsce zamieszkania tylko w Polsce — rezydencja polska; w obu państwach — ośrodek interesów życiowych; dalej miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo i wzajemne porozumienie właściwych organów.
Kolizja: mieszkasz w Szwecji, a Polska też uznaje Cię za rezydenta. Szwecja uznaje, że podlegasz tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, bo tam jest Twoje rzeczywiste miejsce zamieszkania (bosatt) — bez względu na liczbę dni. Polska może jednocześnie uznawać Cię za rezydenta z powodu ośrodka interesów osobistych lub gospodarczych w Polsce (np. małżonek lub dzieci w Polsce, firma w Polsce). Według konwencji: jeśli stałe miejsce zamieszkania masz tylko w Szwecji, art. 4 ust. 2 lit. a wskazuje Szwecję; jeśli masz je w obu państwach — decyduje ośrodek interesów życiowych (rodzina, praca, działalność, majątek).
Kolizja: istotne powiązanie ze Szwecją po przeprowadzce do Polski. Po wyjeździe ze Szwecji możesz nadal podlegać tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z powodu istotnego powiązania (3 kap. 3 § pkt 3, 7 § IL), a Polska uzna Cię za rezydenta z powodu ośrodka interesów lub ponad 183 dni pobytu. Rozstrzyga art. 4 ust. 2 konwencji: jeśli stałe miejsce zamieszkania masz tylko w Polsce, jesteś rezydentem Polski, a Szwecja może opodatkować tylko dochody ze źródeł szwedzkich w granicach konwencji. Dlatego ważne jest, czy mieszkanie w Szwecji nadal jest «stałym miejscem zamieszkania» do Twojej dyspozycji: zachowane dawne mieszkanie może oznaczać stałe miejsce zamieszkania w obu państwach i przenieść spór na ośrodek interesów życiowych.

Co jeszcze warto wiedzieć

Szwecja nie liczy 183 dni, tylko sześć miesięcy z rzędu. Szwedzkie kryterium to stały pobyt co najmniej sześć miesięcy z rzędu (krótkie wyjazdy go nie przerywają), nawet jeśli okres przypada na dwa lata kalendarzowe; regularne coroczne pobyty po 4–5 miesięcy też mogą być stałe. Polska liczy ponad 183 dni w roku podatkowym (kalendarzowym) i wlicza każdą część dnia, w tym dzień przyjazdu i wyjazdu. Wyniki obu państw mogą się więc rozchodzić: 190 dni rozrzuconych po roku daje rezydencję polską, ale niekoniecznie stały pobyt w Szwecji; z kolei 5 miesięcy każdego lata może sprawić, że podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Rok przeprowadzki: oba państwa dzielą rok. Szwecja opodatkowuje za rok kalendarzowy, ale nieograniczony obowiązek podatkowy trwa od dnia, w którym zamieszkałeś(-aś) w Szwecji lub rozpocząłeś(-ęłaś) stały pobyt, do wyjazdu (albo dopóki trwa istotne powiązanie); za pozostałą część roku Szwecja opodatkowuje tylko dochody ze Szwecji. Polska również dopuszcza zmianę rezydencji w trakcie roku: do dnia zmiany opodatkowuje dochody z całego świata, od tego dnia — tylko dochody z polskich źródeł (Objaśnienia MF z 29.04.2021 r.). Zadbaj, by daty w obu państwach się zgadzały; jeśli mimo to ten sam dochód zostanie opodatkowany niezgodnie z konwencją, w ciągu trzech lat możesz wszcząć procedurę wzajemnego porozumiewania się (art. 24).
Praca w Szwecji przy rezydencji w Polsce: 183 dni w dowolnych 12 miesiącach. Wynagrodzenie za pracę fizycznie wykonywaną w Szwecji jest dochodem ze źródła szwedzkiego; nierezydent płaci od niego SINK — 22,5% w 2026 r. (20% od 2027 r.) — albo, według wyboru, podatek na zasadach ogólnych. Jeśli według konwencji jesteś rezydentem Polski, Szwecja nie opodatkuje go, gdy łącznie: przebywasz w Szwecji nie dłużej niż 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynających się lub kończących w danym roku podatkowym, pracodawca nie ma miejsca zamieszkania ani siedziby w Szwecji, a wynagrodzenie nie jest ponoszone przez jego zakład w Szwecji (art. 15 ust. 2; takie samo zwolnienie przewiduje 6 a § ustawy o SINK). Wolne zawody: art. 14 — Szwecja opodatkowuje tylko dochód przypisany stałej placówce w Szwecji. Gdy Szwecja opodatkuje wynagrodzenie, Polska zwalnia je z podatku, ale uwzględnia przy ustalaniu stawki dla pozostałych dochodów (art. 22 ust. 1 lit. a konwencji, art. 27 ust. 8 ustawy o PIT).
Jak Polska unika podwójnego opodatkowania dochodów ze Szwecji: wyłączenie z progresją. Dochód, który według konwencji może być opodatkowany w Szwecji (np. wynagrodzenie za pracę w Szwecji powyżej progów art. 15, szwedzka emerytura, dochód z nieruchomości w Szwecji), Polska zwalnia z podatku, ale dolicza go do pozostałych dochodów przy ustalaniu stawki (art. 22 ust. 1 lit. a konwencji, art. 27 ust. 8 ustawy o PIT). Wyjątek: przy dywidendach i należnościach licencyjnych (art. 10 i 12) Polska odlicza podatek zapłacony w Szwecji — nie więcej niż część polskiego podatku przypadającą na ten dochód (art. 22 ust. 1 lit. b, art. 27 ust. 9 ustawy o PIT). Konwencja MLI tej metody nie zmienia: Szwecja zastrzegła, że art. 5 MLI w całości nie ma zastosowania do jej umów (Dz.U. 2018 poz. 2329).
Rezydent Szwecji: Szwecja odlicza podatek polski. Jeśli według konwencji jesteś rezydentem Szwecji, Szwecja opodatkowuje Twoje dochody z całego świata i od podatku od dochodu, który zgodnie z konwencją może być opodatkowany w Polsce, odlicza podatek polski — na zasadach szwedzkich przepisów o zaliczaniu podatku zagranicznego (art. 22 ust. 2 lit. a). Dochód, który konwencja pozwala opodatkować tylko w Polsce, Szwecja może uwzględnić jedynie przy ustalaniu stawki (art. 22 ust. 2 lit. b). Polska opodatkuje wtedy tylko dochody z polskich źródeł w granicach konwencji (np. wynagrodzenie za pracę w Polsce, czynsz z nieruchomości w Polsce).
Rezydent Szwecji pracujący w Polsce: reguła sześciu miesięcy. Jeśli podlegasz w Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i co najmniej sześć miesięcy pracujesz najemnie w Polsce, Szwecja nie opodatkowuje tego wynagrodzenia w zakresie, w jakim zostało opodatkowane w Polsce (sexmånadersregeln); przy pracy co najmniej rok w jednym państwie wynagrodzenie jest zwolnione nawet bez opodatkowania tam z powodu przepisów lub praktyki tego państwa (ettårsregeln). Krótkie przyjazdy do Szwecji nie przerywają okresu, jeśli nie przekraczają 6 dni za każdy miesiąc pracy (72 dni za rok). Reguła jednego roku nie dotyczy służby publicznej (z wyjątkiem eksportu usług), a obie reguły — pracy na statkach i niektórych samolotach. Dla działalności na własny rachunek reguły te nie działają — stosuje się tylko konwencję. Polska opodatkuje wynagrodzenie za pracę w Polsce, chyba że spełnione są łącznie warunki art. 15 ust. 2 konwencji.
Emerytury i służba publiczna. Według art. 18 konwencji emerytury, świadczenia z ubezpieczenia społecznego i renty może opodatkować państwo, w którym powstają; państwo rezydencji też je opodatkowuje i unika podwójnego opodatkowania według art. 22 (Polska — wyłączenie z progresją, Szwecja — odliczenie). Szwedzka emerytura rezydenta Polski: SINK 22,5% w 2026 r. (od 2027 r. — 20%), przy emeryturach państwowych od nadwyżki ponad 3 799 SEK miesięcznie. Wynagrodzenia ze służby publicznej opodatkowuje co do zasady tylko państwo wypłacające (art. 19); emerytury z tytułu służby publicznej podlegają art. 18.
Expertskatt: 25% wynagrodzenia bez podatku dla zagranicznych specjalistów. Cudzoziemcy, którzy nie mieszkali w Szwecji w 5 poprzednich latach kalendarzowych i przyjeżdżają jako eksperci, naukowcy lub kluczowi pracownicy do szwedzkiego pracodawcy, na podstawie decyzji Forskarskattenämnden nie płacą podatku od 25% wynagrodzenia (ani składek od tej części) przez maksymalnie 7 lat; wniosek składa się w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia pracy. Od 01.01.2027 zaproponowano 30%, dopuszczenie obywateli Szwecji i 6-miesięczny termin na wniosek — sprawdź, czy ustawa została uchwalona.
Wyjazd: szwedzkie istotne powiązanie i reguła 10 lat, art. 13 ust. 5 konwencji, polski exit tax. Szwedzka ustawa nie przewiduje ogólnego podatku przy wyjeździe osób fizycznych, ale: (1) były rezydent podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, dopóki ma istotne powiązanie (dla obywateli Szwecji i osób z 10 latami zamieszkiwania — domniemanie przez 5 lat); (2) zyski ze sprzedaży akcji są opodatkowane w Szwecji jeszcze przez 10 lat kalendarzowych po wyjeździe (3 kap. 19 § IL); (3) konwencja PL–SE pozwala dawnemu państwu zamieszkania opodatkować zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku przez 10 lat od utraty miejsca zamieszkania (art. 13 ust. 5) — dotyczy to także przeprowadzki z Polski do Szwecji. Przeprowadzka z Polski do Szwecji może ponadto podlegać polskiemu podatkowi od niezrealizowanych zysków (19%), jeżeli Polska traci prawo do opodatkowania zysków ze zbycia Twoich udziałów, akcji i innych papierów wartościowych, miałeś(-aś) miejsce zamieszkania w Polsce łącznie co najmniej 5 lat w ostatnich 10 latach, a łączna wartość rynkowa tych składników przekracza 4 000 000 zł (art. 30da–30db ustawy o PIT).
Ubezpieczenia społeczne: rozporządzenie (WE) nr 883/2004. Między Polską a Szwecją składki nie wynikają z umowy podatkowej, lecz z unijnej koordynacji: podlegasz ubezpieczeniom tylko w jednym państwie, co do zasady tam, gdzie pracujesz. Pracownik delegowany z Polski do Szwecji na nie dłużej niż 24 miesiące pozostaje w ZUS (zaświadczenie A1); przy pracy w obu państwach decyduje znaczna część pracy w państwie zamieszkania. Szwedzkich stawek składek pakiet nie zawiera.
Certyfikat rezydencji. Aby jako rezydent Polski skorzystać z konwencji w Szwecji (np. ze zwolnienia wynagrodzenia na podstawie art. 15 ust. 2 albo z obniżonej stawki od dywidend), poproś urząd skarbowy o certyfikat rezydencji (art. 306l Ordynacji podatkowej). Zamawiaj go za każdy rok na bieżąco. Jak Skatteverket potwierdza rezydencję szwedzką — w pakiecie nie sprawdzono.
Która umowa obowiązuje: konwencja z 2004 r.. Stosuje się konwencję między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisaną w Sztokholmie 19.11.2004 r. (Dz.U. 2006 nr 26 poz. 193; w życie 15.10.2005 r., stosowana do dochodów od 1.01.2006 r.). Konwencja MLI obowiązuje w relacjach polsko-szwedzkich od 1.10.2018 r., ale Szwecja wyłączyła w całości jej art. 4 i 5, a stosowanie MLI do tej konwencji uzależniła od notyfikacji zakończenia procedur wewnętrznych — reguła kolizyjna i metody unikania podwójnego opodatkowania są więc takie jak w tekście z 2004 r. Tie-breaker: art. 4 ust. 2; praca najemna: art. 15 (183 dni w okresie dwunastu miesięcy); wolne zawody: art. 14; zyski byłych rezydentów: art. 13 ust. 5; emerytury: art. 18; służba publiczna: art. 19; metody: art. 22; procedura wzajemnego porozumiewania się: art. 24 (3 lata).

Jak rozstrzyga się podwójną rezydencję

Jeśli oba państwa uznają Cię za rezydenta, stosuje się art. 4 ust. 2 umowy: Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r. (Dz.U. 2006 nr 26 poz. 193). Kryteria stosuje się po kolei — stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo, a na końcu wzajemne porozumienie organów podatkowych.

Umowa szczegółowo: dochody, stawki, zasada 183 dni →

Pojęcia, z którymi spotkasz się w Szwecji

bosatt: osoba mieszkająca w Szwecji — Szwecja jest miejscem jej rzeczywistego zamieszkania
stadigvarande vistelse: stały pobyt — z reguły co najmniej sześć miesięcy z rzędu w Szwecji
väsentlig anknytning: istotne powiązanie ze Szwecją byłego rezydenta (mieszkanie, rodzina, firma)
folkbokföring: szwedzka ewidencja ludności (zameldowanie)
SINK: zryczałtowany podatek nierezydentów od szwedzkich wynagrodzeń i emerytur — 22,5% w 2026 r., 20% od 2027 r.
Skatteverket: szwedzka administracja podatkowa

Pytania

Czy Szwecja liczy 183 dni?

Nie. Szwedzkie kryterium to stały pobyt co najmniej sześć miesięcy z rzędu (krótkie wyjazdy go nie przerywają), także na przełomie dwóch lat; regularne coroczne pobyty po 4–5 miesięcy też mogą być stałe. Polska liczy ponad 183 dni w roku podatkowym.

Wyjechałem ze Szwecji do Polski. Czy Szwecja nadal może uznawać mnie za rezydenta?

Tak, jeśli zachowałeś(-aś) istotne powiązanie — zwłaszcza dawne stałe mieszkanie, rodzinę lub firmę w Szwecji; obywatele Szwecji i osoby z co najmniej 10 latami zamieszkiwania tam przez 5 lat po wyjeździe muszą wykazać, że powiązania nie ma. Podwójną rezydencję rozstrzyga art. 4 ust. 2 konwencji.

Jak Polska rozlicza wynagrodzenie ze Szwecji?

Wynagrodzenie, które Szwecja może opodatkować, Polska zwalnia z podatku, ale uwzględnia przy ustalaniu stawki (art. 22 ust. 1 lit. a konwencji). Szwecja zastrzegła, że art. 5 Konwencji MLI nie ma zastosowania do jej umów, więc ta metoda się nie zmieniła.

Źródła

Przepisy i wyjaśnienia urzędowe

3 kap. 3 § Inkomstskattelag (1999:1229) (IL) — Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (od dochodów z całego świata) podlegają osoby fizyczne, które: 1) mieszkają w Szwecji (bosatt); 2) stale przebywają w Szwecji (stadigvarande vistas); 3) mają istotne powiązanie ze Szwecją (väsentlig anknytning) i wcześniej w niej mieszkały. Przepis nie dotyczy pracowników zagranicznych placówek dyplomatycznych i konsularnych, którzy podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie 3 kap. 17 § pkt 2–4.
Skatteverket — «Skattskyldighet» (ograniczony i nieograniczony obowiązek podatkowy; zmieniono 30.01.2026) — Jesteś bosatt w Szwecji, jeżeli Twoje rzeczywiste mieszkanie znajduje się w Szwecji (i powinieneś(-nnaś) być zameldowany(-a) w ewidencji ludności — folkbokförd). Stały pobyt to przebywanie w Szwecji co najmniej sześć miesięcy z rzędu; krótkie przerwy, np. wyjazdy do kraju pochodzenia, go nie przerywają. Po wyjeździe istotne powiązanie mogą tworzyć zachowane mieszkanie, rodzina, znaczny majątek itp. Kto nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, podlega ograniczonemu — tylko od niektórych dochodów ze Szwecji.
3 kap. 7 § IL (istotne powiązanie) — Istotne powiązanie byłego rezydenta ocenia się łącznie: obywatelstwo szwedzkie; czas wcześniejszego zamieszkiwania; brak stałego miejsca zamieszkania w określonym miejscu za granicą; pobyt za granicą w celu nauki lub leczenia; mieszkanie w Szwecji urządzone do całorocznego zamieszkiwania; rodzina w Szwecji; działalność gospodarcza w Szwecji; powiązania ekonomiczne poprzez majątek dający bezpośrednio lub pośrednio istotny wpływ na działalność gospodarczą w Szwecji; nieruchomości w Szwecji; podobne okoliczności. Obywatela Szwecji lub osobę, która mieszkała lub stale przebywała w Szwecji łącznie co najmniej 10 lat, uważa się za mającą istotne powiązanie przez 5 lat po wyjeździe, chyba że wykaże coś przeciwnego.
3 kap. 8 § IL — Osoby podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu płacą podatek od wszystkich dochodów — ze Szwecji i z zagranicy — z uwzględnieniem wyjątków z 3 kap. 9–16 §§ i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
3 kap. 17–18 §§ IL (ograniczony obowiązek podatkowy) — Kto nie podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, podlega ograniczonemu — tylko od niektórych dochodów ze Szwecji: wynagrodzenia, emerytury i świadczenia objęte ustawą o SINK (według IL — jeśli wybrałeś(-aś) zwykłe opodatkowanie); dochody z zakładu lub nieruchomości w Szwecji; zyski ze sprzedaży szwedzkich nieruchomości i szwedzkich praw do lokali mieszkalnych; dywidendy szwedzkich stowarzyszeń gospodarczych itp. Należności licencyjne od przedsiębiorstwa mającego zakład w Szwecji uważa się za dochód z zakładu. Odsetek w wykazie nie ma.
§§ 5, 6 a, 7 Lag (1991:586) om särskild inkomstskatt för utomlands bosatta (SINK), w brzmieniu SFS 2025:1355 i 2025:1356 — SINK płacą nierezydenci od szwedzkiego wynagrodzenia za pracę w Szwecji, wynagrodzenia od państwa szwedzkiego, gminy lub regionu (bez względu na miejsce wykonywania pracy), wynagrodzeń członków zarządu szwedzkich spółek, szwedzkich emerytur i niektórych świadczeń socjalnych. Stawka — 22,5% od dochodów uzyskanych po 31.12.2025 i 20% od uzyskanych po 31.12.2026 (dochody marynarzy — 15%). Wynagrodzenie od zagranicznego pracodawcy jest zwolnione, jeżeli przebywasz w Szwecji nie dłużej niż 183 dni w dowolnym okresie 12 miesięcy, pracodawca nie jest rezydentem Szwecji, a koszty nie są ponoszone przez jego zakład w Szwecji (6 a §). Zwolnienie z 6 a § nie dotyczy wynajmu pracowników do zleceniodawcy w Szwecji (przedsiębiorstwa opodatkowanego w Szwecji, państwa, gminy lub regionu), pod którego kierownictwem i kontrolą pracujesz (6 a § akapit drugi), z wyjątkiem pracy w Szwecji trwającej nie dłużej niż 15 dni z rzędu i łącznie nie dłużej niż 45 dni w roku kalendarzowym (6 b §).
Skatteverket — «SINK – särskild inkomstskatt för utomlands bosatta» (zmieniono 30.09.2026) — SINK — 22,5% w 2026 r., 20% od 01.01.2027; nie trzeba składać zeznania. Zamiast SINK można co roku wybrać zwykłe opodatkowanie według IL: średni podatek gminny i podatek państwowy, odliczenie kosztów, obowiązkowe zeznanie; kwota bazowa odliczenia (grundavdrag) — jeśli co najmniej 90% Twoich dochodów z pracy jest opodatkowanych w Szwecji. Dla emerytur państwowych obowiązuje kwota wolna 3 799 SEK miesięcznie (2026).
art. 3 ust. 1a ustawy o PIT (Dz.U. 2026 poz. 592) — Polskim rezydentem podatkowym jest osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przesłanki są alternatywne; rezydent podlega w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów (art. 3 ust. 1).
art. 4 ust. 2 konwencji PL–SE z 19.11.2004 — Jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu państwach: a) uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w państwie, w którym ma stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma je w obu — w państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie można ustalić ośrodka interesów życiowych albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym państwie — w państwie, w którym zwykle przebywa; c) jeżeli przebywa zazwyczaj w obu państwach lub w żadnym z nich — w państwie, którego jest obywatelem; d) jeżeli jest obywatelem obu państw lub żadnego z nich — właściwe organy rozstrzygają sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Objaśnienia podatkowe MF z 29.04.2021 r. (rezydencja podatkowa), pkt 2.1–2.3 — Spójnik «lub» oznacza, że wystarczy jedno kryterium. Przy interesach osobistych najczęściej bierze się pod uwagę obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci; wyjazd do pracy za granicą, gdy rodzina zostaje w Polsce, zwykle nie zmienia ośrodka interesów osobistych (przykład 3). Do 183 dni wlicza się każdą część dnia, dzień przyjazdu i wyjazdu. Zmiana rezydencji może nastąpić w trakcie roku.
art. 24 ust. 1 konwencji PL–SE (procedura wzajemnego porozumiewania się) — Osoba, która uważa, że działania jednego lub obu państw powodują lub spowodują dla niej opodatkowanie niezgodne z konwencją, może niezależnie od środków odwoławczych prawa wewnętrznego przedstawić sprawę właściwemu organowi państwa, w którym ma miejsce zamieszkania; sprawę przedkłada się w ciągu trzech lat od pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu powodującym takie opodatkowanie.
art. 15 ust. 2–3 konwencji PL–SE — Wynagrodzenie rezydenta jednego państwa za pracę najemną wykonywaną w drugim państwie podlega opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji, jeżeli łącznie: a) odbiorca przebywa w drugim państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynających się lub kończących w danym roku podatkowym, b) wynagrodzenie wypłaca pracodawca (lub ktoś w jego imieniu) niemający miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim państwie i c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę pracodawcy w drugim państwie. Ust. 3: wynagrodzenie rezydenta Szwecji za pracę na pokładzie samolotu konsorcjum SAS w transporcie międzynarodowym jest opodatkowane tylko w Szwecji.
art. 14 konwencji PL–SE (wolne zawody) — Dochód z wolnego zawodu albo innej działalności o samodzielnym charakterze podlega opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji, chyba że osoba posiada w drugim państwie stałą placówkę w celu wykonywania tej działalności — wtedy drugie państwo może opodatkować dochód w zakresie, w jakim można go przypisać tej placówce. Konwencja nie przewiduje tu testu dni.
art. 27 ust. 8 ustawy o PIT (metoda wyłączenia z progresją) — Jeżeli dochody zagraniczne są zwolnione od podatku na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dodaje się je do dochodów opodatkowanych w Polsce, oblicza podatek według skali od sumy, ustala stopę procentową i stosuje ją wyłącznie do dochodu opodatkowanego w Polsce.
art. 22 konwencji PL–SE z 19.11.2004 (metody unikania podwójnego opodatkowania) — Polska (ust. 1): a) dochód, który zgodnie z konwencją podlega opodatkowaniu w Szwecji, Polska zwalnia z opodatkowania, ale może zastosować stawkę, jaka byłaby właściwa, gdyby dochód ten nie był zwolniony (wyłączenie z progresją); b) od podatku od dochodu, który zgodnie z art. 10 i 12 (dywidendy, należności licencyjne) może być opodatkowany w Szwecji, Polska odlicza podatek zapłacony w Szwecji — nie więcej niż część podatku przypadającą na ten dochód. Szwecja (ust. 2): a) od podatku od dochodu, który zgodnie z prawem Polski i konwencją podlega opodatkowaniu w Polsce, odlicza podatek polski zgodnie ze szwedzkimi przepisami o zaliczaniu podatku zagranicznego; b) dochód podlegający opodatkowaniu tylko w Polsce Szwecja może uwzględnić przy ustalaniu progresywnej stawki.
art. 27 ust. 9 ustawy o PIT (metoda proporcjonalnego odliczenia) — Jeżeli umowa nie przewiduje wyłączenia z progresją (albo umowy brak), dochody zagraniczne łączy się z dochodami polskimi, a od podatku od łącznej sumy odlicza się podatek zapłacony za granicą — nie więcej niż część podatku przypadająca proporcjonalnie na dochód zagraniczny.
Oświadczenie rządowe z 11.10.2018 r. w sprawie mocy obowiązującej Konwencji MLI w relacjach między Polską a Szwecją (Dz.U. 2018 poz. 2329) — Konwencja MLI obowiązuje w relacjach między Polską a Szwecją od 1.10.2018 r., a Szwecja objęła nią konwencję PL–SE z 2004 r. (pozycja nr 47). Szwecja złożyła m.in. zastrzeżenia na podstawie art. 4 ust. 3 lit. a (art. 4 MLI w całości nie ma zastosowania), art. 5 ust. 8 (art. 5 MLI — metody unikania podwójnego opodatkowania — w całości nie ma zastosowania) oraz art. 35 ust. 7 lit. a (stosowanie MLI do danej umowy zależy od notyfikacji zakończenia procedur wewnętrznych).
art. 3 ust. 2a–2b ustawy o PIT — Osoby niemające miejsca zamieszkania w Polsce podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Polski, m.in. z pracy wykonywanej w Polsce na podstawie stosunku pracy lub umów zlecenia/o dzieło, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.
3 kap. 9–13 §§ IL (reguła sześciu miesięcy i reguła jednego roku) — Rezydent Szwecji, który w związku z pracą najemną przebywa za granicą co najmniej sześć miesięcy, nie płaci szwedzkiego podatku od tego wynagrodzenia w zakresie, w jakim zostało ono opodatkowane w państwie wykonywania pracy (jeśli nie wbrew jego prawu lub umowie); przy pobycie co najmniej roku w jednym państwie — nawet jeśli nie zostało tam opodatkowane z powodu przepisów, praktyki administracyjnej lub umowy niebędącej umową podatkową. Reguła jednego roku nie dotyczy pracy na rzecz państwa, regionów, gmin i parafii Kościoła Szwecji (z wyjątkiem eksportu usług) ani posłów do Parlamentu Europejskiego; obie reguły nie dotyczą pracy na szwedzkich, duńskich i norweskich samolotach i na statkach (odrębny wyjątek — zagraniczne statki żeglugi oceanicznej). Krótkie przyjazdy do Szwecji (urlop, podróż służbowa) nie przerywają okresu, jeśli nie przekraczają 6 dni za każdy pełny miesiąc pracy albo 72 dni za rok pracy.
art. 18 i 19 konwencji PL–SE — Art. 18 ust. 1: emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w jednym państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim państwie mogą być opodatkowane w pierwszym państwie (w angielskim tekście, rozstrzygającym przy rozbieżnościach: emerytury i podobne wynagrodzenia, świadczenia z ubezpieczenia społecznego i renty). Art. 19 ust. 1: pensje, płace i podobne wynagrodzenia, inne niż emerytura, wypłacane przez państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny za usługi świadczone na jego rzecz podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie, a tylko w drugim państwie, jeżeli usługi są świadczone w tym drugim państwie przez jego rezydenta, który jest jego obywatelem albo nie stał się jego rezydentem wyłącznie w celu świadczenia tych usług.
11 kap. 22–23 §§ IL (expertskatt); projekt ustawy skierowany do Rady Legislacyjnej «Skatteincitament för forskning och utveckling» (czerwiec 2026) — Zagraniczni eksperci, naukowcy i inne osoby kluczowe — niebędący obywatelami Szwecji, którzy nie mieszkali ani nie przebywali stale w Szwecji w ciągu 5 poprzednich lat kalendarzowych i zamierzają przebywać tam nie dłużej niż 7 lat — na podstawie decyzji Forskarskattenämnden nie płacą podatku od 25% wynagrodzenia przez maksymalnie 7 lat; pracodawca — szwedzki lub mający zakład w Szwecji; wniosek składa się w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia pracy. Zaproponowano od 01.01.2027 (dla pracy rozpoczętej po 31.12.2026): 30%, dopuszczenie obywateli Szwecji, 84 miesiące, które można dzielić, 7 lat bez pobytu w Szwecji, termin wniosku — 6 miesięcy. Według stanu na 10.11.2026 uchwalenia ustawy nie sprawdzono.
3 kap. 19 § IL (reguła 10 lat) — Osoba podlegająca ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu płaci podatek od zysku ze sprzedaży akcji (delägarrätter), udziałów w szwedzkich spółkach osobowych itp., jeżeli w roku sprzedaży lub w ciągu dziesięciu poprzednich lat kalendarzowych mieszkała lub stale przebywała w Szwecji. Akcje spółek zagranicznych są objęte tylko wtedy, gdy zostały nabyte w okresie nieograniczonego obowiązku podatkowego.
art. 13 ust. 4–5 konwencji PL–SE — Zyski z przeniesienia własności majątku innego niż nieruchomości, majątek zakładu lub stałej placówki oraz statki i samoloty w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w państwie, w którym zbywca ma miejsce zamieszkania (ust. 4). Bez względu na to zyski z przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku osiągane przez osobę, która miała miejsce zamieszkania w jednym państwie i uzyskała je w drugim, mogą być opodatkowane w pierwszym państwie, jeżeli przeniesienie następuje w ciągu dziesięciu lat od dnia, w którym przestała mieć w nim miejsce zamieszkania (ust. 5).
art. 30da ust. 1–3 ustawy o PIT (podatek od niezrealizowanych zysków — exit tax) — Ust. 1: podatek wynosi 19% podstawy (3%, gdy nie ustala się wartości podatkowej). Ust. 2 pkt 2: opodatkowaniu podlega zmiana rezydencji podatkowej przez podatnika z nieograniczonym obowiązkiem, w wyniku której Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia jego majątku, w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania do innego państwa. Ust. 3: poza działalnością gospodarczą — tylko majątek osobisty (prawa w spółce niebędącej osobą prawną, udziały, akcje i inne papiery wartościowe, pochodne instrumenty finansowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych), jeżeli podatnik miał miejsce zamieszkania w Polsce łącznie co najmniej pięć lat w dziesięcioletnim okresie przed dniem zmiany rezydencji.
art. 30db ust. 1–2 ustawy o PIT (próg 4 000 000 zł) — Art. 30da nie stosuje się, jeżeli łączna wartość rynkowa przenoszonych składników majątku nie przekracza 4 000 000 zł; u małżonków, o których mowa w art. 30da ust. 9, limit dotyczy łącznie obojga.
art. 11–13 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 — Osoba podlega ustawodawstwu w zakresie zabezpieczenia społecznego tylko jednego państwa członkowskiego — co do zasady państwa wykonywania pracy; pracownik delegowany na nie dłużej niż 24 miesiące pozostaje w systemie państwa wysyłającego (zaświadczenie A1); przy pracy w kilku państwach decyduje znaczna część pracy w państwie zamieszkania.
art. 306l Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. 2026 poz. 622) — Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o jego miejscu zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce (certyfikat rezydencji).
art. 10 ust. 2 konwencji PL–SE — Dywidendy mogą być opodatkowane także w państwie siedziby spółki wypłacającej, ale podatek nie może przekroczyć 5% kwoty brutto, gdy uprawnioną jest spółka (inna niż spółka osobowa) mająca bezpośrednio co najmniej 25% kapitału spółki wypłacającej, oraz 15% w pozostałych przypadkach.
Konwencja PL–SE z 19.11.2004 (Dz.U. 2006 nr 26 poz. 193); oświadczenie rządowe z 19.12.2005 (Dz.U. 2006 nr 26 poz. 194); art. 29 — Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji podpisana w Sztokholmie 19.11.2004 r. weszła w życie 15.10.2005 r.; według art. 29 ust. 2 ma zastosowanie do dochodów osiąganych od 1 stycznia roku następującego po roku wejścia w życie, tj. od 1.01.2006 r., a umowa z 5.06.1975 r. przestała mieć zastosowanie (art. 29 ust. 3). Podpisana w językach polskim, szwedzkim i angielskim.
Skatteverket — «Belopp och procent – inkomstår 2026» — 2026: państwowy podatek dochodowy — 20% od dochodu z pracy do opodatkowania powyżej 643 000 SEK; średnia stawka podatku gminnego — 32,38%; podatek od dochodów kapitałowych — 30%; SINK — 22,5%; kwota bazowa (prisbasbelopp) — 59 200 SEK.
45 kap. 33 §, 46 kap. 18 § IL — Z zysku ze sprzedaży mieszkania (prywatnego domu mieszkalnego lub prawa do lokalu mieszkalnego) w Szwecji opodatkowane jest 22/30, czyli efektywnie 22% przy stawce podatku od dochodów kapitałowych 30%.
art. 4 ust. 2 lit. a konwencji PL–SE — Osobę mającą miejsce zamieszkania w obu państwach uważa się za mającą je w tym państwie, w którym ma stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma stałe miejsce zamieszkania w obu państwach — tylko w tym państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).
art. 4 ust. 2 lit. b konwencji PL–SE — Jeżeli nie można ustalić, w którym państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w którym zwykle przebywa.
art. 4 ust. 2 lit. c–d konwencji PL–SE — Jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich — decyduje państwo, którego jest obywatelem (lit. c); jeżeli jest obywatelem obu państw lub żadnego z nich — właściwe organy rozstrzygają sprawę w drodze wzajemnego porozumienia (lit. d; procedura w art. 24).
art. 24 ust. 1 konwencji PL–SE — Procedura wzajemnego porozumiewania się: sprawę przedstawia się właściwemu organowi państwa, w którym osoba ma miejsce zamieszkania, w ciągu trzech lat od pierwszego urzędowego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie niezgodne z konwencją.

Orzecznictwo

Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 6034-17 (HFD 2018 ref. 30 I), 30.05.2018 — Osoba, która po przeprowadzce do Portugalii planowała co roku przebywać w Szwecji 5 miesięcy z rzędu (od maja do września), a także w Boże Narodzenie i podczas dwóch krótkich wyjazdów (łącznie 182 dni w Szwecji i 183 w Portugalii), stale przebywa w Szwecji i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu: regularny pięciomiesięczny pobyt wystarcza, nawet jeśli większą część roku spędzasz za granicą.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 6736-17 (HFD 2018 ref. 30 II), 30.05.2018 — Małżonkowie, którzy po przeprowadzce do Portugalii planowali co roku spędzać w Szwecji czerwiec–sierpień (około 3 miesięcy) i nieregularnie przyjeżdżać łącznie jeszcze na około 30 dni, nie przebywają w Szwecji stale. Pobyty krótsze niż sześć miesięcy ocenia się według długości, rozmiaru i regularności; sześć miesięcy z rzędu i więcej to z reguły stały pobyt.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 236-19 (HFD 2019 not. 26), 30.10.2019 — Kobieta, która mieszka w Portugalii i planowała co roku spędzać w Szwecji około 4 letnich miesięcy (od połowy maja do połowy września) i nieregularnie przyjeżdżać łącznie jeszcze do 3 tygodni, stale przebywa w Szwecji: same 4 miesiące nie wystarczają, ale razem z innymi przyjazdami pobyt ma taki rozmiar, że jest stały.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 2659-19 (HFD 2019 not. 27), 30.10.2019 — Kobieta, która mieszka w Portugalii i planowała co roku przebywać w Szwecji 3 letnie miesiące, 3 tygodnie na Wielkanoc i nieregularnie jeszcze do 2 tygodni, nie przebywa w Szwecji stale: łączny rozmiar pobytu jest niewystarczający.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 6452-23 (HFD 2024 not. 19), 25.03.2024 — Obywatel Szwecji, który wyjechał w 2017 r. (żona — w 2020 r.), zachował wspólne mieszkanie spółdzielcze — dawne stałe mieszkanie, z którego małżonkowie korzystają teraz wypoczynkowo — oraz udziały w innej nieruchomości, miał istotne powiązanie ze Szwecją w latach 2023 i 2024. Dawne stałe mieszkanie zachowane po wyjeździe z reguły waży najwięcej.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 5346-19, 08.06.2020 — Małżonkowie — obywatele Szwecji, którzy sprzedali stałe mieszkanie i krótko przed wyjazdem do Portugalii kupili mieszkanie, w którym nigdy nie mieszkali i które zamierzali wykorzystywać wypoczynkowo, nie mieli istotnego powiązania ze Szwecją: mieszkanie wypoczynkowe samo w sobie z reguły takiego powiązania nie tworzy.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 3479-18 (HFD 2019 ref. 12), 20.03.2019 — Małżonkowie — obywatele Szwecji, którzy wyjechali w 2004 r. i mieszkali w Szwajcarii, po przeprowadzce na Bahamy nie mieli istotnego powiązania ze Szwecją: istotny wpływ męża na szwedzką działalność gospodarczą (pakiet kontrolny szwajcarskiej grupy nabyty po 2010 r.) przeważyła długość pobytu za granicą; domki letniskowe i las w Szwecji ważą niewiele.
Högsta förvaltningsdomstolen (HFD, Naczelny Sąd Administracyjny Szwecji), 1562-20 (HFD 2020 not. 44), 22.10.2020 — Obywatel Szwecji, który przez spółkę holdingową pośrednio posiadał 18,3% szwedzkiej spółki operacyjnej założonej przez niego w czasie zamieszkiwania w Szwecji i zachował domek letniskowy, po przeprowadzce do innego państwa UE miał istotne powiązanie ze Szwecją i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu; powołanie się na swobodę przemieszczania się w UE oddalono.

Aktualizacja 10.11.2026. Wynik ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady podatkowej ani prawnej. Organy podatkowe i sądy mogą inaczej interpretować przepisy, także ze względu na okoliczności, których tu nie uwzględniono, a prawo się zmienia. Przed podjęciem decyzji skonsultuj się z doradcą podatkowym.

Sprawdź swój status