Rezydencja podatkowa w Chinach a rezydencja w Polsce

Chiny uznają za rezydenta osobę, która ma w Chinach domicyl — zwyczajowo tam zamieszkuje z powodu meldunku (hukou), rodziny lub interesów gospodarczych — albo, nie mając domicylu, przebywa w Chinach 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym; liczą się tylko dni z pełnymi 24 godzinami. Rezydent bez domicylu nie płaci w Chinach podatku od dochodów zagranicznych wypłacanych przez podmioty lub osoby zagraniczne, chyba że w każdym z sześciu poprzednich lat również miał 183 dni bez jednorazowego wyjazdu dłuższego niż 30 dni. Polska patrzy na ośrodek interesów życiowych i pobyt dłuższy niż 183 dni w roku. Podwójną rezydencję rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy PL–CN z 7.06.1988 r.: stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo, porozumienie właściwych organów.

Sprawdź swój status: Polska i Chiny

Bezpłatnie, bez rejestracji, ok. 3 minut. Wniosek według polskiej ustawy o PIT w porównaniu z prawem Chin i umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kiedy Chiny uznaje Cię za rezydenta podatkowego

Chiny nie kierują się obywatelstwem: obywatele chińscy i cudzoziemcy są rezydentami, jeżeli mają domicyl w Chinach — zwyczajowo zamieszkują tam z powodu meldunku (hukou), rodziny lub interesów gospodarczych — albo, nie mając domicylu, przebywają w Chinach 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym. Domicyl to kryterium prawne: osoba czasowo przebywająca za granicą w celu nauki, pracy, odwiedzin u rodziny lub podróży, która po ustaniu tej przyczyny wraca do Chin, zachowuje zwyczajowe miejsce zamieszkania w Chinach.

Osoba bez domicylu staje się rezydentem po łącznie 183 dniach pobytu w Chinach w roku kalendarzowym (łącznie ze 183. dniem). Liczą się tylko dni z pełnymi 24 godzinami w Chinach — Chiny liczą dni w roku kalendarzowym (1 stycznia – 31 grudnia), tak jak Polska.

«Reguła sześciu lat» nie zmienia statusu rezydenta; rozstrzyga jedynie, czy dochody zagraniczne rezydenta bez domicylu wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne podlegają opodatkowaniu w Chinach.

Zwyczajowo zamieszkujesz w Chinach z powodu meldunku, rodziny lub interesów gospodarczych, więc masz domicyl w Chinach. Według art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jesteś chińskim rezydentem opodatkowanym od dochodów z całego świata, bez względu na liczbę dni spędzonych w Chinach; podatek zapłacony za granicą odlicza się w granicach art. 7.
Nie masz domicylu w Chinach, ale przebywałeś(-aś) tam 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym, więc jesteś chińskim rezydentem (art. 1). Ponieważ w każdym z sześciu poprzednich lat również miałeś(-aś) 183 dni bez jednorazowej nieobecności dłuższej niż 30 dni, w Chinach opodatkowane są wszystkie Twoje dochody — z Chin i z zagranicy, w tym z Polski.
Nie masz domicylu w Chinach, ale przebywałeś(-aś) tam 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym, więc jesteś chińskim rezydentem (art. 1). Ponieważ w co najmniej jednym z sześciu poprzednich lat miałeś(-aś) mniej niż 183 dni albo jednorazową nieobecność dłuższą niż 30 dni, Twoje dochody zagraniczne wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne — np. dochód z Polski wypłacany przez polskiego płatnika — są w Chinach zwolnione po zgłoszeniu organowi podatkowemu (art. 4 rozporządzenia wykonawczego). Dochody ze źródeł chińskich, w tym wynagrodzenie za pracę w Chinach, oraz dochody zagraniczne wypłacane przez podmiot chiński pozostają opodatkowane.
Nie masz domicylu w Chinach, ale przebywałeś(-aś) tam 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym, więc jesteś chińskim rezydentem (art. 1). To, czy Chiny opodatkują także Twoje dochody zagraniczne, zależy od reguły sześciu lat: jeżeli w każdym z sześciu poprzednich lat (licząc od 2019 r.) miałeś(-aś) 183 dni bez jednorazowej nieobecności dłuższej niż 30 dni, opodatkowane są wszystkie dochody; w przeciwnym razie dochody zagraniczne wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne są zwolnione po zgłoszeniu.
Przebywałeś(-aś) w Chinach 183 dni lub więcej w roku kalendarzowym, więc jesteś chińskim rezydentem bez względu na to, czy masz tam domicyl (art. 1). Przy domicylu w Chinach opodatkowane są wszystkie Twoje dochody; bez domicylu dochody zagraniczne wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne mogą być zwolnione na podstawie reguły sześciu lat (art. 4 rozporządzenia wykonawczego).

Kiedy jesteś nierezydentem

Nie masz domicylu w Chinach i przebywałeś(-aś) tam mniej niż 183 dni w roku kalendarzowym, więc jesteś nierezydentem (art. 1): Chiny opodatkowują tylko Twoje dochody ze źródeł w Chinach. Wynagrodzenie za pracę wykonaną poza Chinami nie jest dochodem ze źródła chińskiego; przy pobycie nie dłuższym niż 90 dni zwolniona jest ta część wynagrodzenia za pracę w Chinach, którą wypłaca zagraniczny pracodawca i której nie ponosi jego placówka w Chinach (art. 5 rozporządzenia wykonawczego).

Gdzie prawo Chin koliduje z polskimi przepisami

Kolizja: Chiny uznają Cię za rezydenta z powodu domicylu, Polska — z powodu ośrodka interesów lub dni. Według prawa chińskiego wyjazd na naukę lub do pracy sam w sobie nie kończy domicylu: jeżeli po ustaniu przyczyny wrócisz do Chin, pozostajesz chińskim rezydentem nawet przy niewielu dniach pobytu w Chinach. Polska uznaje Cię jednocześnie za rezydenta, jeżeli masz tu ośrodek interesów osobistych lub gospodarczych albo przebywasz tu ponad 183 dni. Wtedy oba państwa mogą opodatkować dochody z całego świata, a kolizję rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy z 1988 r.: stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo, porozumienie właściwych organów. Jeżeli stałe mieszkanie masz tylko w Polsce, według umowy jesteś rezydentem Polski.
Kolizja: 183 dni w Chinach w roku kalendarzowym przy rezydencji w Polsce. Przy 183 dniach w Chinach (liczą się tylko dni z pełnymi 24 godzinami) Chiny uznają Cię za rezydenta za cały rok kalendarzowy. Jeśli w tym samym roku masz w Polsce ośrodek interesów życiowych — np. rodzinę lub główne źródło dochodów — Polska również uznaje Cię za rezydenta. Rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy: gdy stałe mieszkanie masz tylko w jednym państwie, jesteś rezydentem tego państwa; przy mieszkaniu w obu — decyduje ośrodek interesów życiowych.

Co jeszcze warto wiedzieć

Dochody z Polski chińskiego rezydenta bez domicylu: reguła sześciu lat. Jeżeli jesteś chińskim rezydentem wyłącznie na podstawie testu 183 dni, Chiny nie opodatkowują Twoich dochodów zagranicznych wypłacanych przez podmioty lub osoby zagraniczne — np. czynszu z mieszkania w Polsce, odsetek z polskiego rachunku czy wynagrodzenia za pracę w Polsce wypłacanego przez polskiego pracodawcę — chyba że w każdym z sześciu poprzednich lat (licząc od 2019 r.) miałeś(-aś) w Chinach 183 dni bez jednorazowej nieobecności dłuższej niż 30 dni. Zwolnienie wymaga zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu. Wynagrodzenie za pracę w Chinach jest dochodem ze źródła chińskiego, nawet jeśli wypłaca je polski pracodawca. Jeżeli Polska także uznaje Cię za rezydenta, nadal opodatkowuje Twoje dochody z całego świata — z zastrzeżeniem umowy.
Praca w Chinach przy rezydencji w Polsce: 183 dni w roku kalendarzowym (art. 15 ust. 2). Wynagrodzenie za pracę fizycznie wykonaną w Chinach jest dochodem ze źródła chińskiego, nawet jeśli wypłaca je polski pracodawca. Chiny nie mogą go opodatkować tylko wtedy, gdy łącznie: przebywasz w Chinach nie dłużej niż 183 dni w danym roku kalendarzowym (nie w dowolnych 12 miesiącach), pracodawca nie ma siedziby w Chinach i wynagrodzenia nie ponosi jego zakład ani stała placówka w Chinach. W przeciwnym razie Chiny opodatkowują wynagrodzenie za dni pracy w Chinach, a Polska zwalnia je z progresją (art. 23 ust. 1).
Jak Polska unika podwójnego opodatkowania dochodów z Chin. Według art. 23 ust. 1 umowy z 1988 r. dochód polskiego rezydenta, który może być opodatkowany w Chinach (np. wynagrodzenie za pracę w Chinach ponad limit art. 15 ust. 2, dochód z chińskiej nieruchomości), jest w Polsce zwolniony, ale podwyższa stawkę od pozostałych dochodów (wyłączenie z progresją, art. 27 ust. 8 ustawy o PIT). Od dywidend, odsetek i należności licencyjnych Polska odlicza podatek zapłacony w Chinach (art. 27 ust. 9). Chiny ze swojej strony odliczają podatek polski od podatku chińskiego swoich rezydentów (art. 23 ust. 2).
Rok przyjazdu lub wyjazdu: Chiny nie dzielą roku. Chiny ustalają rezydencję za cały rok kalendarzowy — nie ma roku dzielonego. Polska uznaje zmianę rezydencji w trakcie roku. W roku przeprowadzki możesz więc przez część miesięcy być rezydentem obu państw; za okres podwójnej rezydencji stosuje się regułę kolizyjną umowy. Zachowaj dowody wjazdów i wyjazdów — Chiny liczą tylko dni z pełnymi 24 godzinami w Chinach.
Ubezpieczenia społeczne: brak umowy polsko-chińskiej. Według doniesień chińskich mediów wśród 13 dwustronnych umów o zabezpieczeniu społecznym zawartych przez Chiny nie ma umowy z Polską. Każde państwo stosuje więc własne prawo: za pracę w Chinach mogą obowiązywać chińskie składki, a obowiązek ubezpieczenia w ZUS ocenia się według prawa polskiego — możliwe jest podwójne opłacanie składek. Składki nie są objęte umową podatkową. Przed wyjazdem sprawdź to w ZUS i u chińskiego pracodawcy.
Która umowa obowiązuje: umowa z 1988 r.. Stosuje się umowę między Rządem PRL a Rządem ChRL z 7.06.1988 r. (Dz.U. 1989 nr 13 poz. 65; w życie 7.01.1989 r., stosowana od 1.01.1990 r.), od 1.09.2022 r. zmodyfikowaną Konwencją MLI. Tie-breaker: art. 4 ust. 2 (z krokiem obywatelstwa); praca najemna: art. 15 (183 dni w roku kalendarzowym); unikanie podwójnego opodatkowania: art. 23 (Polska — wyłączenie z progresją, dla dywidend, odsetek i należności licencyjnych odliczenie; Chiny — odliczenie).

Jak rozstrzyga się podwójną rezydencję

Jeśli oba państwa uznają Cię za rezydenta, stosuje się art. 4 ust. 2 umowy: Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Pekinie dnia 7 czerwca 1988 r.. Kryteria stosuje się po kolei — stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo, a na końcu wzajemne porozumienie organów podatkowych.

Pojęcia, z którymi spotkasz się w Chinach

居民个人: rezydent — osoba z domicylem w Chinach albo z pobytem 183 dni lub więcej w roku; opodatkowana od dochodów z całego świata
非居民个人: nierezydent — opodatkowany tylko od dochodów ze źródeł w Chinach
住所: domicyl — zwyczajowe zamieszkiwanie w Chinach z powodu meldunku, rodziny lub interesów gospodarczych
户籍: meldunek (hukou) — jedna z podstaw domicylu
综合所得: dochód łączny — wynagrodzenia, honoraria za usługi osobiste, honoraria autorskie i należności licencyjne, opodatkowane rocznie stawkami od 3% do 45%
个人所得税法: ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych ChRL; rezydenta definiuje art. 1

Pytania

Wyjeżdżam do pracy w Chinach na dwa lata, rodzina zostaje w Polsce. Gdzie jestem rezydentem?

Po 183 dniach w roku kalendarzowym Chiny uznają Cię za rezydenta za cały rok, a Polska — ze względu na ośrodek interesów osobistych. Rozstrzyga art. 4 ust. 2 umowy PL–CN: jeżeli stałe mieszkanie masz tylko w jednym państwie, jesteś rezydentem tego państwa; przy mieszkaniu w obu decyduje ośrodek interesów życiowych.

Czy Chiny opodatkują moje dochody z Polski?

Jeżeli jesteś rezydentem Chin tylko na podstawie 183 dni, dochody zagraniczne wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne — np. czynsz z mieszkania w Polsce — są w Chinach zwolnione po zgłoszeniu organowi podatkowemu, chyba że w każdym z sześciu poprzednich lat (licząc od 2019 r.) miałeś(-aś) w Chinach 183 dni bez jednorazowej nieobecności dłuższej niż 30 dni. Wynagrodzenie za pracę w Chinach jest dochodem ze źródła chińskiego, nawet jeśli wypłaca je polski pracodawca.

Jak Polska rozlicza wynagrodzenie z Chin?

Chiny nie mogą opodatkować wynagrodzenia za pracę w Chinach tylko wtedy, gdy przebywasz tam nie dłużej niż 183 dni w danym roku kalendarzowym, pracodawca nie ma siedziby w Chinach i wynagrodzenia nie ponosi jego zakład ani stała placówka w Chinach (art. 15 ust. 2). Wynagrodzenie, które Chiny mogą opodatkować, Polska zwalnia z progresją (art. 23 ust. 1 umowy, art. 27 ust. 8 ustawy o PIT); od dywidend, odsetek i należności licencyjnych odlicza podatek chiński.

Źródła

Przepisy i wyjaśnienia urzędowe

Individual Income Tax Law of the People's Republic of China (seventh amendment of 31 August 2018), Art. 1 — Osoba fizyczna, która ma miejsce zamieszkania (domicyl) w Chinach albo — nie mając go — przebywa w Chinach łącznie 183 dni lub więcej w roku podatkowym, jest rezydentem i podlega opodatkowaniu od dochodów uzyskanych w Chinach i za granicą. Osoba bez domicylu i bez pobytu w Chinach albo bez domicylu i z pobytem krótszym niż 183 dni jest nierezydentem i podlega opodatkowaniu tylko od dochodów ze źródeł w Chinach. Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy (1 stycznia – 31 grudnia).
Implementation Regulations of the Individual Income Tax Law (State Council Decree No. 707), Art. 2 — Domicyl w Chinach oznacza zwyczajowe zamieszkiwanie w Chinach z powodu meldunku (hukou), rodziny lub interesów gospodarczych.
Provisions on Several Issues concerning the Levy of Individual Income Tax (Guoshuifa [1994] No. 89), Art. 1 — Zwyczajowe zamieszkiwanie to kryterium prawne rozstrzygające, czy podatnik jest rezydentem, czy nierezydentem; nie oznacza faktycznego miejsca pobytu ani miejsca pobytu w określonym okresie. Osoba, która przebywa za granicą w celu nauki, pracy, odwiedzin u rodziny lub podróży i po ustaniu tej przyczyny musi wrócić do Chin, ma zwyczajowe miejsce zamieszkania w Chinach.
MOF/STA Announcement No. 34 of 2019 — U osoby bez domicylu dniami pobytu są dni przebywania w Chinach: liczy się dzień, w którym przebywała w Chinach pełne 24 godziny, krótszy pobyt się nie liczy. Jeżeli taka osoba przebywa w Chinach 183 dni w roku podatkowym i w każdym z sześciu poprzednich lat również miała 183 dni bez jednorazowego wyjazdu dłuższego niż 30 dni, za ten rok opodatkowane są dochody ze źródeł chińskich i zagranicznych; w przeciwnym razie dochody zagraniczne wypłacane przez podmioty lub osoby zagraniczne są zwolnione. Sześć lat liczy się od 2019 r.
Implementation Regulations of the Individual Income Tax Law, Art. 4 — Osoba bez domicylu, która przebywała w Chinach po 183 dni w każdym z mniej niż sześciu kolejnych lat, jest — po zgłoszeniu tego właściwemu organowi podatkowemu — zwolniona z podatku od dochodów zagranicznych wypłacanych przez podmioty lub osoby zagraniczne; jednorazowy wyjazd dłuższy niż 30 dni w którymkolwiek roku powoduje liczenie okresu od nowa.
Implementation Regulations of the Individual Income Tax Law, Art. 3 — O ile nie przewidziano inaczej, dochód z usług świadczonych w Chinach w ramach stanowiska, zatrudnienia lub wykonania umowy jest dochodem ze źródła w Chinach, bez względu na miejsce wypłaty.
Implementation Regulations of the Individual Income Tax Law, Art. 5 — Osoba bez domicylu, która przebywa w Chinach łącznie nie dłużej niż 90 dni w roku podatkowym, jest zwolniona z podatku od tej części chińskiego wynagrodzenia ze stosunku pracy, którą wypłaca zagraniczny pracodawca i której nie ponosi jego placówka ani miejsce prowadzenia działalności w Chinach.
MOF/STA Announcement No. 3 of 2020 (individual income tax on foreign-source income) — Dochód z usług świadczonych poza Chinami jest dochodem zagranicznym. Zagraniczne dochody łączne i z działalności gospodarczej łączy się z krajowymi dochodami tego samego rodzaju; pozostałe kategorie oblicza się odrębnie. Limit odliczenia oblicza się dla każdego państwa (regionu) osobno; nadwyżkę można przenieść na pięć kolejnych lat podatkowych; bez prawidłowego zaświadczenia o zapłacie podatku odliczenie nie przysługuje; podatek objęty ulgą na podstawie umowy (tax sparing) uważa się za zapłacony. Rezydenci zgłaszają dochody zagraniczne od 1 marca do 30 czerwca następnego roku. Jeżeli zagraniczny rok podatkowy różni się od kalendarzowego, odpowiednim rokiem jest rok kalendarzowy, w którym kończy się zagraniczny rok podatkowy.
art. 3 ust. 1a ustawy o PIT (Dz.U. 2026 poz. 592) — Polskim rezydentem podatkowym jest osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przesłanki są alternatywne; rezydent podlega w Polsce opodatkowaniu od całości dochodów (art. 3 ust. 1).
art. 4 ust. 2 umowy PL–CN z 7.06.1988 — Osobę mającą miejsce zamieszkania w obu państwach uważa się za mającą je w państwie, w którym ma stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma je w obu — w państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych). Jeżeli nie można ustalić ośrodka interesów albo nie ma stałego miejsca zamieszkania w żadnym państwie — decyduje miejsce zwykłego pobytu, następnie obywatelstwo, a w ostateczności porozumienie właściwych organów.
art. 15 ust. 2 umowy PL–CN — Wynagrodzenie rezydenta jednego państwa za pracę najemną wykonywaną w drugim państwie podlega opodatkowaniu tylko w państwie rezydencji, jeżeli łącznie: odbiorca przebywa w drugim państwie nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku kalendarzowego, wynagrodzenie wypłaca pracodawca niemający siedziby w drugim państwie i nie ponosi go zakład ani stała placówka pracodawcy w drugim państwie.
art. 23 umowy PL–CN z 7.06.1988 — Polska (ust. 1): dochód polskiego rezydenta, który według umowy może być opodatkowany w Chinach, jest co do zasady w Polsce zwolniony, ale Polska może uwzględnić go przy ustalaniu stawki dla pozostałych dochodów (wyłączenie z progresją); od dywidend, odsetek i należności licencyjnych Polska odlicza podatek zapłacony w Chinach. Chiny (ust. 2): podatek zapłacony w Polsce zgodnie z umową od dochodu z Polski odlicza się od podatku chińskiego tego rezydenta, nie więcej niż podatek chiński od tego dochodu obliczony według prawa chińskiego.
art. 27 ust. 8 ustawy o PIT (metoda wyłączenia z progresją) — Jeżeli dochody zagraniczne są zwolnione od podatku na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dodaje się je do dochodów opodatkowanych w Polsce, oblicza podatek według skali od sumy, ustala stopę procentową i stosuje ją wyłącznie do dochodu opodatkowanego w Polsce.
art. 27 ust. 9 ustawy o PIT (metoda proporcjonalnego odliczenia) — Jeżeli umowa nie przewiduje wyłączenia z progresją (albo umowy brak), dochody zagraniczne łączy się z dochodami polskimi, a od podatku od łącznej sumy odlicza się podatek zapłacony za granicą — nie więcej niż część podatku przypadająca proporcjonalnie na dochód zagraniczny.
Objaśnienia podatkowe MF z 29.04.2021 r. (rezydencja podatkowa) — Każdy z warunków (centrum interesów osobistych albo gospodarczych, ponad 183 dni) ocenia się odrębnie — wystarczy jeden. Do 183 dni wlicza się każdy dzień choćby częściowego pobytu, w tym dzień przyjazdu i wyjazdu; pobyt nie musi być nieprzerwany; rezydencja może powstać lub ustać w trakcie roku.
China News Service (przedruk Guangming Online, 29.10.2025) — lista 13 umów Chin o zabezpieczeniu społecznym — Od 2001 r. Chiny podpisały dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym z 13 państwami: Niemcami, Koreą Płd., Danią, Finlandią, Kanadą, Szwajcarią, Holandią, Francją, Hiszpanią, Luksemburgiem, Japonią, Serbią i Kirgistanem.
ZUS — wykaz umów w dziedzinie zabezpieczenia społecznego
Oświadczenie rządowe w sprawie mocy obowiązującej MLI w relacjach z Chińską Republiką Ludową (Dz.U. 2022 poz. 1600) — MLI obowiązuje w relacjach polsko-chińskich od 1.09.2022; umową objętą jest umowa z 7.06.1988 (w życie 7.01.1989). Notyfikacja Chin do art. 4 MLI dotyczy art. 4 ust. 3 umowy (osoby inne niż fizyczne) — reguła kolizyjna dla osób fizycznych się nie zmienia.
Individual Income Tax Law, Art. 3 and rate schedules — Dochód łączny: stawki progresywne od 3% do 45% (roczny dochód do opodatkowania do 36 000 ¥ — 3%; 36 000–144 000 ¥ — 10%; 144 000–300 000 ¥ — 20%; 300 000–420 000 ¥ — 25%; 420 000–660 000 ¥ — 30%; 660 000–960 000 ¥ — 35%; powyżej 960 000 ¥ — 45%). Dochód z działalności gospodarczej: od 5% do 35%. Odsetki, dywidendy, dochód z najmu, zyski ze zbycia majątku i dochody przypadkowe: 20%.
Individual Income Tax Law, Art. 6 — Dochód łączny rezydenta do opodatkowania: roczny dochód minus 60 000 ¥ oraz odliczenia specjalne, specjalne dodatkowe i inne. Nierezydent: miesięczne wynagrodzenie minus 5000 ¥; honoraria za usługi osobiste, honoraria autorskie i należności licencyjne — od każdej wypłaty.
Individual Income Tax Law, Art. 7 — Rezydent może odliczyć podatek dochodowy zapłacony za granicą od dochodów spoza Chin od podatku należnego w Chinach, ale nie więcej niż podatek chiński od tego dochodu zagranicznego obliczony według ustawy.
Implementation Regulations of the Individual Income Tax Law, Arts 21–22 — Limit odliczenia oblicza się odrębnie dla każdego państwa (regionu). Jeżeli podatek zapłacony w danym państwie jest niższy od limitu, różnicę dopłaca się w Chinach; nadwyżkę można odliczyć od niewykorzystanego limitu dla tego samego państwa w kolejnych latach, najwyżej przez pięć lat. Odliczenie wymaga zaświadczenia o zapłacie podatku wydanego przez zagraniczny organ podatkowy za dany rok.
Individual Income Tax Law, Arts 10, 11 and 13 — Zeznanie trzeba złożyć m.in. przy dochodach zagranicznych oraz przez nierezydenta z wynagrodzeniem z dwóch lub więcej źródeł w Chinach. Od dochodu łącznego pobiera się zaliczki co miesiąc lub od każdej wypłaty i rozlicza go od 1 marca do 30 czerwca następnego roku; dochody zagraniczne zgłasza się od 1 marca do 30 czerwca następnego roku; podatek od wynagrodzenia nierezydenta pobiera płatnik bez rocznego rozliczenia.
art. 23 umowy PL–CN z 7.06.1988 (Dz.U. 1989 nr 13 poz. 65) — Polska (ust. 1): dochód polskiego rezydenta, który według umowy może być opodatkowany w Chinach, jest co do zasady w Polsce zwolniony, ale Polska może uwzględnić go przy ustalaniu stawki dla pozostałych dochodów (wyłączenie z progresją); od dywidend, odsetek i należności licencyjnych Polska odlicza podatek zapłacony w Chinach. Chiny (ust. 2): podatek zapłacony w Polsce zgodnie z umową od dochodu z Polski odlicza się od podatku chińskiego tego rezydenta, nie więcej niż podatek chiński od tego dochodu obliczony według prawa chińskiego.
Państwowa Administracja Podatkowa ChRL, wyjaśnienia do umowy Chiny–Singapur i protokołu (Guoshuifa [2010] nr 75), art. 4 ust. 2 — Przy podwójnej rezydencji kryteria stosuje się po kolei — stałe miejsce zamieszkania, ośrodek interesów życiowych, miejsce zwykłego pobytu, obywatelstwo — a następne tylko wtedy, gdy poprzednie nie rozstrzyga; stałym miejscem zamieszkania może być także wynajęty dom, mieszkanie lub pokój, o ile ma charakter trwały; miejsce zwykłego pobytu stosuje się, gdy stałe mieszkanie jest w obu państwach i nie można ustalić ośrodka interesów życiowych, albo gdy nie ma go w żadnym — w tym drugim przypadku sumuje się cały czas pobytu w danym państwie bez względu na jego przyczynę. Wyjaśnienia chińskiej administracji podatkowej do umowy z Singapurem stosuje się do innych umów Chin o takiej samej treści.
art. 4 ust. 2 lit. b umowy PL–CN — Jeżeli nie można ustalić, w którym państwie znajduje się ośrodek interesów życiowych, albo osoba nie ma stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w państwie, w którym zwykle przebywa.
art. 4 ust. 2 lit. c–d umowy PL–CN — Jeżeli osoba zwykle przebywa w obu państwach lub w żadnym z nich, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w państwie, którego jest obywatelem; jeżeli i to nie rozstrzyga, właściwe organy obu państw rozstrzygają sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Aktualizacja 04.11.2026. Wynik ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady podatkowej ani prawnej. Organy podatkowe i sądy mogą inaczej interpretować przepisy, także ze względu na okoliczności, których tu nie uwzględniono, a prawo się zmienia. Przed podjęciem decyzji skonsultuj się z doradcą podatkowym.

Sprawdź swój status