DoubleTaxationPerjanjian cukai Malaysia – Pakistan: taraf pemastautin, 183 hari, kadar
Perjanjian antara Kerajaan Malaysia dan Kerajaan Republik Islam Pakistan bagi Mengelakkan Cukai Dua Kali dan Mencegah Pelarian Fiskal berkenaan dengan Cukai-Cukai atas Pendapatan, dengan Protokol Akhir, ditandatangani di Islamabad pada 29 Mei 1982 (P.U.(A) 369/1982)
- Ditandatangani: 29/05/1982
- Berkuat kuasa sejak: 09/11/1982
- Teks rasmi
Jika kedua-dua negara menganggap anda pemastautin
- Individu yang menjadi pemastautin kedua-dua Negara hendaklah disifatkan sebagai pemastautin Negara tempat dia mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya; jika dia mempunyai tempat kediaman tetap di kedua-dua Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara yang hubungan peribadi dan ekonominya lebih rapat (pusat kepentingan vital). Perkara 4(2)(a) Perjanjian Malaysia–Pakistan
- Jika Negara pusat kepentingan vital tidak dapat ditentukan, atau jika dia tidak mempunyai tempat kediaman tetap yang tersedia baginya di mana-mana Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara tempat dia mempunyai tempat tinggal yang lazim. Perkara 4(2)(b) Perjanjian Malaysia–Pakistan
- Jika dia mempunyai tempat tinggal yang lazim di kedua-dua Negara atau tidak di mana-mana Negara, dia disifatkan sebagai pemastautin Negara yang dia warganegaranya (c); jika dia warganegara kedua-dua Negara atau bukan warganegara mana-mana Negara, pihak berkuasa kompeten menyelesaikan persoalan itu melalui persetujuan bersama (d). Perkara 4(2)(c), (d) Perjanjian Malaysia–Pakistan
Pendapatan: siapa yang mengenakan cukai
| Pendapatan | Peraturan perjanjian | Perkara |
|---|---|---|
| Gaji (penggajian) | Negara tempat kerja dilakukan boleh mengenakan cukai. Dikecualikan jika semua syarat dipenuhi: tidak lebih daripada 183 hari dalam tahun cukai; majikan bukan pemastautin di negara itu; gaji tidak ditanggung oleh pertubuhan tetapnya di negara itu. | Perkara 15(2) |
| Bekerja sendiri, perniagaan, perkhidmatan | Negara pemastautin; negara yang satu lagi mengenakan cukai ke atas keuntungan pertubuhan tetap (pangkalan tetap) di sana, atau jika tempoh anda berada di sana mencapai 183 hari dalam tahun cukai. | Perkara 7, Perkara 14 |
| Pencen | Hanya negara pemastautin. | Perkara 18 |
| Perkhidmatan kerajaan | Biasanya hanya negara yang membayar; pengecualian: perkhidmatan di negara yang satu lagi oleh warganegaranya. | Perkara 19(1)-(2) |
| Pencen perkhidmatan kerajaan | Hanya negara yang membayar. | Perkara 19(1)-(2) |
| Sewa daripada harta tak alih | Negara tempat harta terletak boleh mengenakan cukai; negara pemastautin memberikan pelepasan cukai berganda. | Perkara 6(1) |
| Dividen | Negara sumber boleh mengenakan cukai; negara pemastautin memberikan pelepasan cukai berganda. Kadar atau pengecualian lain terpakai dalam sesetengah kes (lihat perkara berkenaan). | Perkara 10(2)-(3) |
| Faedah (deposit, bon, pinjaman) | Negara sumber: paling tinggi 15%; negara pemastautin memberikan pelepasan cukai berganda. Kadar atau pengecualian lain terpakai dalam sesetengah kes (lihat perkara berkenaan). | Perkara 11(2)-(4) |
| Royalti (hak cipta, lesen) | Negara sumber: paling tinggi 15%; negara pemastautin memberikan pelepasan cukai berganda. | Perkara 12(2)-(3) |
| Penjualan harta atau saham | Harta tak alih: negara tempat harta itu terletak boleh mengenakan cukai. Harta lain, termasuk saham: hanya negara pemastautin. | Perkara 13 |
| Pendapatan lain | Negara sumber boleh mengenakan cukai; negara pemastautin memberikan pelepasan cukai berganda. | Perkara 22 |
Cara cukai berganda dilepaskan
- Malaysia: kredit bagi cukai yang dibayar di negara sumber, sehingga had cukai negara itu sendiri ke atas pendapatan tersebut Perkara 23(3)
- Pakistan: kredit bagi cukai yang dibayar di negara sumber, sehingga had cukai negara itu sendiri ke atas pendapatan tersebut Perkara 23(2)
Data disemak: 10/11/2026. Ringkasan pendek untuk individu; syarat penuh, pengecualian dan protokol terdapat dalam teks perjanjian. Maklumat umum, bukan nasihat undang-undang.