მუდმივი საცხოვრებელი საგადასახადო შეთანხმებაში
როცა ორივე ქვეყანა გთვლით რეზიდენტად, შეთანხმება საკითხს ტესტების თანმიმდევრობით წყვეტს. პირველი — მუდმივი საცხოვრებელია: რეზიდენტი ხართ იქ, სადაც თქვენთვის ხელმისაწვდომი მუდმივი საცხოვრებელი გაქვთ.
ტესტების თანმიმდევრობა
მუდმივი საცხოვრებელი → სასიცოცხლო ინტერესების ცენტრი → ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილი → მოქალაქეობა → საგადასახადო ორგანოების შეთანხმება. ტესტები გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, თუ ორივე ქვეყანა თავისი კანონით გთვლით რეზიდენტად, და მხოლოდ იმ პერიოდისთვის, როცა ეს ხდება (მაგალითად, გადასვლის თარიღიდან).
რა ითვლება
- ნებისმიერი საცხოვრებელი: საკუთარი ან ნაქირავები სახლი ან ბინა, თუნდაც ნაქირავები ავეჯიანი ოთახი;
- ის უნდა ინახებოდეს თქვენი მუდმივი გამოყენებისთვის და ყოველთვის, უწყვეტად იყოს თქვენთვის ხელმისაწვდომი;
- ის არ არის აშკარად ხანმოკლე ყოფნის ადგილი — მოგზაურობა, მივლინება, კურსები.
რა არ ითვლება
- საკუთარი საცხოვრებელი, რომელიც გაქირავებულია თქვენთან დაუკავშირებელ მოიჯარეზე ისე, რომ იქ ცხოვრება აღარ შეგიძლიათ;
- სასტუმროები და მოკლევადიანი ქირა მოგზაურობისთვის;
- ერთი სასტუმროდან მეორეში გადასვლა — მაშინ მუდმივი საცხოვრებელი საერთოდ არ არის და გამოიყენება ჩვეულებრივი საცხოვრებელი ადგილის ტესტი.
ხშირი შეცდომები
- ფიქრი, რომ მხოლოდ საკუთარი საცხოვრებელი ითვლება.
- გაქირავებული ბინის ხელმისაწვდომად მიჩნევა.
- გადამწყვეტი წესის გამოყენება, როცა რეზიდენტად მხოლოდ ერთი ქვეყანა გთვლით.
- მთელი წლის შემოწმება, როცა კოლიზია მხოლოდ მის ნაწილს მოიცავს.
როდის მიმართოთ სპეციალისტს
- საცხოვრებელი ორივე ქვეყანაში გაქვთ, ყოფილი საცხოვრებელი გააქირავეთ ან წლის განმავლობაში გადახვედით.
- ორივე საგადასახადო ორგანო გთვლით თავის რეზიდენტად; შეიძლება საჭირო იყოს რეზიდენტობის ცნობა ან ურთიერთშეთანხმების პროცედურა.
წყაროები
- OECD Model Tax Convention 2025 (Full Version): Art. 4(2) and Commentary, paras 10–14
- OECD Model Tax Convention: Condensed Version 2017
წყაროები შემოწმებულია: 10.11.2026. ზოგადი ინფორმაცია და არა იურიდიული კონსულტაცია. შეთანხმებები და ეროვნული კანონები შეიძლება OECD-ის მოდელისგან განსხვავდებოდეს; ყოველთვის გადაამოწმეთ თქვენზე მოქმედი შეთანხმება.